มูลนิธิผสานวัฒนธรรม ใบแจ้งข่าว: ศาลแพ่งกรุงเทพใต้นัดไกล่เกลี่ยครั้งที่2 คดีมารดาและบิดา ของนายอนัน เกิดแก้ว ฟ้องเรียกค่าเสียหายกับสำนักงานตำรวจแห่งชาติจากกรณีนายอนันเสียชีวิต จาการถูกซ้อมทรมานในระหว่างถูกควบคุมตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

เผยแพร่วันที่ 27 มิถุนายน  2561

ใบแจ้งข่าว

   ศาลแพ่งกรุงเทพใต้นัดไกล่เกลี่ยครั้งที่2 คดีมารดาและบิดา ของนายอนัน เกิดแก้ว

          ฟ้องเรียกค่าเสียหายกับสำนักงานตำรวจแห่งชาติจากกรณีนายอนันเสียชีวิต

จาการถูกซ้อมทรมานในระหว่างถูกควบคุมตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2561 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้นัดไกล่เกลี่ย  คดีหมายเลขดำที่ พ.2307/2559 กรณีมารดาและบิดาของนายอนัน เกิดแก้ว เป็นโจทก์ ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ จำเลย  จากกรณีนายอนัน เกิดแก้ว บุตรชาย เสียชีวิตเมื่อปี 2558 เนื่องจากถูกทำร้ายร่างกายในระหว่างถูกควบคุมตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดสืบสวน ตำรวจภูธรจังหวัดนคราชสีมา

ผู้ประนีประนอมประจำศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ได้ทำหน้าที่เป็นคนกลางในการไกล่เกลี่ยเพื่อการประนีประนอมยอมความของคู่ความทั้งสองฝ่าย  โดยมีโจทก์ที่ 1 (บิดานายอนันฯ) ทนายความโจทก์  พนักงานอัยการซึ่งเป็นทนายความจำเลย  และนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งซึ่งเป็นผู้แทนจำเลย มาศาล  พนักงานอัยการทนายความจำเลยแถลงว่าตนยินดีประสานงานเพื่อนำข้อเสนอของฝ่ายโจทก์ไปเจรจากับฝ่ายจำเลย โดยประสงค์ให้ตำรวจชุดจับกุมผู้ตายเป็นผู้ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์  ฝ่ายโจทก์เสนอเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนเพื่อให้คดียุติในชั้นไกล่เกลี่ย เป็นเงินจำนวน  2,500,000 บาท ซึ่งน้อยกว่าจำนวนเงินทุนทรัพย์ที่ฟ้องในคดี(4,687,000 บาท)  ผู้แทนจำเลยและทนายความจำเลยรับข้อเรียกร้องดังกล่าวของโจทก์ไปเสนอต่อจำเลย(สำนักงานตำรวจแห่งชาติ) เพื่อพิจารณาต่อไป

กรณีหากค่าสินไหมทดแทนตกลงกันได้ทั้งสองฝ่าย ฝ่ายโจทก์จะแถลงไม่ติดใจทั้งคดีแพ่งและคดีอาญา แต่ในส่วนคดีอาญาความผิดต่อแผ่นดินทางเจ้าหน้าที่ตำรวจและอัยการจะต้องดำเนินการอย่างถูกต้องและเป็นธรรมเพื่อเป็นมาตรการป้องกันการกระทำความผิดโดยเจ้าหน้าที่กรณีทำให้ผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตระหว่างการสอบสวน ผู้ประนอมขอให้พนักงานอัยการทนายความจำเลยและผู้แทนจำเลยดำเนินการนัดหมายผู้แทนเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดจับกุม เข้าร่วมเจรจาไกล่เกลี่ยเพื่อให้ได้ข้อยุติเร็วขึ้น และเห็นว่าการเจรจาไกล่เกลี่ยพอที่จะเจรจากันได้ จึงนัดไกล่เกลี่ยครั้งที่ 2 และฟังผลในวันที่ 24 กรกฎาคม 2561 เวลา 13:30 น. ณ ศูนย์ไกล่เกลี่ย ศาลแพ่งกรุงเทพใต้

สำหรับคดีอาญาซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดจับกุมถูกกล่าวหานั้น ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการสอบสวน โดยพนักงานสอบสวนได้นัดบิดาและน้อง ๆ ของนายอนันฯ ไปให้ถ้อยคำอีกครั้งในวันที่ 29 มิถุนายน 2561 เวลา 10.00 น. ที่สถานีตำรวจภูธรจอหอ จังหวัดนครราชสีมา

 ขอเชิญสื่อมวลชนและผู้สนใจเข้ารับฟังการพิจารณาของศาลและติดตามคดีได้ตามวันและเวลาดังกล่าวข้างต้น

Advertisements

Joint Statement by organizations/groups/individuals A search of the house of a women human rights defender in Pattani  The founders of Peace Agenda of Women (POAW)

content4-โซรยา-300x188

Remarks: at the Press Conference on 25 June 2018 at 13.30  Pattani Provincial Taskforce Commander stated that the joint operation was conducted on 22 June 2018 and apologized for the damages may cause.

Detail pls view at https://issoc4news.blogspot.com/2018/06/3-22.html?m=1

 

Released on 25 June 2018

Joint Statement by organizations/groups/individuals

A search of the house of a women human rights defender in Pattani 

The founders of Peace Agenda of Women (POAW)

 

On Friday 22 June 2018, combined security official forces conducted a search of the house belonging to Ms. Soraya Jamjuree, an academic affiliated with the Prince of Songkhla University and a women activist with a prominent role in the Peace Agenda of Women (POAW). Jamjuree is a pioneer in initiating and promoting the concept of providing safety zones in the southern border provinces and has included this idea in a series of peace talks about the current violence in the South.

 

Police and military officials searched Ms. Jamjuree’s house around 15.30 on 22 June, 2018. Officials arrived in two vehicles and conducted a search of the house and nearby community. The officials claimed they were searching Ms. Jamjuree’s house and the community for suspects accused of bombing ATM machines during Ramadan, the fasting month. In total, officials searched five houses.

 

The search also included the residence of a women’s rights activist and staff member of a university located in the town of Pattani. The area has been under Emergency Decree since 2005 when Parliament passed the Emergency Decree on Government Administration in States of Emergency B.E. 2548 (2005) and under martial law since 2004 under the 1954 Martial Law Act.

 

Officials invoked the Emergency Decree’s Section 11 (4) which “authorizes competent officials to issue a notification that a competent official shall have the power to issue a warrant for the search, removal, withdrawal or demolition of buildings, structures or obstructions as necessary for the exercise of functions in order to promptly terminate a serious situation where a delay might render the situation beyond control.”

 The women’s rights activist asked officials to produce the search warrant, which by law, is required to be issued by the court of jurisdiction. This warrant must be issued, according to the Criminal Procedure Act, in a similar procedure to an issuance of a warrant of detention.

However, the officials who conducted the search failed to produce the legal warrants to do so. Despite this, police officials persisted by invoking martial law which allows arbitrary searches to be carried out against any persons in the Southern Border Provinces. The search of the activist’s residence was completed and did not find any item illegal.

It is important that citizens’ rights are protected from state powers and this incident is an example of a misuse of state power against a civilian. It also reflects other problems surrounding law enforcement’s abuse of power in the South.

  1. Laws, such as martial law and emergency decrees, should be invoked carefully to ensure there is minimal impact on the public. The Emergency Decree’s purpose is to prevent harmful acts; this decree is not intended to be used for allow for arbitrary search of a civilian.
  2. Martial law and emergency decrees should only be used in extreme situations with reasonable justification. In this case, if no search warrants were given under the Emergency Decree, officials should have obtained a substitute warrant issued by the Court. In this particular incidence, officials used martial law as a loophole when they were unable to produce a search warrant. This clearly demonstrates confusion and arbitrary. It is vital for citizens and the state apparatus alike that the public has confidence especially by police forces who is law enforcement officers.

This incident is amount to threat and intimidation and  causing fear to herself,  family, community members, and members of the public in the Southern Border Provinces.

In July of 2017, in the 30th paragraph of the report by the UN Committee on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women on Thailand about the state of women’s rights in Thailand, Country Reports no. 6 and 7 states that “the Committee is deeply concerned about (women human right’s defenders) WHRDs, particularly those who campaign on land rights, environmental protection, the rights of indigenous peoples, the rights of rural people, lesbian, bisexual, and transgender women and women Muslims in the Southern Border Provinces for they have been targeted in the prosecution, harassment and the use of violence and intimidation as a result of their work by the acts of public officials and business enterprises.” The report continues in its recommendations that, “an investigation must be carried out effectively to bring to justice the perpetrators involved with any act of harassment, the use of violence and intimidation against WHRDs and to provide for proper remedies to those affected by these acts.”

The Thai government and relevant authorities in the Southern Border Provinces including the 4th Region Internal Security Operations Command Forward should carry out the following acts urgently;

  1. An independent inquiry must be conducted into this incidence. Individuals involved with the harassment of this WHRD must be held to account. Moreover, there must be an investigation into the lawfulness of these acts has to be determined whether (1) they are a proportional response and (2) if they have been conducted in good faith.
  2. If it can be determined that such acts are harassment of the WHRD, proper remedies must be provided for the affected persons. Officials have frequently invoked martial laws in order to harass WHRDs and this practice must end.

List of signatures

แถลงการณ์เครือข่ายองค์กรภาคประชาสังคมชายแดนใต้/ปาตานี ขอให้สอบสวนการอ้างใช้อำนาจกฎหมายพิเศษตรวจค้นบ้านพักของหญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะทำงานวาระผู้หญิงชายแดนใต้ (POAW) 

content4-โซรยา-300x188

เครดิต ภาพ The momentum

หมายเหตุ: วันที่25 มิถุนายน 2561 เวลา13.30 น. ผบ.ฉก.ปัตตานี ชี้แจงกรณีเจ้าหน้าที่ 3 ฝ่ายเข้าทำการตรวจค้นที่พักอาศัยในพื้นที่จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 22 ที่ผ่านมา

ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจปัตตานี แถลงข่าวชี้แจงกรณีเจ้าหน้าที่ 3 ฝ่ายเข้าทำการตรวจค้นที่พักอาศัยในพื้นที่จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2561 พร้อมขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและขออภัยต่อผู้ได้รับผลกระทบดังกล่าว

อ่านรายละเอียดที่  https://issoc4news.blogspot.com/2018/06/3-22.html?m=1

ผบ.ฉก.ปัตตานี ชี้แจงกรณีเจ้าหน้าที่ 3 ฝ่ายเข้าทำการตรวจค้นที่พักอาศัยในพื้นที่จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 22 ที่ผ่านมา

ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจปัตตานี แถลงข่าวชี้แจงกรณีเจ้าหน้าที่ 3 ฝ่ายเข้าทำการตรวจค้นที่พักอาศัยในพื้นที่จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2561 พร้อมขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและขออภัยต่อผู้ได้รับผลกระทบดังกล่าว

วันนี้ (25 มิถุนายน 2561) เวลา 13.30 น. ที่ห้องศรีนิลัม หอประชุมศูนย์ปฏิบัติการอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี พลตรี จตุพร  กลัมพสุต ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจปัตตานี แถลงข่าวชี้แจงกรณีเจ้าหน้าที่ 3 ฝ่ายเข้าทำการตรวจค้นที่พักอาศัยของ นางโซรยา  จามจุรี  นักวิชาการสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2561 ที่ผ่านมาว่า หน่วยเฉพาะกิจปัตตานีขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและขออภัยต่อผู้ได้รับผลกระทบดังกล่าวและขอชี้แจงข้อเท็จจริงให้ทราบดังนี้

การดำเนินการดังกล่าวสืบเนื่องมาจาก กรณีที่เจ้าหน้าที่ได้มีการจับกุมวัตถุระเบิดแสวงเครื่อง จำนวน 40 ลูก และอุปกรณ์ในการจุดระเบิดจำนวนมากในพื้นที่จังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2561 หน่วยเฉพาะกิจปัตตานีได้สั่งให้หน่วยในพื้นที่ ยกระดับการเฝ้าระวัง การก่อเหตุร้ายในพื้นที่อย่างเข้มงวด โดยเฉพาะในพื้นที่อำเภอเมืองปัตตานี ซึ่งอยู่ระหว่างการจัดงานกาชาด ที่จำเป็นต้องมีการเฝ้าระวังเป็นพิเศษเพิ่มมากขึ้น หน่วยรับผิดชอบในพื้นที่ ซึ่งประกอบด้วย หน่วยเฉพาะกิจปัตตานี 25, ศูนย์ปฏิบัติการอำเภอเมืองปัตตานี และสถานีตำรวจภูธรเมืองปัตตานี ได้ร่วมกันตรวจค้นพื้นที่ต้องสงสัยว่าจะเป็นแหล่งซุกซ่อนของคนร้ายและอุปกรณ์การก่อเหตุร้ายในพื้นที่  ต้องสงสัยทุกแห่ง เพื่อทำลายความพยายามในการก่อเหตุ เพราะหากไม่ดำเนินการในการสกัดกั้นทำลายความพยายามในการก่อเหตุร้ายดังกล่าว คนร้ายอาจจะก่อเหตุได้ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างร้ายแรงได้ ประกอบกับก่อนหน้านี้เมื่อ 20 พฤษภาคม 2561 ได้มีคนร้ายที่ก่อเหตุระเบิดตู้เบิกเงินสดของธนาคารหลายแห่งในอำเภอเมืองปัตตานีจากการตรวจสอบกล้องวงจรปิดพบว่าคนร้ายส่วนหนึ่งหลบหนีเข้ามาหลบซ่อนในบริเวณชุมชนดังกล่าวเจ้าหน้าที่จึงจำเป็นต้องเฝ้าระวังในบริเวณชุมชนดังกล่าวแต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นที่พักอาศัยของบุคคลใดที่ชัดเจน จึงมีความจำเป็น จะต้องทำการตรวจค้นบ้านเรือนหลายแห่ง ซึ่งในการเข้าตรวจค้นตรวจสอบเป็นการใช้อำนาจตาม พรบ.กฎอัยการศึก พ.ศ.2457 โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารของหน่วยเฉพาะกิจปัตตานี 25 เป็นหน่วยหลัก เจ้าหน้าที่ตำรวจและฝ่ายปกครอง  เป็นหน่วยร่วมดำเนินการ มิได้ดำเนินการโดยใช้อำนาจตาม พรบ.บริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินแต่อย่างใด

ภาพ – รัติชัยฯ / ข่าว – พัชรีพรฯ

เผยแพร่วันที่  25  มิถุนายน 2561

แถลงการณ์องค์กรภาคประชาสังคมชายแดนใต้

ยุติและสอบสวนการอ้างใช้อำนาจกฎหมายพิเศษค้นบ้านพัก

ของหญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน

หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะทำงานวาระผู้หญิงชายแดนใต้ (POAW)

 

เมื่อวันศุกร์ ที่ 22 มิถุนายน 2561  มีรายงานว่ามีเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงสนธิกำลังค้นบ้านพักนางโซรยา จามจุรี หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน ซึ่งเป็นนักวิชาการในสังกัดของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  นักกิจกรรมด้านสิทธิสตรีคณะทำงานวาระผู้หญิงชายแดนใต้ (POAW)  รวมทั้งเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มในการเสนอให้คู่ขัดแย้งในจังหวัดชายแดนใต้ (จชต.) สร้างและพัฒนาพื้นที่ปลอดภัย โดยให้ตกลงกันบนโต๊ะพูดคุยสันติภาพในสถานการณ์ความขัดแย้งจังหวัดชายแดนใต้

เหตุเกิดขึ้นในเวลาประมาณ 15.30 น.  ได้มีกลุ่มเจ้าหน้าที่ดังกล่าวประกอบไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารจำนวน 2 คันรถ มาตรวจค้นบริเวณชุมชนและที่บ้านของนางโซรยา จามจุรี โดยเจ้าหน้าที่อ้างว่าอาจจะมีคนร้ายหลบซ่อนอยู่จากเหตุการณ์ที่มีคนร้ายวางระเบิดตู้เอทีเอมในช่วงเดือนรอมฏอนที่ผ่านมา โดยมีการตรวจค้นบ้านในบริเวณดังกล่าวประมาณสามหลัง

ทั้งนี้บ้านพักของหญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชนดังกล่าว ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองจังหวัดปัตตานี  เป็นพื้นที่ประกาศภาวะฉุกเฉินร้ายแรงนับตั้งแต่ปีพ.ศ.2548 ตามอำนาจพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน (2548)  และพื้นที่ตามอำนาจพรบ.กฎอัยการศึก (2457) นับตั้งแต่ปีพ.ศ.2547

ตามอำนาจพรก.ฉุกเฉิน มาตรา 11 (4)  ซึ่งให้อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจออกคำสั่งตรวจค้น รื้อ ถอน หรือทำลายซึ่งอาตามคาร สิ่งปลูกสร้าง หรือสิ่งกีดขวาง ตามความจำเป็นในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อระงับเหตุการณ์ร้ายแรงให้ยุติโดยเร็ว และหากปล่อยเนิ่นช้าจะทำให้ไม่อาจระงับเหตุการณ์ได้ทันท่วงที

ในการตรวจค้นเนื่องจากเป็นการค้นบ้านที่อยู่อาศัย เมื่อหญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชนท่านนี้ ขอดูหมายค้นที่ออกโดยศาล ตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ เช่นเดียวกับตามหลักการในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คือต้องมีหมายค้นจากศาลในท้องที่ เช่นเดียวกับที่เมื่อเจ้าหน้าที่ต้องการจับกุมบุคคลก็ต้องขอให้ศาลออกหมายควบคุมตัวที่เรียกกันว่า หมายฉฉ. เป็นต้น แต่เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มาแสดงตนขอค้นเคหสถานไม่สามารถแสดงหมายค้นของศาลตามที่หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชนขอให้แสดงได้ แทนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะกลับไปขอหมายศาล เจ้าหน้าที่ตำรวจกลับอ้างใหม่ว่าใช้อำนาจเพื่อค้นตาม พรบ.กฎอัยการศึก  ซีงหลังจากตรวจค้นแล้วก็ไม่พบคนร้ายหรือสิ่งผิดกฎหมายแต่อย่างใด

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ แสดงให้เห็นถึงสภาพปัญหาการบังคับใช้กฎหมายพิเศษฉบับต่างๆที่เกิดขึ้นกับประชาชนในพื้นที่ จชต. อย่างสับสนตลอดมาดังนี้

  1. กฎหมายพิเศษในพื้นที่ควรใช้อย่างระมัดระวังและให้ส่งผลกระทบถึงประชาชนน้อยที่สุด รวมทั้งยึดมั่นถึงเจตนารมณ์ โดยเฉพาะพรก.ฉุกเฉินมีเจตนารมณ์เพื่อระงับเหตุการณ์ร้ายแรงให้ยุติ ไม่ใช่การติดตามค้นหาผู้กระทำความผิดในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วอย่างสุ่มเสียงที่จะกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของประชาชน รวมทั้งสิทธิในเคหสถานโดยไม่จำเป็น
  2. การอ้างอำนาจตามกฎหมายโดยเจ้าหน้าที่รัฐต้องเป็นไปอย่างชัดเจนถูกต้องชอบธรรม เมื่ออ้างว่าต้องการค้นตามอำนาจ พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ เมื่อถูกโต้แย้งว่าไม่มีหมายค้นจาก เจ้าหน้าที่กลับอ้างการใช้อำนาจตามกฎหมายพิเศษอีกฉบับหนึ่งคือกฎอัยการศึก อันเป็นการใช้อำนาจอย่างสับสน และอาจมีลักษณะตามอำเภอใจ ทำให้ประชาชนสูญเสียความเชื่อมั่นต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่รัฐโดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ตำรวจซี่งเป็นผู้บังคับใช้กฎหมาย

นอกจากนี้ การกระทำดังกล่าวต่อนักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้หญิง อาจเข้าข่ายการข่มขู่คุกคามและสร้างความหวาดกลัวนักกิจกรรมหญิงท่านนี้และครอบครัว บุคคลใกล้ชิด ชุมชน

โดยเมื่อเดือนกรกฎาคม ปีพ.ศ.2560  คณะกรรมการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรี องค์การสหประชาชาติต่อประเทศไทย ในการรายงานสถานการณ์สิทธิสตรีตามวาระของประเทศไทยที่รวมรายงานครั้งที่ 6 และครั้งที่ 7 เมื่อปีพ.ศ.2560 ในย่อหน้าที่ 30 ว่า    คณะกรรมการฯ แสดงความห่วงกังวลเป็นอย่างยิ่งว่า นักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้หญิง ที่ทำงานรณรงค์โดยเฉพาะเรื่องสิทธิในที่ดิน การปกป้องสิ่งแวดล้อม สิทธิชนเผ่าพื้นเมือง สิทธิของคนชนบท เลสเบียน ไบเซ็กชัล หญิงข้ามเพศ และหญิงมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ต้องตกเป็นเป้าหมายการฟ้องร้องดำเนินคดี การคุกคาม การใช้ความรุนแรงและการข่มขู่ที่เป็นผลจากการทำงานของพวกเธอโดยการกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐและองค์กรธุรกิจ โดยมีข้อเสนอว่า ให้มีในข้อ (b)  ระบุว่าให้มีการสืบสวนสอบสวนอย่างมีประสิทธิภาพ ดำเนินคดีและนำผู้กระทำผิดมาลงโทษอย่างเหมาะสมทุกกรณีที่มีการคุกคาม  การใช้ความรุนแรงและการข่มขู่ หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน และให้มีการเยียวยาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ได้รับผลกระทบอย่างแท้จริงด้วย

องค์กรภาคประชาสังคมและบุคคลตามรายนามด้านล่างนี้ข้อเสนอให้รัฐบาลและผู้มีอำนาจหน้าที่ในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ รวมทั้งกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาคสี่ ส่วนหน้าดำเนินการดังนี้อย่างเร่งด่วน

  1. ขอให้มีการตรวจสอบอย่างเป็นอิสระต่อการปฏิบัติงานครั้งนี้ของเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงกลุ่มดังกล่าว และแสดงความรับผิดชอบอย่างเหมาะสมต่อกรณีที่มีการคุกคามหญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน ว่าเป็นการใช้อำนาจหน้าที่โดยชอบ   ใช้อำนาจสมควรแก่เหตุหรือสุจริตหรือไม่
  2. หากพบว่าเป็นการข่มขู่หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน ต้องจัดให้มีการเยียวยาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ได้รับผลกระทบอย่างแท้จริงทั้งนี้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เกิดผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ต่อนักปกป้องสิทธิมนุษยชนต่อการใช้อำนาจตามกฎหมายพิเศษในการข่มขู่ลักษณะเช่นนี้

 

รายชื่อองค์กรและบุคคลที่ลงนาม

  1. มูลนิธิผสานวัฒนธรรม
  2. กลุ่มด้วยใจ
  3. ศูนย์อัลกุรอ่านและภาษา QICC
  4. มูลนิธิดารุสลามเพื่อเด็กกำพร้าจังหวัดปัตตานี
  5. เครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
  6. มูลนิธิศักยภาพชุมชน
  7. เครือข่ายชุมชนศรัทธา กัมปงตักวา
  8. มูลนิธิเพื่อการศึกษาและเยียวยาเด็กกำพร้า(FECO)
  9. มูลนิธินูซันตารอเพื่อสิทธิมนุษยชนและการพัฒนา
  10. ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้
  11. เครือข่ายประชาชนจังหวัดชายแดนภาคใต้ปกป้องสิทธิชุมชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อสันติภาพ PERMATAMAS
  12. มูลนิธิศูนย์ทนายความมุสลิม
  13. องค์กรสันติภาพและเพื่อสิทธิมนุษย์ชน OPHR
  14. เครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามสี่อำเภอจังหวัดสงขลา(จะนะ เทพา นาทวี สะบ้าย้อย)
  15. มาเรียม ชัยสันทนะ สมาคมฟ้าใสส่งเสริมสุขภาวะเด็กเยาวชนชายแดนใต้
  16. แวอิสมาแอล แนแซ
  17. รอฮานี จือนารา
  18. ทวีศักดิ์ ปิ
  19. แพทย์หญิง เพชรดาว โต๊ะมีนา
  20. ฟารีดา ปันจอร์
  21. พาฮีสะห์ ท้วมงาม
  22. รอมฎอน ปันจอร์
  23. สมัชชา นิลปัทม์
  24. นายแพทย์สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ
  25. มูฮำหมัด ดือราแม
  26. อิมรอน ซาเหาะ
  27. ไฟซอล ดาโอ๊ะ อาจารย์คณะรัฐศาสต์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
  28. อลิสา บินดุส๊ะ
  29. ชลธิชา แจ้งเร็ว
  30. ดร.ฟารีดา สุไลมาน
  31. ฮุสนี เบ็นหะยีคอเนาะ ผู้จัดการรร.ศาสนบำรุง
  32. อิมรอน โสะสัน นักศึกษาปริญญาเอกด้านนโยบายสาธารณะ AUT University, New Zealand
  33. อิสมาเเอล หมัดอาดัม. สภาเครือข่ายมนุษยธรรม สำนักจุฬาราชมนตรี
  34. อับดุลอาซิส ตาเดอินทร์
  35. ศิริพร ฉายเพ็ชร มูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม
  36. อันธิฌา แสงชัย ห้องเรียนเพศวิถีและสิทธิมนุษยชน ร้านหนังสือบูคู
  37. อับดุลเราะมัน มอลอ รัฐศาสตร์ ม.หาดใหญ่/ สถาบันปาตานีเพื่อการวิจัยและพัฒนามนุษย์
  38. เอกราช ซาบูร์ เครือข่ายมุสลิมแห่งเอเชีย
  39. สุไลมาน เจ๊ะแม
  40. ทัศนียา หะยีโซะ
  41. ดาราณี ทองศิริ
  42. ดันย้าล อับดุลเลาะ นักศึกษาปริญญาโทสาขาพัฒนาสังคม
  43. รอดียะห์ บินติ อาลี สาลี นักวิชาการศึกษา
  44. ซาหดัม. แวยูโซ๊ะ
  45. นาดา ไชยจิตต์
  46. Subaky Binkamit
  47. วาสนา สาเมาะ
  48. หวันมูหัมหมัด ฟาอิส เสมอภาพ
  49. ฐิตินบ โกมลนิมิ
  50. นารึรัตน์ สาเม๊าะ สมาคมสตรีมุสลิม สงขลา
  51. รอดียะห์ บินติ อาลี สาลี นักวิชาการศึกษา ผู้อำนวยการโรงเรียนอิสลามศึกษา อ.แม่สอด
  52. ดร.ฆอซอลี เบ็ญหมัด
  53. สถาบันปอเนาะบัยตุลอิฮซาน
  54. ดุลยรัตน์ บูยูโส๊ะ
  55. เอกรินทร์ ต่วนศิริ  คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
  56. มูฮัมหมัดอิลยาส หญ้าปรัง
  57. ซิตีมาเรียม บินเย๊าะ
  58. แยน๊ะ สะแลแม
  59. คนึงนิจ มากชูชิต
  60. มารีก๊ะ หวังจิ
  61. บุษบา ฉิมพลิกานนท์
  62. ฉายา ยะภา
  63. มายีดะ สะกะแย
  64. เครือข่ายสานใจคนไร้ที่พึ่ง
  65. รอบียะ บาแล๊ะ
  66. อาอีซะฮ์ ตีมุง
  67. ไลลา หมูดเส็ม
  68. ปาหนัน หีมมิน๊ะ
  69. วัลลภ หมัดโส๊ะ
  70. กมลวรรณ หนิมุสา
  71.  ซุลกิฟลี มามะ
  72. อดินันต์ ฮะซานี ชุมชนประชารัฐ
  73. นิรันดร เลาะนะ Fatoni Freedom Film

 

statement-WHRD-soraya-jamjuree_final_ 56names (final)

An open letter to Prime Minister of the United Kingdom and President of France Date 19 June 2018

An open letter to

Prime Minister of the United Kingdom and President of France

19 June 2018

 

The undersigned civil society organizations and human rights organizations have been informed that you, as leaders of the United Kingdom and the Republic of France, are scheduled to meet and welcome Thailand’s Prime Minister and Head of the National Council for Public and Order (NCPO), Gen. Prayut Chan-o-cha on 20 -25 June 2018. Gen. Prayut Chan-o-cha as former Commander in Chief staged a coup on 22 May 2014 and imposed himself as the Prime Minister and has since subjected the country to the tight grip of military rule over the past four years.

Even after the 2017 Constitution has come into force, the Head of the National Council for Peace and Order (NCPO) continues to rely on the sweeping and unchecked powers found in Section 44 of the Interim Constitution. Moreover, despite the permanent Constitution guaranteeing rights and freedoms, the Thai state continues to cement its power at the expense of individual rights and freedoms. National security has been invoked in its broadest and most ambiguous meaning to justify arbitrary inference of individual rights and freedoms. Meanwhile, Thai people’s quality of life has decreased rapidly. According to Oxfam’s 2016 report, Thailand’s inequality ranked number three in the world, only preceded by Russia and India. Thailand’s ranking on inequality went from number eleven in 2015 to number three in 2016 as inequality has rapidly worsened. Thailand’s gender disparity also continues to be a problem. Statistics show that a male worker is paid 100 baht (Euro 2.64) compared to a female worker’s pay of 87 baht (Euro2.29) for the same number of working hours. In addition, the number of people in poverty has risen. In 2016, approximately 11.6 million were designated as “poor” or “nearly poor” which amounts to almost one-sixth (16.6%) of the population of Thailand. This number has dramatically increased since 2015 when 10.4 million people were designated as “poor” or “nearly poor.” The number of people living in poverty increased from 15.5% to 16.6% meaning a rise in poverty levels have impacted more than 1 million people.

 

The international community, particularly the European Union, believes in the Thai junta’s promises of an upcoming election. However, for the Thai people, the pledge the Thai government has made to hold a democratic election seems to be an empty promise. The elections have already been rescheduled several times. The government has enacted legal impediments in the form of electoral laws and political party laws. The military junta has used these laws to delay elections in order to retain its grip on the Thai state.

 

We, as civil society organizations and human rights organizations, are deeply concerned by the violations of basic human rights and freedoms in Thailand, which have been continuing unabated since the ascension of the NCPO including;

 

  1. 1. The decision of the Thai government to resume the use of death penalty against a male prisoner, 26 (name withheld). The prisoner was convicted of aggravated murder and robbery, the offence of which had taken place on July 17, 2012. He was put to death by lethal injection on June 18, 2018. The last execution in Thailand took place in August 2009. If Thailand had not executed this prisoner on June 18, 2018, it would have been declared an abolitionist country by practice for having refrained from executing anybody for ten years in August of 2019. Thailand has missed the chance to be declared an abolitionist country by practice. The abolition of death penalty has been included among many commitments in Thailand’s 3rd National Human Rights Plan with a declared intention to enact a law to eventually repeal capital punishment.

 

  1. 2. The arrests of pro-democracy activists and political dissenters have highlighted the empty promises of Gen. Prayut’s government. Similarly, this government has not lived up to its national or international commitments. The arrests and prosecution of the pro-democracy activists have been carried out against people who have simply exercised their right to freedom of expression. The government has arrested these activists as a response to protesters urging that the NCPO to make good on their promise to hold elections. The public assemblies have been carried out in compliance with the constitution and according to the right of both the freedom of expression and the freedom of peaceful and unarmed assembly which are provided for by the Constitution. From January to May 2018, at least 132 individuals have been charged in ten incidences.

 

  1. 3. The military dictators have issued orders and announcements to legitimize their exercise of repressive powers concerning public administration relating to politics, the economy and society including policies on land management and distribution of natural resources. In addition, to justify and legalize its actions, the NCPO has issued 208 orders and 128 announcements. The Head of the NCPO has invoked Section 44 of the Interim Constitution to issue more than 188 Head of the NCPO Orders. Such decrees by the military junta shall continue to be enforceable even after the NCPO ceases to exist and even after a new government is formed given that, they are not repealed by the promulgation of statutory laws.

 

  1. 4. Unrest in the Southern Border Provinces of Thailand and armed insurgencies have inflicted massive losses on lives and property of local people. This unrest has been ongoing for more than 14 years and has caused more than 7,000 deaths and tens of thousands of injuries. The military-led government has earmarked more than 300 billion baht focusing on the violent suppression of armed insurgents. More than 60,000 armed forces have been deployed in the area causing an enormous increase of arms in a rather densely populated area, which is predominantly inhabited by the Melayu Muslims. Some Melayu Muslims, a religious minority in Thailand, have become suspects in this counter-insurgency campaign. The systematic use of torture, unfair trials, and the implementation of Martial Law by security agencies have made local people lose their faith in the justice process. Many of them have no access to justice process. Appallingly, there are no consequences for military and police officials who abuse their power. There are reports that military and police officials have been using torture tactics against suspects. There are also over 400 cases of possible enforced disappearance and deaths which are likely to have resulted from the unlawful exercise of powers by security officials. More than 250 children and more than 450 women have been victims of shootings and explosions in public places which have become a daily occurrence.

 

  1. 5. The Thai military junta has issued orders and announcements concerning the management of natural resources and the environment including land, forests, mines, and water supplies without consulting the public. These laws have been enacted unilaterally without any participation from the public or stakeholders. Such orders and announcements include: the “forest reclamation” policy under NCPO Orders no. 64/2557 and 66/2557; the NCPO Order no. 17/2558 regarding the procurement of land for the Special Economic Zones; the Head of the NCPO Order no. 3/2559 regarding the suspension of the City and Town Planning Law and the Law concerning Building Control in Special Economic Zones; and the Head of the NCPO no. 31/2560 regarding the use of agricultural land per the Agricultural Land Reform Law for the maximum benefits of farmers and other uses. All of these orders have tremendously adversely impacted local people.

 

  1. 6. Since 2014, a number of small scale farmers, community leaders and villagers have been criminalized as a result of land and forest disputes. Invoking the NCPO Order no. 64/2557, military, police and administrative officials have combined forces to raid and seize the land utilized by farmers. Previously, operations regarding land would have been carried by forestry officials. It is telling that the state has decided to use military and police officials to seize land from farmers. It is estimated that villagers in 1,253 sites, which includes 8,148 villages, have been forcibly evicted from their land in forest areas.[1] After the implementation of the NCPO order no. 64/2557 in June 2014, there have been 1,003 cases regarding land disputes, including 136 arrests, in the Mae Hong Son region alone. The majority of these cases, averaging around 334 cases a year, are targeting villagers of the Mae Hong Son region who are ethnic groups.[2] Villagers in Huay Nam Hin, Nan province, have been barred from utilizing their land causing them to lose their livelihood. Similarly, 298 villagers have been charged with encroaching on a Forest Reserve.[3] Nationwide, there have been over 500 cases in which farmers who live off their land have been prosecuted for being in possession of illegal wood. In response to this, military and police officials have evicted them from their farmland and their houses and destroyed their crops. Their rights and freedoms have been severely restricted. Many of these villagers have been summoned and detained in military barracks for so-called “attitude adjustments” on natural resources. After the coup, more than 220 women human rights defenders from rural community have been subject to persecution including being criminally charged in order to intimidate and silence them from defending the rights of their community, defending their right to land, and defending their right to freedom of assembly and expression.[4]

Our demands

1.The Prime Minister of the United Kingdom and President of France should publicly announce their clear opposition to the violations of basic human rights and freedoms committed by the Thai military junta.

  1. 2. The Prime Minister of the United Kingdom and President of France

should urge the Thai government to repeal its laws, NCPO announcements, orders, and policies which are in breach of Thailand’s international obligations on human rights including the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (ICESCR) and other international human rights instruments including the Convention Against Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CAT). The government should be urged to stop criminalizing groups of individuals which have exercised their freedoms afforded to them by the Constitution to criticize the government or to express their political opinions. The government should drop all charges against pro-democracy activists and human rights defenders.

 

  1. 3. The Prime Minister of the United Kingdom and President of France should urge the Thai government to stop relying on violent suppression and military operations in the Southern Border Provinces in the manner that violates international human rights law and international humanitarian law. An effort should be made to expedite the investigation regarding the gross human rights violations the security forces have been accused of. These violations include torture, enforced disappearance, and extrajudicial killing. In addition, the perpetrators must be brought to justice, and remedies must be promptly provided to people who have been affected by the violence and all survivors of human rights violations.

 

  1. 4. More pressure should be imposed on the Thai military junta to promptly and transparently hold free and fair elections and to allow the participation and close monitoring of international and national observers. The NCPO should be pressed to bring to a halt any promulgation of laws, policies and any acts that are restrictive to people’s rights and freedoms. The NCPO should also be pressed to end any intimidation and harassment of people, media, political parties and civil society groups that have organized among themselves to express their opinions. These groups are acting within their democratic rights in order to promote human rights in line with the commitments Thailand has made to the United Nations and international community.

 

  1. 5. The NCPO should be pressed to drop all charges against villagers in regards to disputes over land management and natural resource management. The NCPO should be strongly encouraged to hold elections and allow local people affected by land policies to have a role in determining and implementing policies concerning the management of natural resources and the environment including land, forest, mine, and water supplies.

 

Civil society organizations and human rights organizations

Cross Cultural Foundation (CrCF)

People’s Empowerment Foundation (PEF)

Thai Lawyers for Human Rights (TLHR)

Togetherness for Equality and Action (TEA group)

 

[1] https://www.tcijthai.com/news/2015/02/scoop/5659

[2] https://ilaw.or.th/node/4840

[3] https://themomentum.co/reforestation-authoritarianism/

[4] According to field information of the Protection International

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม