Category Archives: Uncategorized

Call for attending verdict reading of the case of 14  workers from Narathiwat accused of planning a bomb in Bangkok  


call for attending verdict delivery on Budu 14 English

Criminal Black case no. 561/2560

Subject: Call for attending verdict reading of the case of 14  workers from Narathiwat accused of  planning a bomb in Bangkok


Defendants: 14 young workers from the Deep South accused of being members of a “secret society” and illegal possession of explosive devices.


Verdict delivery date: 25 Sep 2018


Court:  Ratchada Criminal Court room 808


Detail of the case in Thai:



Background of the case:


On 10 October 2016, a joint police-military task force raided multiple locations in Bangkok and outskirt areas following reports of a suspected car bombing plot. They arrested at least 50 Malay Muslim people, including 42 men and 8 women. Most of them are Ramkamhaeng University students. The operations were authorized by the NCPO head order issued under Article 44 of the Interim Constitution.










Who are they?

Aged between early 30s to early 20s, most of the arrested students and young workers were released shortly after the raids, but at least 13 faced further detention, including 8 persons at the 11th Military Circle and 6 persons at Hua Mak Police Station at the time of arrest.


The detainees are between 20 and 30 years old and from Si Sakhon district of Narathiwat Province in the Deep South; many of them come from the same villages. Economic hardship in the Deep South, partly caused by low rubber price, forced them to travel to Bangkok to find jobs. Most of them ended up working as shop keepers in Bangkok and peripheral provinces.


After the arrest, the National Human Rights Commission (NHRC) has assisted them and called for the release of the detainees. The Southern Border Provinces Administrative Centre (SBPAC) supported the families of the arrested students to travel to Bangkok. However, the family members were not given granted any contacted with the detainees.


The detainees were later transported and detained at Ingkhayutthaborihan military camp in Pattani’s Nong Chik district and Narathiwat Task Force 46 in Narathiwat province. All of them were released after being detained for 7 days under the Martial Law.


About a month later, on 25 November 2016, military officers in the Deep South re-arrested 13 young men after the Criminal Court approved the issuance of arrest warrants against them on charges relating to national security and related charges in Bangkok Criminal Court. [Criminal case no. 561/2560 (2017)]


They have been detained at Bangkok Remand Prison since November 2016, now around one year 8 months. The families could not afford to bail them out because the bail amount set by the court is very high. The lawyers have also suggested that the court might not allow those held on national security charges to be bailed out. The Muslim Attorney Center in Bangkok has provided legal assistance to the defendants free of charge.


Interview with one of the mother of one of the defendant of this case


Mr. A was arrested on 10 October 2017. The day he returned home in Narathivath after two weeks of detention (7 days in Bangkok and 7 days in the deep south), he told me that he was assaulted and beaten while being detained at the 11th Military Circle. When I visited him at Ingkhayutthaborihan military camp, I saw wounds and bruises on his chest, arms, and legs. He was depressed, shaking and barely talked. During the first week after he was released, he suffered paranoia, insomnia, and repeatedly said that he didn’t know how to go on with his life.


My son was arrested twice. The first time he was detained at the 11th Military Circle in Bangkok while the second time he was sent to the deep south. I didn’t know that he was arrested. I called him but he didn’t pick up the phone. I had no idea where he was. I couldn’t contact him. He just went missing. I was informed about his arrest three days later. The lawyer said the request to visit him had been approved. Later on, a man, known only as “Dr.J”, who said he works at the Southern Border Provinces Administrative Center (SBPAC), managed to bring us in to visit the detainees. I visited my son for the first time on Tuesday.


While being detained at the 11th Military Circle, he was blindfolded all night all day. Sometimes the officers spoke nicely to persuade him to confess, but sometimes they covered his head with a black bag and had him stripped naked. I and Mr. A (one of the 13 defendants) had not given a written statement about these incidents to our lawyers, although we had noted them down.


When I met my son, both of us burst into tears. During his one-week detention at the 46th Rangers Task Force in Narathivath, he had never been assaulted.  However, when he was in Narathiwat, he was very scared. When he spoke, he dared not to look at the military captain. All other defendants, except Mr. A, had already confessed. He was told that he could face up to 50 years in jail if he refuses to confess.


He once wrote a letter to me from the prison, saying he had never thought that he would be in jail. He had never thought he would have to plead guilty.


My son told me that when he was detained at the 11th Military Circle, he was blinded all the time even when he used toilet. His eyes hurt badly when he saw the first light after being blinded for a long time. He was in a state of shock when we met for the first time after he was arrested. When I visited my son, I also met the another defendant who had a trace of wound at his leg. The wound resembled a stapler’s puncture.


My son suffered seizures when he was detained at the military camp. He has congenital diseases, including kidney disease. He used to have blood infections and has undergone a brain surgery. When he has seizures at home, we would cover his nose and mouth with a plastic bag to help him breathe. He would recover shortly.


My son told me that he was jealous of those who stayed outside [the jail]. After he was released [from the first arrest], I brought him to a psychiatrist in Yala province. When he was at home, he asked to have the lights on throughout the night because the officers threatened to come to our house. So, mom and dad decided to sleep in his room to comfort him at night.


My son left home to work in Bangkok and he was named an outstanding employee in that company.  My son told me that an officer told him that he was lucky to have a Thai name because had he bore a Malayu name, he would have faced many more hardships. The 1st defendant could neither speak nor understand Thai language, so he confessed to all charges.


Note by CrCF team, Contact person:

CrCF: Pornpen Khongkachonkiet Tel. 0639751757 (Thai-English speaking)

CrCF: Nur-sikeen Yusoh  Tel. 099 6296077  (Malayu -Thai- English speaking)

MAC, Muslim Attorney Center:  Sitipong Chantarawiroj Tel. 089873 1626


นัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีระเบิดน้ำบูดู ศาลอาญารัชดา 25 กันยายน 2561 ห้อง 808 เวลา 9.00 น.

คดีระเบิดน้ำบูดู_brief (เผยแพร่ blog) 24 กย 256137290234_2163420263692814_923037632106070016_n

นัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีระเบิดน้ำบูดู

ศาลอาญารัชดา 25 กันยายน 2561 ห้อง 808 เวลา 9.00 น.


“คดีระเบิดน้ำบูดู” คือชื่อเรียกเหตุการณ์ กวาดจับชายชาวมุสลิมจาก จ.นราธิวาส และ จ.ปัตตานี ที่ที่พักย่านรามคำแหง กว่า 40 คน เมื่อวันที่ 10 ต.ค. 2559  ส่วนใหญ่เป็นเด็กหนุ่มที่ขึ้นมาหางานทำเป็นลูกจ้างรายวันที่กรุงเทพฯ และ จ.สมุทรปราการ เกือบทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวหลังจากเสียค่าปรับในความผิดฐานเสพน้ำกระท่อม แต่มี 14 คน ที่ถูกควบคุมตัวต่อหรือถูกจับกุมเพิ่ม เนื่องจากเจ้าหน้าที่สงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางแผนเตรียมก่อเหตุระเบิดที่ย่านรามคำแหงและ จ.สมุทรปราการ


ต่อมาทั้ง 14 คน ถูกอัยการสั่งฟ้องในข้อหาร่วมกันเป็นอั้งยี่ ร่วมกันเป็นซ่องโจร และมีวัตถุระเบิดที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมาย (คดีดำหมายเลข 561/2560) แต่จากการตรวจค้นห้องพักของจำเลยที่ จ.สมุทรปราการ เจ้าหน้าที่พบเพียงกล่องลังที่ใส่น้ำบูดูและอุปกรณ์ทำข้าวยำเท่านั้น นักสิทธิมนุษยชนและผู้ติดตามคดีนี้จึงเรียกคดีนี้ว่า “คดีระเบิดน้ำบูดู”


ประเด็นสำคัญในการเบิกความในชั้นศาลของจำเลยที่ทั้งสิบสี่คนอยู่ที่การถูกซ้อมทรมานขณะถูกควบคุมตัวในค่ายทหารช่วงระหว่างเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน 2559 เพื่อให้ยอมรับสารภาพว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางแผนก่อเหตุระเบิดในกรุงเทพฯ และ จ.สมุทรปราการ และการบังคับให้ชี้จุดเกิดเหตุประกอบคำรับสารภาพทั้งที่จำเลยได้ให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหาในชั้นสอบสวน

โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงอ้างสาเหตุว่ามีการซ่องสุมและจะก่อเหตุระเบิด ‘คาร์บอม’ จนนำมาสู่การขยายผลจับกุมในจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดนราธิวาสด้วย พยานหลักฐานมีเพียงกล่องลังที่ใส่น้ำบูดูเท่านั้นที่เจ้าหน้าที่ตำรวจยึดได้จากห้องพัก และต่อมาได้เพิ่มหลักฐานคือสาร PETN ในมือของจำเลยที่ 3


นายกิจจา อาลีอิสเฮาะ หนึ่งในทนายความของคดีและเลขานุการมูลนิธิศูนย์ทนายความมุสลิมได้ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน[1]ในวันสอบพยานเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2561 โดยพ.อ.ชัชภณ สว่างโชติ รอง ผอ.ศูนย์สันติวิธี กอ.รมน.ภาค 4 สน ได้เบิกความถึงตอนที่เขาได้รับตัวจำเลยที่ 10-14 มาอยู่ที่ศูนย์สันติวิธีซึ่งมีนโยบายเสริมสร้างความเข้าใจแก่ผู้หลงผิดในมิติศาสนา ซึ่งพยานได้เบิกความที่เป็นประโยชน์แก่จำเลยที่ 10-14 เนื่องจากพยานให้การว่าเชื่อว่าจำเลยทั้ง 5 คนไม่ได้เกี่ยวข้องกับขบวนการแบ่งแยกดินแดนและไม่ได้เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดในคดีนี้ แต่ในทางคดีก็อยู่ที่พนักงานตำรวจว่ามีหลักฐานอะไรอีกนอกเหนือจากนี้   นอกจากนี้พ.อ.ชัชภณ ซึ่งเป็นพยานปากนี้ได้ให้การว่า ทราบว่าจำเลยที่ 10-14 เคยถูกควบคุมตัวที่กรุงเทพฯ แต่ก็ได้รับการปล่อยตัว จากนั้นพ่อแม่ของจำเลยที่ 10-14 ได้ส่งตัวจำเลยที่ 10-14 มาเข้าร่วมโครงการของศูนย์สันติวิธีที่พยานเป็นผู้ดูแลอยู่ ซึ่งตอนนั้นจำเลยที่ 10-14 ก็เชื่อว่าจะไม่ถูกดำเนินคดี แต่พอจำเลยที่ 1-9 ถูกดำเนินคดีเป็นกลุ่มแรก จำเลยที่ 10-14 จึงถูกดำเนินคดีในข้อหาเดียวกันคืออั้งยี่,ซ่องโจร ครอบครองวัตถุระเบิด




จำเลย 14 คน (ชื่อสีแดงคือจำเลยที่ให้การว่าถูกซ้อมทรมาน)

1.นายตาลมีซีฯ(จำเลยที่ 1)

อายุ 33 ปี อาชีพรับจ้างทั่วไป อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

2.นายอับดุลบาซิรฯ (จำเลยที่ 2)

อายุ 22 ปี อาชีพรับจ้างทั่วไป อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

3.นายมูบาห์รีฯ (จำเลยที่ 3)

อายุ 25 ปี อาชีพกรีดยาง อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

4.นายอุสมานฯ (จำเลยที่ 4)

อายุ 24 ปี อาชีพรับจ้าง อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

5.นายมีซีฯ(จำเลยที่ 5)

อายุ 21 ปี ชาว อ.ระแงะ จ.นราธิวาส ก่อนถูกจับทำงานเป็น รปภ.ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพ

  1. 6. นายปฐมพรฯ (จำเลยที่ 6)

อายุ 21 ปี ชาวอ.จะแนะ จ.นราธิวาส ก่อนถูกจับทำงานเป็น รปภ.ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพ  

7.นายอัมรันฯ (จำเลยที่ 7)

อายุ 26 ปี  อาชีพเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย อ.ยะรัง จ.ปัตตานี

8.นายวิรัติฯ  (จำเลยที่ 8)

อายุ 26 ปี เป็นชาว อ.จะแนะ จ.นราธิวาส อาชีพรับจ้างทั่วไป

  1. 9. นายนิเฮงฯ (จำเลยที่ 9)

อายุ 30 ปี อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส อาชีพกรีดยางและรับจ้างทั่วไป

10.นายอัมรีฯ (จำเลยที่ 10)

อายุ 21 ปี อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส อาชีพรับจ้าง

11.นายนุรมันฯ (จำเลยที่ 11)

อายุ 30 ปี อาชีพรับจ้าง อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

12.นายมูฟตาดิน สาและ (จำเลยที่ 12)

อายุ 20 ปี อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส อาชีพรับจ้าง

13.นายต่วนฮาฟิต ดือมุงกาป๊ะ (จำเลยที่ 13)

อายุ 24 ปี ก่อนถูกจับทำงานเป็นพนักงานร้านอาหารฟาสฟู๊ดที่กรุงเทพ

14.นายมูฮัมหมัดซาการียา ดามุง (จำเลยที่ 14)

อายุ 21 ปี อ.ยะรัง จ.ปัตตานี ทำงานเป็น รปภ.ที่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในกรุงเทพ




9 ตุลาคม 2559  มีนบุรี กทม.

นายนิเฮง มะยี (จำเลย 9) ถูกตำรวจจับกุมขณะทำงานเป็น รปภ.ที่อพาร์ตเมนต์ย่านมีนบุรี และถูกนำตัวไปที่ สน.มีนบุรี โดยไม่ได้แจ้งข้อกล่าวหา ผ่านไปประมาณ 1 ชม. มีทหารมารับไปที่ มทบ.11

10 ตุลาคม 2559 รามคำแหง กทม.

ตำรวจบุกตรวจค้นและจับกุมผู้ต้องหาที่ห้องพักย่านรามคำแหงช่วงเช้าในข้อหาเสพน้ำกระท่อม หลังถูกจับกุม ถูกนำตัวไปที่ สน.หัวหมาก วันรุ่งขึ้น (11 ต.ค.2559) ถูกนำตัวไปศาลอาญาเพื่อเสียค่าปรับคดีเสพน้ำกระท่อม เวลา 20.00 น. มีเจ้าหน้าที่ทหารมารับตัวจาก สน.หัวหมาก ไปสอบสวนต่อที่ มทบ.11 ถ.นครชัยศรี

1) ตาลมีซี (จำเลย 1) ถูกจับกุมที่ห้องพักของต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ใน ซ.รามคำแหง 53/1

2) อุสมาน (จำเลย 4) ถูกจับกุมที่ห้องพักของต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ใน ซ.รามคำแหง 53/1

3) อัมรี (จำเลย 10) ถูกจับกุมที่ห้องพักของต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ใน ซ.รามคำแหง 53/1

4) นุรมัน (จำเลย 11) ถูกจับกุมที่ห้องพักของต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ใน ซ.รามคำแหง 53/1

5) มูฟตาดิน (จำเลย 12) ถูกจับกุมที่ห้องพักของต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ใน ซ.รามคำแหง 53/1

          6) วิรัติ (จำเลย 8) ถูกจับกุมที่ห้องพักใน ซ.รามคำแหง 49

7) มีซี (จำเลย 5) ถูกจับกุมที่ห้องพักของนายวิรัติ (จำเลย 8) ใน ซ.รามคำแหง 49

8) ปฐมพร (จำเลย 6) ถูกจับกุมที่ห้องพักของนายวิรัติ (จำเลย 8) ใน ซ.รามคำแหง 49

9) มูฮัมหมัดซาการียา (จำเลยที่ 14) ถูกจับกุมที่ห้องพักหมายเลข 108 ใน ซ.รามคำแหง 53/1

10) อัมรัน (จำเลย 7) ถูกจับกุมที่ห้องพักของมูฮัมหมัดซาการียา (จำเลย 14) ซ.รามคำแหง 53/1

17 ตุลาคม 2559 อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส

          -อับดุลบาซิร (จำเลยที่ 2) ถูกเจ้าหน้าที่ทหารพรานจากหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 49 อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส ควบคุมจากบ้านพักใน อ.ศรีสาคร ไปที่ค่ายอิงคยุทธบริหาร จ.ปัตตานี

-มูบาห์รี  (จำเลย 3) ถูกเจ้าหน้าที่ทหารพรานจากหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 49 อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส ควบคุมตัวจากบ้านพักใน อ.ศรีสาคร ไปที่ค่ายอิงคยุทธบริหาร จ.ปัตตานี

พฤษภาคม 2560

          ต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) เข้ามอบตัวที่กองปราบปราม หลังจากถูกออกหมายจับ

มีนาคม 2561

มูฮัมหมัดซาการียา (จำเลยที่ 14) ซึ่งเคยถูกจับกุมที่ห้องพักใน ซ.รามคำแหง 53/1 และถูกควบคุมตัวเพื่อสอบสวนที่ มทบ.11 แล้วครั้งหนึ่ง ถูกจับกุมอีกครั้งตามหมายจับที่สถานีรถไฟหาดใหญ่ และถูกพามาแถลงข่าวที่กองปรามปราม



ตุลาคม 2559

หลังจากถูกจับกุมในครั้งแรก จำเลยถูกนำตัวไปสอบสวนที่ค่ายทหาร ได้แก่ มทบ.11 (กรุงเทพฯ),              ค่ายอิงคยุทธบริหาร (อ.หนองจิก จ.ปัตตานี) และหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 49 (อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส) ซึ่งจำเลยส่วนหนึ่งให้การว่าถูกซ้อมทรมานเพื่อให้รับสารภาพในค่ายทหารเหล่านี้ จำเลยถูกควบคุมตัวที่ค่ายทหารประมาณ 1-2 สัปดาห์ เพื่อสอบสวนในข้อหาเตรียมก่อเหตุระเบิด ก่อนจะได้รับการปล่อยตัวระยะสั้นๆ ก่อนจะถูกออกหมายจับและถูกจับกุมอีกครั้ง ช่วงเดือน พฤศจิกายน-ธันวาคม 2559  ยกเว้นต่วนฮาฟิต (จำเลย 13) ที่เข้ามอบตัวพฤษภาคม 2560 และมูฮัมหมัดซาการียา (จำเลย 14) ที่ถูกจับกุมมีนาคม 2561 ทั้งหมดถูกควบคุมตัวที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ นับแต่นั้นมา โดยไม่เคยได้รับการประกันตัว

22 กุมภาพันธ์ 2560

พนักงานอัยการฟ้องตาลมีซี กับพวก รวม 9 คน

16 มิถุนายน 2560

พนักงานอัยการฟ้องอัมรีย์ กับพวก รวม 4 คน

5 เมษายน 2561

พนักงานอัยการฟ้อง มูฮัมหมัดซาการียา


พฤษภาคม- 17 กรกฎาคม 2561

ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนพยานโจทก์ทั้งหมด 36 ปาก พยานโจทก์ปากสุดท้าย คือ พ.ต.ท.หญิง ดวงมณี พานนาค สารวัตร (สอบสวน) กองกำกับการ 2 กองบังคับการปราบปราม (บก.ป.) ขึ้นให้การเมื่อ 17 กรกฎาคม 2561

31 กรกฎาคม-3 สิงหาคม 2561

ศาลนัดไต่สวนพยานจำเลยทั้งหมด 15 ปาก โดยจำเลยทั้ง 14 คนขึ้นให้การในฐานะพยาน และอีก 1 คนเป็นภรรยาของจำเลย

25 กันยายน 2561




จำเลย 7 จากทั้งหมด 14 คน ให้การต่อศาลระหว่างขึ้นเบิกความในฐานะพยานจำเลยในชั้นศาลว่าถูกข่มขู่ ซ้อมทรมาน โดยเจ้าหน้าที่ทหาร เพื่อให้รับสารภาพระหว่างถูกควบคุมตัวในค่ายทหาร คือ  มทบ.11 (กรุงเทพฯ), ค่ายอิงคยุทธบริหาร (อ.หนองจิก จ.ปัตตานี) และหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 49 (อ.ศรีสาคร จ.นราธิวาส) รูปแบบการซ้อมทรมานและข่มขู่มีทั้งการเอาสายไฟฟ้ามาช็อต ปืนจ่อศีรษะ ใช้รองเท้าบู๊ตทหารทุบที่หลัง ทุบตีที่ศีรษะและลำตัว ล็อกคอ-บีบคอให้หายใจไม่ออก ถีบหน้าอก ใช้เครื่องยิงลวดเย็บกระดาษยิงที่ขา ราดน้ำแล้วน้ำไปขังในห้องที่เย็นจัดเป็นเวลานาน เป็นต้น






Joint statement: Drop Charges against Page Administrator and Twelve other Individuals for Posting Alleged Koh Tao Tourist Sexual Assault


Joint Statement

Review and Drop Charges against Page Administrator and Twelve other Individuals for Posting Alleged Koh Tao Tourist Sexual Assault

Pursuant to the media coverage that arrest warrants from Samui Provincial Court, No. 65-77/2561, dated 3rd September 2018, have been issued for the CSI LA Facebook page administrator and other people, totally, twelve individuals, who shared information regarding Samui sexual assault allegation, for dishonesty or deceitfully bringing into a computer system computer data which is distorted or forged, either in whole or in part, or computer data which is false, in such a manner likely to cause damage to the maintenance of national security. The officials have arrested eleven people in the arrest warrants. They could be handed over the inquiry official at Koh Samui, within 5th September 2018.

The arrest warrants were issued after the CSI LA Facebook page posted a message on 25th August 2018, about a 19-year-old British female tourist claimed that she was raped at Sairee Beach, Koh Tao Sub-district, Koh Phangan District, Surat Thani Province, on the night of 26th  June 2018.

Subsequently, on 28th August 2018, police officers surveyed the alleged location. Officials said the information has impacted the country’s tourism images. They also stated they will trigger a litigation against “Samui Times” and “CSI LA” web pages, that spread the news. On 31 August 2018, there was news that the police decided to end an investigation into the rape allegation, because of lack forensic evidence and affidavits that indicated drugged rape, despite the alleged victim has not been introduced to a police inquiry. Finally, the police make a motion for the court to issue the arrest warrants to twelve people as mentioned above.

Government agencies or state officials has the duty to protect people’s human rights without discrimination. Agencies and officials are also subject to scrutiny from the people. Pressing a charge through the police or prosecuting anyone for scrutinizing officials or government agencies’ performance, deliberately to end the investigation or to curb public dissemination on factual information on the alleged crime, while the authority knows that the use of online media is a genuine exercise of the people’s lawful and legitimate rights and that eventually the prosecutor will drop the charge or the court will dismiss the case, is a Strategic Litigation Against People Participation (SLAPP) The action should be considered unauthentic exercise of the right to access justice, or coming to the equity with “unclean hands.”

Making people criminal defendants, by an application for the court issued arrest warrants, requires a strict investigation into the merit of the circumstances, owing to the fact that the process is critical. Also, the officials that made an arbitrary and baseless claim for national security will undoubtedly corrupt the credibility of the authority. Moreover, the judiciary has an obligation to duly and cautiously review the applications for arrest warrants, ensuring that there should be a thorough examination if the fact and the circumstances of the information dissemination will undermine national security, given the 2007 Computer Crimes Act was heavily criticized for being used as a tool to control and block freedom of expression. The easy issuance of an arrest warrant by the judiciary against the people using the online media to express opinions or sharing the content will inevitably result in the people and the public loss of trust and confidence to state agencies, the judicial, and independent organizations. In addition, the police’s initiative to conduct the criminal justice process using the Computer Crimes Act for defamation against the people may be perceived as using criminal justice systems to gag the freedom of expression, which should not happen in a democratic society.

In this case, the undersigned human rights organizations considered that the Royal Thai Police Headquarters’ Commander in Chief has a vital role to supervise his subordinates’ operation. The police officials must focus on the people’s role to assist the authorities in fact-finding and reporting useful information as evidence to bring perpetrators to justice. Ultimately, the practice will collectively promote social justice and sustainable public security.

For these reasons above, the undersigned human rights organizations, have the following recommendations.

  1. Review and drop the prosecution against the twelve individuals, CSI LA page administrator, people who shared the information, and other people who previously criticized government agencies and officials. The use of SLAPP to gag public opinion have negative impacts on the state’s image, moreover, it demonstrates that transparency and check and balance are not possible. SLAPP against the people is incoherence with a democratic approach in the society, that should tolerate free expression, unconstitutional under the Thai Constitution, and violates international obligations.
  2. The police officials and the inquiry officials must treat the accused/the arrestees in conformity with the rights under the Constitution and the Criminal Procedure Code, in particular, the officials must respect the principle of the presumption of innocence, that the accused must not be brought to a press conference, the right to have legal representatives present with them in an inquiry, and the right to provisional release, either with or without collateral.
  3. In the long term, the 2007 Computer Crime Act should be reviewed and revised, both the enforcement and legal provision. The amendment should pay particular attention to Section 14, which is often used as a tool to censor public opinion.

With respect to human dignity and people’s freedom and liberties.

Human Rights Lawyers Association (HRLA)

Cross-Cultural Foundation (CrCF)

Community Resources Center Foundation (CRC)

Union for Civil Liberties (UCL)

แถลงการณ์ร่วม ให้ทบทวนและยุติการดำเนินคดีแอดมินเพจ และบุคคล 12 ราย กรณีเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการร้องเรียนเรื่องการละเมิดทางเพศต่อนักท่องเที่ยวที่เกาะเต่า


เผยแพร่ 5 กันยายน 2561


ให้ทบทวนและยุติการดำเนินคดีแอดมินเพจและบุคคล 12 ราย


ด้วยปรากฏรายงานข่าวผ่านสื่อมวลชนว่า ได้มีการออกหมายจับแอดมินเพจCSI LA และคนแชร์ข้อมูลจากเพจดังกล่าวอีก 12 ราย ตามหมายจับศาลจังหวัดเกาะสมุย ที่ 65-77 /2561 ลงวันที่ 3 กันยายน 2561 ในฐานความผิดนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์บิดเบือนหรือปลอมไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน หรือข้อมูลคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จ โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายประชาชน นำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จโดยประการที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของประเทศ ซึ่งหลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ทำการไล่จับกุมบุคคลตามหมายจับดังกล่าวไปแล้ว 9 ราย และคาดว่าจะมีการนำส่งพนักงานสอบสวน สภ. เกาะสมุยภายในวันนี้

มูลเหตุที่นำมาสู่การถูกออกหมายจับ เนื่องจากเพจ CSI LA ได้เผยแพร่ข้อความที่ในวันที่ 25 สิงหาคม 2561 เกี่ยวกับกรณีหญิงสาวอายุ 19 ปี นักท่องเที่ยวสัญชาติอังกฤษ ถูกข่มขืน ที่หาดทรายรี ตำบลเกาะเต่า อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฏร์ธานี ในคืนวันที่ 26 มิถุนายน 2561

ต่อมาวันที่ 28 สิงหาคม 2561 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้มีการลงพื้นที่ตรวจสอบ เจ้าหน้าที่ระบุว่ากระแสข่าวดังกล่าวได้สร้างผลกระทบต่อภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศ พร้อมทั้งระบุว่าจะมีการดำเนินคดีกับเพจคือ เพจสมุยไทม์ และเพจ CSI LA ที่นำเสนอข่าว  หลังจากนั้น วันที่ 31 สิงหาคม 2561 ก็ปรากฎรายงานข่าวว่าตำรวจยุติคดีนี้ เพราะไม่มีพยานหลักฐานใดๆ ทั้งหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ และคำให้การสอบปากคำว่ามีเหตุมอมยาข่มขืนขึ้นจริง ทั้งที่ยังไม่ได้มีการสอบปากคำผู้เสียหาย และต่อมาตำรวจได้ขอศาลออกหมายจับแอดมินเพจและคนแชร์ข่าวทั้ง 12 คนตามที่ระบุข้างต้น

การที่หน่วยงานหรือเจ้าหน้าที่รัฐ ซึ่งมีหน้าที่ต้องปกป้องคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคนทุกคน โดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ และต้องถูกตรวจสอบการทำงานได้ การแจ้งความหรือฟ้องร้องดำเนินคดีต่อประชาชน ที่ตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่หรือหน่วยงานของรัฐ โดยหวังผลเพื่อยุติการตรวจสอบ หรือยุติเผยแพร่ข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอาชญกรรมที่เกิดขึ้นว่ามีข้อเท็จจริงประการใด  ทั้งๆที่รู้ว่าการกระทำของประชาชนที่ใช้สื่อออนไลน์ดังกล่าวมีสิทธิอันชอบธรรมที่จะทำได้ ไม่ผิดกฎหมาย และในที่สุดอัยการจะสั่งไม่ฟ้อง หรือศาลยกฟ้อง ถือว่าเข้าข่ายเป็นการฟ้องคดีปิดปาก (Strategic Litigation Against People Participation-SLAPP)  และอาจถือว่าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือมาศาลโดยมือที่ไม่สะอาดได้

การดำเนินการขอออกหมายจับโดยศาลเพื่อนำประชาชนที่ให้ตกเป็นจำเลยในคดีอาญานั้นมีความสำคัญและต้องมีการตรวจสอบการใช้อำนาจอย่างเคร่งครัด  การอ้างความมั่นคงปลอดภัยของประเทศโดยลอยๆตามอำเภอใจของเจ้าหน้าที่รัฐนั้นย่อมทำให้ความน่าเชื่อถือขององค์กรเสียหาย  โดยองค์กรตุลาการเองก็มีหน้าที่พิจารณาคำร้องขอออกหมายอย่างรอบคอบเพื่อให้ปรากฏชัดเจน  มีข้อเท็จจริงเพียงพอเชื่อได้ว่าการเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อความมั่นคงปลอดภัยของประเทศหรือไม่เพียงใด  เนื่องจากพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากว่าถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการควบคุมและปิดกั้นการแสดงความคิดเห็น  การอนุญาตออกหมายจับโดยศาลโดยง่ายกับประชาชนที่ใช้สื่อออนไลน์ในการแสดงความคิดเห็นหรือเพียงแค่การแชร์ข้อความย่อมส่งผลวงกล้าวต่อประชาชนทำให้ประชาชนและสาธารณะสูญเสียความไว้วางใจและเชื่อมั่นต่อหน่วยงานของรัฐและองค์กรอิสระอย่างตุลาการ อีกทั้งการริเริ่มโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อดำเนินกระบวนการยุติธรรมทางอาญาโดยใช้กฎหมายพรบ.คอมพิวเตอร์ในข้อหาหมิ่นประมาทต่อประชาชนอาจถูกมองว่าเป็นการใช้กระบวนการยุติธรรมทางอาญาในการปิดกั้นการแสดงความคิดเห็นและไม่เป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้นในสังคมประชาธิปไตย

สำหรับกรณีนี้องค์กรสิทธิมนุษยชนตามรายนามด้านล่างนี้ มีความเห็นว่า ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในฐานะผู้บังคับบัญชา มีหน้าที่สำคัญในการกำกับดูแลการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชา และการทำงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจต้องให้ความสำคัญกับบทบาทของประชาชนในการช่วยเหลือราชการเพื่อแสวงหาความจริงและรายงานข้อมูลที่พบเห็นที่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการดำเนินการนำผู้กระทำผิดในคดีอาชญกรรมมาลงโทษ ซึ่งเป็นการร่วมกันสร้างความเป็นธรรมให้สังคมและเป็นการสร้างมั่นคงปลอดภัยต่อสาธารณะที่ยั่งยืน

ด้วยเหตุผลดังที่กล่าวมาองค์กรสิทธิมนุษยชนตามรายนามด้านล่างนี้ จึงมีข้อเรียกร้องต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ดังนี้

  1. ให้มีการทบทวนและยุติการดำเนินคดีกับแอดมินเพจ CSI LA และผู้แชร์ข้อมูลทั้ง 12 ราย รวมถึงยุติการดำเนินคดีกับบุคคลอื่นๆที่แสดงความคิดเห็นวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาล หรือเจ้าหน้าที่รัฐในช่วงที่ผ่านมา เพราะการที่รัฐใช้การฟ้องคดีปิดประชาชนที่แสดงความคิดเห็น ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของรัฐเป็นไปในทางลบ แสดงให้เห็นความเป็นรัฐที่ความโปร่งใสและไม่สามารถตรวจสอบได้  การฟ้องคดีปิดปากประชาชนยังไม่สอดคล้องกับวิถีของสังคมประชาธิปไตยที่เปิดกว้างต่อการแสดงความคิดเห็น และยังขัดต่อหลักการสิทธิมนุษยชนตามพันธกรณีระหว่างประเทศและรัฐธรรมนูญของไทยด้วย
  2. เจ้าพนักงานตำรวจและพนักงานสอบสวนต้องปฏิบัติต่อบุคคลที่ถูกจับกุม/ผู้ต้องหาตามหลักประกันสิทธิที่พวกเขาได้รับการคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญและประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา โดยเฉพาะสิทธิที่จะได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ การไม่นำผู้ถูกจับกุมมาแถลงข่าวต่อสาธารณะ การมีทนายความเข้าร่วมฟังการสอบสวน และสิทธิที่จะได้รับการปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกันหรือหลักประกัน
  3. ในระยะยาวควรมีการทบทวนการบังคับใช้และบทบัญญัติของพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 โดยเฉพาะมาตรา 14 ที่มักจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการปิดกั้นการแสดงความคิดเห็นของประชาชน





มูลนิธิผสานวัฒนธรรม ใบแจ้งข่าว:นัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น 28 กันยายน 2561 กรณีนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เป็นโจทก์ฟ้องเจ้าหน้าที่ตำรวจสังกัด กองกำกับการสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งร่วมกันซ้อมทรมาน เพื่อให้ตนรับสารภาพในข้อหาวิ่งราวทรัพย์


นัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น 28 กันยายน 2561 กรณีนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เป็นโจทก์ฟ้องเจ้าหน้าที่ตำรวจสังกัด กองกำกับการสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งร่วมกันซ้อมทรมานเพื่อให้ตนรับสารภาพในข้อหาวิ่งราวทรัพย์

ศาลจังหวัดปราจีนบุรี นัดฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น ในวันที่ 28 กันยายน 2561 คดีหมายเลขดำที่ อ.925/2558 นายนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เป็นโจทก์ฟ้องคดีอาญา กล่าวหาเจ้าหน้าที่ตำรวจสังกัด
กองกำกับการสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี โดยคดีนี้สืบเนื่องมาจากนายฤทธิรงค์ฯ และนายสมศักดิ์ ชื่นจิตร (บิดา) ภูมิลำเนาอยู่อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี ได้ร้องขอความเป็นธรรมต่อองค์กรภาครัฐและองค์กรอิสระจำนวนมาก ตลอดระยะเวลาหลายปี ในการเรียกร้องให้มีการตรวจสอบและดำเนินคดีเอาผิดเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งปฏิบัติหน้าที่อยู่ในเมืองปราจีนบุรี ที่จับกุมและร่วมทำร้ายร่างกายด้วยการทรมานนายฤทธิรงค์ฯ ขณะเป็นเยาวชนอายุ 18 ปี และเป็นนักเรียนอยู่ เพื่อบังคับให้รับสารภาพว่ากระทำความผิดวิ่งราวทรัพย์ ทั้งที่นายฤทธิรงค์ฯไม่ได้กระทำความผิด จนเป็นเหตุให้นายฤทธิรงค์ฯฟ้องคดีดังกล่าวด้วยตนเองต่อศาลจังหวัดปราจีนบุรี เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2558

โดยคดีนี้ มีการสืบพยานโจทก์แล้วเมื่อวันที่ 3, 4 กรกฎาคม 2561 จำนวน 4 ปาก และเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2561 ฝ่ายโจทก์นำพยานเข้าเบิกความต่อศาลอีก 3 ปาก ได้แก่ แพทย์ผู้ทำการตรวจร่างกายนายฤทธิรงค์ฯ บุคคลอื่นๆที่เกี่ยวข้องในวันเกิดเหตุ และนักข่าวจากสำนักข่าวแห่งหนึ่งซึ่งได้สัมภาษณ์ตำรวจนายหนึ่งที่ยอมรับว่ามีการซ้อมทรมานนายฤทธิรงค์ฯจริง รวมพยานที่โจทก์นำสืบทั้งหมด 7 ปาก

ส่วนด้านจำเลยในคดีดังกล่าว ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจยศพันตำรวจโท 2 นาย นำสืบพยานเข้าเบิกความต่อศาลทั้งหมดจำนวน 9ปาก ได้แก่  ตัวจำเลยทั้งสองซึ่งอ้างตนเองเป็นพยาน  เจ้าหน้าที่ตำรวจสังกัดกองกำกับการสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 4ปาก  เจ้าหน้าที่สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 1 ปาก และบุคคลซึ่งอ้างว่าตนเป็นผู้ที่ถูกนายฤทธิรงค์ฯ วิ่งราวทรัพย์ของตนเมื่อปี 2552 จำนวน 1 ปาก

           คดีนี้ ศาลจังหวัดปราจีนบุรีได้กำหนดนัดอ่านคำพิพากษา ในวันที่ 28 กันยายน 2561 เวลา 09.00น. ขอเชิญผู้ที่สนใจหรือสื่อมวลชนเข้าร่วมรับฟังคำพิพากษา ตามวันและเวลาดังกล่าว และติดตามเรื่องราวคดีนี้ได้ที่