CrCF/Duayjai/HAP: Public statement on the publication and distribution of the Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces

gang of three

Thai version is below;

26 July 2016

Press Release

Public statement on the publication and distribution of the Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces


The Internal Security Operations Command Region 4 Forward (ISOC) claiming to be a damaged party has asked the inquiry official of the Muang Pattani Police Station to press charges against Mr. SomchaiHomlaor, Advisor of the Cross Cultural Foundation (CrCF),Ms. PornpenKhongkachonkiet, Director of the Cross Cultural Foundation (CrCF)and Ms. Anchana Heemmina, Chairperson of the Duay Jai Group. They are alleged to have “committed a libelous act and an offence against the 2007 Computer Crime Act, as the damaged party had discovered that the Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces between 2014 and 2015, which contains false information, has been entered into a computer system via the websitehttp://voice”. The three alleged offenders have turned themselves in with the inquiry official at the Muang Pattani Police Stationto acknowledge the charges on 26 July 2016 at 13.00.


The Cross Cultural Foundation (CrCF), the Duay Jai Group, and the Patani Human Rights Organizationwhich have jointly published the Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces between 2014 and 2015 have the following to say;


  1. An act of torture is a serious crime according to both national and international laws, and since Thailand is a state party to the Convention Against Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CAT), the Thai state is obliged to prevent and suppress such an act.


  1. Since before and after the unrest has been resumed and triggered by the gun robbery at the NarathiwatRajanagarind Military Camp (Pi Leng Military Camp) in 2004, the acts of torture and other cruel, inhuman or degrading treatment as well as the enforced disappearances and extrajudicial killings have been perpetrated widely in the Southern Border Provinces. Meanwhile, the Thai state has failed to provide effective measures for the prevention, suppression and remediation of the acts.


  1. Even though victims of the acts have attempted to complain to seek justice and remedies by themselves or with help from human rights organizations, but their attempts have largely been unsuccessful given the strong culture of impunity among the officials and the weak justice system. Instead, the complainants and those who demand justice have been left to face intimidation and reprisal from concerned authorities. This has prompted many of the torture victims to have to seek redress from international mechanisms and organizations, particularly the United Nations mechanisms.


  1. The publication of the Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces between 2014 and 2015 has been made possible by support from the United Nations for Victims of Torture. It was an attempt to compile the information and facts based on the accounts from the victims who had been subject to torture during 2004-2015 with an aim to help them seek justice and remedies further on. The main tool used during the research is a survey form to assess torture impact used by medical doctors for their diagnosis and it has been developed by the Physicians for Human Rights (PHR) and the American Bar Association Rule of Law Initiative (ABAROLI). The researchers themselves have received training many a time by experts to help them learn to use the survey form efficiently. The report is therefore based on a sound methodology and integrity of the research.


  1. In writing the report, the writers have refrained from mentioning the names of officials concerned with the acts of torture since the report simply aims to describe the circumstances, the methods, the situations or the environment in which the acts of torture had been committed and their fallouts on the feeling and emotion of the victims. From the research, it was found the officials have employed systematic methods of torture, physically and mentally. The torture was committed on a regular basis and the officials seemed to have received proper training on how to commit the act of torture. Also, the acts of torture exist extensively in parts of the Southern Border Provinces. The methods employed included threatening to make one feel scared, mock execution, protracted questioning without providing time for rest, solitary confinement, sensory deprivation, physical abuse, suffocation or strangulation, waterboarding and being put in extremely hot or cold room, etc.


  1. For over a month prior to the its public launch, the Draft Report on Torture and other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment in the Southern Border Provinces between 2014 and 2015 had been submitted to the authorities who had failed to make any official reaction to the organizations producing the report. Some officials had called up members of the writing team informally to ask for names of the interviewees, the request of which had been declined by the writing team without consent from the interviewees. Previously, the officials and government agencies had not just failed to investigate and to bring to justice the officials who were alleged to have committed the act of torture and to provide remedies to the victims, they had also failed to ensure safety and security of the victims as well. It has simply given rise to a climate of fear and a lack of trust in the government agencies and justice process overall. Many victims have to suppress their grudges and weariness and such emotional condition can turn into a fertile breeding ground that escalates violent actions in the Southern Border Provinces.


  1. That the Internal Security Operations Command Region 4 Forward (ISOC) has pressed charges against Mr. SomchaiHomlaor,Ms. PornpenKhongkachonkiet, and Ms. Anchana Heemmina shows how the Thai state lacks sincerity to act in compliance with its international obligations as far as CAT is concerned. Insofar, the government policy to address unrest in the Southern Border Provinces and its approach to the problems of torture and other cruel, inhuman or degrading treatment have not changed and such acts continue to persist. That the concerned agencies have neglected their duty and failed to act in accordance with recommendations proposed in the Report, and instead has decided to press charges against the three persons, cannot be construed otherwise, but that the Thai authorities and high ranking officials have given their acquiescence and consent to allow some security personnel to inflict the acts of torture and other cruel, inhuman or degrading treatment on suspects in security cases. And such acts have been perpetuated without the realization that the prevalent and systematic torture in the Southern Border Provinces could in a long run prompt international community to accuse Thailand of committing Crime Against Humanity.


26 July 2016

Cross Cultural Foundation (CrCF)

Duay Jai Group

Patani Human Rights Organization





ในจังหวัดชายแดนใต้ 2557-2558

จากกรณีที่กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน ภาค 4 ส่วนหน้า อ้างว่าเป็นผู้เสียหาย  ได้แจ้งความร้องทุกข์ ต่อพนักงานสอบสวน สภ.ปัตตานี ให้ดำเนินคดี นายสมชาย หอมลออ ที่ปรึกษามูลนิธิผสานวัฒนธรรม นางสาวพรเพ็ญ คงขจรเกียรติ ผู้อำนวยการมูลนิธิผสานวัฒนธรรม และนางสาวอัญชนา หีมมีหน๊ะ ประธานกลุ่มด้วยใจ ในข้อหา “ร่วมกันหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา และความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 กล่าวคือ ผู้เสียหายตรวจพบว่า มีการนำเอาเอกสารรายงานสถานการณ์การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรี ในจังหวัดชายแดนใต้ ปี พ.ศ. 2557-2558 ซึ่งเป็นความเท็จ ไปเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ ในเวปไซต์  http://voice”   โดยผู้ต้องหาทั้งสามได้เดินทางเข้าพบพนักงานสอบสวนเพื่อรับทราบข้อกล่าวหาในวันที่ 26 กรกฎาคม 2559 เวลา 13.00 น. ณ สภ.ปัตตานีนั้น

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม กลุ่มด้วยใจ และองค์กรเครือข่ายสิทธิมนุษยชนปาตานี ซึ่งเป็นองค์กรที่ร่วมกันจัดทำรายงานสถานการณ์การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรีในจังหวัดชายแดนใต้ พ.ศ. 2557-2558         ขอแถลงว่า

  1. การกระทำทรมาน เป็นอาชญากรรมร้ายแรง ทั้งตามกฎหมายในประเทศและกฎหมายระหว่างประเทศ และประเทศไทยในฐานะภาคีสมาชิกของ อนุสัญญาต่อต้านการทรมานและการประติบัติหรือการลงโทษอื่นที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี รัฐมีหน้าที่ป้องกันและปราบปรามการกระทำดังกล่าว
  2. นับตั้งแต่ก่อนและหลังเหตุการณ์ความไม่สงบกล่าวคือกรณีปล้นปืนค่ายนราธิวาสราชนครินทร์ (ค่ายปิเหล็ง) ในปี 2547เป็นต้นมาปรากฎว่ามีการกระทำทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรี รวมทั้งการบังคับบุคคลให้หายสาบสูญ และการประหัตประหารนอกกระบวนการยุติธรรม เกิดขึ้นในจังหวัดชายแดนใต้เสมอมา โดยที่ทางการไทยไม่มีมาตรการในการป้องกัน ปราบปรามและเยียวยาอย่างได้ผลแต่อย่างใด
  3. แม้ผู้ตกเป็นเหยื่อจากการกระทำดังกล่าว จะได้ร้องเรียน ร้องทุกข์หรือดำเนินมาตรการต่างๆด้วยตนเอง หรือโดยการช่วยเหลือสนับสนุนขององค์กรสิทธิมนุษยชน เพื่อแสวงหาความเป็นธรรมและการชดใช้เยียวยา แต่มักไม่ได้ผล เนื่องจากวัฒนธรรมผู้กระทำผิดลอยนวลในหมู่เจ้าหน้าที่ยังเข้มแข็ง กระบวนการยุติธรรมอ่อนแอ ผู้ที่ร้องทุกข์ร้องเรียนและเรียกร้องความเป็นธรรมถูกข่มขู่ คุกคามจากเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ทำให้ผู้เสียหายจากการทรมานจำเป็นต้องแสวงหาการช่วยเหลือเยียวยาจากองค์การและกลไกระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลไกสหประชาชาติ
  4. การจัดทำรายงานสถานการณ์การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรีในจังหวัดชายแดนใต้ พ.ศ. 2557-2558 ผู้จัดทำได้รับการสนับสนุนจากกองทุนเพื่อเหยื่อจากการทรมานแห่งสหประชาชาติ (United Nations for Victims of Torture) โดยรวบรวมข้อมูล ข้อเท็จจริงจากคำบอกเล่าของผู้ตกเป็นเหยื่อของการทรมาน ระหว่างปี 2547-2558 เพื่อหาหนทางในการแสวงหาความเป็นธรรมและเยียวยาต่อไป โดยใช้แบบประเมินผลกระทบจากการทรมานเพื่อประกอบการวินิจฉัยของแพทย์ ซึ่งออกแบบโดย Physicians for Human Rights (PHR) และ American Bar Association Rule of Law Initiative (ABAROLI)  ทั้งผู้เก็บรวบรวมข้อมูลก็ได้ผ่านการฝึกอบรมในการใช้แบบสอบถามดังกล่าวหลายครั้งโดยผู้เชี่ยวชาญ ดังนั้นรายงานดังกล่าวจึงมีความถูกต้องแม่นยำในทางวิชาการ
  5. ในการเขียนรายงาน ผู้จัดทำรายงานมิได้ประสงค์ที่จะระบุชื่อของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำทรมาน เพียงแต่ต้องการชี้ให้เห็นถึงพฤติกรรม วิธีการ สถานการณ์หรือสภาพแวดล้อมของการกระทำทรมาน ความรู้สึกและผลกระทบที่เกิดกับผู้เสียหายจากการทรมานเป็นสำคัญ โดยพบว่า เจ้าหน้าที่ได้ใช้วิธีการทรมานอย่างเป็นระบบ ทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ กล่าวคือเป็นการกระทำทรมานเป็นประจำ โดยเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการฝึกอบรมมาเป็นอย่างดี เป็นการกระทำที่แพร่หลาย กว้างขวางในจังหวัดชายแดนใต้ เช่น การข่มขู่ให้กลัว การจำลองวิธีการประหารชีวิต การซักถามที่ใช้เวลานานโดยไม่ให้พักผ่อน การขังเดี่ยว การทำให้สูญเสียประสาทสัมผัส การทุบตีทำร้ายร่างกาย การทำให้สำลักหรือบีบคอ การทำให้จมน้ำหรือจุ่มน้ำ และการให้อยู่ในห้องร้อน ห้องเย็น เป็นต้น
  6. ร่างรายงานสถานการณ์การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรีในจังหวัดชายแดนใต้ พ.ศ. 2557-2558 ผู้จัดทำได้ส่งให้แก่เจ้าหน้าที่เป็นเวลานานกว่า 1 เดือน ก่อนที่จะเผยแพร่ต่อประชาชน โดยเจ้าหน้าที่ไม่เคยติดต่ออย่างเป็นทางการกับหน่วยงานที่จัดทำรายงานแต่อย่างใด มีเฉพาะเจ้าหน้าที่บางคน ได้โทรศัพท์สอบถามผู้เขียนรายงานบางคน เพื่อขอทราบรายชื่อผู้ให้สัมภาษณ์เท่านั้น ซึ่งผู้จัดทำรายงานไม่สามารถให้ได้ โดยปราศจากความยินยอมของผู้ให้สัมภาษณ์ เนื่องจากในอดีตที่ผ่านมา นอกจากเจ้าหน้าที่และหน่วยงานรัฐ ไม่สามารถดำเนินการสืบสวนสอบสวนเจ้าหน้าที่ผู้กระทำผิดมาลงโทษและชดใช้เยียวยาผู้เสียหายจากการทรมานแล้ว ยังไม่สามารถคุ้มครองความมั่นคง ปลอดภัยของผู้เสียหายด้วย ทำให้เกิดเป็นบรรยากาศของความหวาดกลัว ไม่เชื่อมั่นหน่วยงานของรัฐและกระบวนการยุติธรรม หลายคนมีอาการคับแค้นด้านจิตใจและวิตกกังวล ซึ่งในภาวะดังกล่าวอาจทำไปสู่สถานการณ์ความขัดแย้งที่รุนแรงยิ่งขึ้นในจังหวัดชายแดนใต้
  7. การที่กอ.รมน.ภาค 4 ส่วนหน้า แจ้งความร้องทุกข์ดำเนินคดีต่อนายสมชาย หอมลออ นางสาวพรเพ็ญ คงขจรเกียรติ และนางสาวอัญชนา หีมมีหน๊ะ ได้สะท้อนให้เห็นถึงความไม่จริงใจของรัฐบาลไทยในการปฏิบัติตามพันธกรณีระหว่างประเทศ ภายใต้อนุสัญญาต่อต้านการทรมานฯ และนโยบายของทางราชการในการแก้ปัญหาความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ตลอดจนท่าทีที่ไม่เปลี่ยนแปลงต่อการแก้ปัญหาการทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรมหรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรีที่ยังคงเกิดขึ้นเสมอ การที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องละเลยไม่นำพาต่อข้อเสนอแนะของรายงานแต่กลับดำเนินคดีต่อบุคคลทั้งสาม ไม่อาจเข้าใจเป็นอย่างอื่นได้ นอกเสียจากว่าทางการไทยและผู้บังคับบัญชาระดับสูง ได้รู้เห็นเป็นใจ หรือยินยอมให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงบางคน ใช้วิธีการทรมาน การปฏิบัติที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมหรือย่ำยีศักดิ์ศรีต่อผู้ต้องสงสัยว่าจะเกี่ยวข้องกับความไม่สงบต่อไป โดยยังไม่ได้ตระหนักว่า การทรมานอย่างอย่างกว้างขวางและอย่างเป็นระบบที่ยังดำเนินต่อไปในจังหวัดชายแดนใต้เช่นนี้ อาจนำไปสู่การกล่าวหาโดยนานาชาติว่าเป็น “การก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติ (Crime Against Humanity)” ได้

วันที่ 26 กรกฎาคม 2559

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม กลุ่มด้วยใจ องค์กรเครือข่ายสิทธิมนุษยชนปาตานี

%d bloggers like this: