Newsletter: ศาลเลื่อนอ่านคำพิพากษา รอผลตรวจพิสูจน์หัวกะโหลก ใช่ของ เด่น คำแหล้ หรือไม่

ศาลเลื่อนอ่านคำพิพากษา รอผลตรวจพิสูจน์หัวกะโหลก ใช่ของ เด่น คำแหล้ หรือไม่

นายถนอมศักดิ์ ระวาดชัย ทนายความศูนย์ศึกษาและพัฒนานักกฎหมายเพื่อสิทธิมนุษยชน แจ้งว่า ศาลได้อ่านคำพิพากษาเลื่อนนัดเป็นวันที่ 27 ก.ค.2560 ด้วยเหตุผลจากพยานหลักฐานที่พบเจอล่าสุดเมื่อวันที่ 23 มี.ค.2560 ทั้ง14 รายการ โดยในลำดับที่ 1-13 นางสุภาพ ยืนยันว่าเป็นสัมภาระของสามี เช่น กางเกง รองเท้า ถุงปุ๋ยสะพาย ขวดน้ำ เป็นต้น แต่หลักฐานลำดับที่ 14 ที่เป็นหัวกะโหลกมนุษย์ ยังรอทางเอกสารจากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ซึ่งยังไม่มีมาแสดงผลการตรวจพิสูจน์ทางดีเอ็นเอ ว่า หัวกะโหลกมนุษย์เป็นจองนายเด่น คำแหล้ ที่สูญหายไปหรือไม่ จึงเป็นที่มาของการยื่นคำร้องเลื่อนอ่านคำพิพากษาออกไป ศาลจึงได้มีคำสั่งเลื่อนนัดออกไปเป็นวันที่ 27 ก.ค.2560 และศาลแจ้งว่าจะมีหนังสือเพื่อกำชับไปทางพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรห้วยยาง และสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ให้เร่งติดตามผลการตรวจสอบพิสูจน์ และนำมารายงานต่อศาล ก่อนวันนัด ตามที่ศาลจังหวัดภูเขียวได้มีหมายถึง นายเด่น คำแหล้ จำเลยที่ 1 กับนางสุภาพ คำแหล้ จำเลยที่ 4 นัดฟังคำพิพากษาศาลฎีกา ในวันนี้ ( 15 มิ.ย.2560 )

โดยมีสมาชิกเครือข่ายปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน(คปอ.)จำนวนกว่า 150 เดินทางไปยังศาลจังหวัดภูเขียว เพื่อมาให้กำลังใจและรอฟังคำพิพากษาของฎีกา คดีข้อหาบุกรุกป่าสงวนแห่งชาติภูซำผักหนาม ตามความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ และ พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ และก่อนศาลจังหวัดภูเขียวนัดอ่านคำพิพากษาศาลกีฎา ปรากฏว่านายเด่น คำแหล้ นักต่อสู้เพื่อสิทธิที่ดินทำกิน และเป็นประธานโฉนดชุมชนโคกยาว ต.ทุ่งลุยลาย อ.คอนสาร จ.ชัยภูมิ ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หลังจากที่เข้าไปหาของป่าในบริเวณสวนป่าโคกยาว รอยต่อป่าสงวนแห่งชาติภูซำผักหนามและเขตรักษาพันธุ์ป่าภูเขียว เมื่อวันที่ 16 เม.ย.2560 จนล่าสุดนางสุภาพ(ภรรยานายเด่น)และญาติพี่น้อง เชื่อว่านายเด่น เสียชีวิตแล้ว เพราะหายไป 1 ปีกว่า อีกทั้งหลักฐานหลายอย่างที่ค้นพบในช่วงการค้นหา และนำส่งเจ้าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร ต.ห้วยยาง อ.คอนสาร จ.ชัยภูมิ ไปก่อนหน้านั้น ยังไม่สามารถเชื่อมโยงถึงการหายตัวได้

ที่มา สำนักข่าวปฏิรูปที่ดินภาคอีสาน

Advertisements

A Trip to the Embassy

I am a connoisseur of wine. Whether red or white, it is important to pay attention to the experience of drinking – your sensations as the liquid hits the pallets of your tongue, the smell of the wine, and the feelings that consume your body. I’ve been told that it is also important to know the age and price of the wine. Maybe I should clarify: I am a connoisseur of free wine.

Friday (June 2) was an interesting day. CrCF went in numbers to an event organized by the Manushya Foundation (“Manushya”). Manushya is an social justice, human rights organization concerned with advocating for the welfare of individuals. To summarize: they care, and the people they work with also care.

After the meet and greet, there were discussions about various things in designated rooms. I managed only to explore topics in two rooms. Under normal circumstances, I would regret missing out on free information. However, considering how insightful and passionate the individuals speaking about the topics were in the two rooms that I visited, I have no regret. I learned things that helped me contextualize the circumstances of my three-month journey. I also got to meet a whole lot of cool people, some of whom I stalk (professionally, of course).

Under normal circumstances, at an event with an open bar, I try my very hardest to make the investments of the purchasers of the alcohol worthwhile. But this event was a little different; once the discussions began, I forgot we had an endless supply of alcoholic beverages. I wanted to hear what some of the most informed people working   towards concerns for human rights had to say (and their interpreters).

Keep your ears and eyes open. There is a wave and a push towards a paradigm shift. I am just honoured to have a role to play in it, as trivial as my role may be.

Cheers.