Angkhana Neelaphaijit’ statement date 29 Dec 2015

Unofficial translation

Statement by Angkhana Neelapaijit

29 December 2015

Supreme Court dismissed the charges against five police officers in relation to the abduction of Somchai Neelapaijit and dismissed the request of Somchai ‘s family to be co-plaintiff.

On 29 Dec 2015, at 9:30, the Bangkok Criminal Court read the Supreme Court’s verdict dismissing the charges against five police officers in relation to the abduction and robbery of Somchai Neelapaijit. As a family member, I am sad and deeply disappointed at the judicial process in Thailand, especially the initial stage of investigation and the collection of all evidences conducted by police investigators. The Supreme Court ruled that the evidence collected are not reliable and there is no signal official verified the true copied of evidences that submitted to the court.

Today the Supreme Court has also set another precedent for Thai society denying family of the disappeared the legal right to take legal action on behalf of the missing person, on the basis that there is lack of evidence demonstrating the missing person is injured or dead and thus could not take legal action by him or herself.

Today, my family and I are back at square one, with no legal rights to seek justice for Somchai Neelaphaijit. This is the beginning of another journey for seeking truth and justice for all families affected by disappearances.

Once again, I affirmed that “if the judicial process could not bring back Somchai but the judicial process would not denied responsibility in returning justice for him.”

Today in the initial corner, I shall ask for those in this government who are responsible for the disappearance of Somchai: the Royal Thai Police Commission, Department of Special Investigation (DSI) and those who are involved in all judicial processes. I reaffirmed that disappearance is a crime against humanity, is not subject to a statue of limitation and the [victims’] family members have the right to truth and right to seek justice.

I am confident that if Somchai can see what is happening, he will have no regret and be proud of what his family has been doing together with our friends in calling for justice for all disappearances. We are creating mechanisms to protect all of us from this severe crime.

With our faith in humanity and human dignity

Angkhana Neelaphaijit

 

Advertisements

11 ปี คดีทนายสมชาย#กรณีศาลฎีกายกฟ้องจำเลยคดีกักขังหน่วงเหนี่ยวสมชายนีละไพจิตรและ #ไม่อนุญาตให้ครอบครัวเป็นโจทก์ร่วมในคดีAngkhna’s statement (in Thai).

Angkhna’s statement (in Thai).

#แถลงการณ์
#กรณีศาลฎีกายกฟ้องจำเลยคดีกักขังหน่วงเหนี่ยวสมชายนีละไพจิตรและ #ไม่อนุญาตให้ครอบครัวเป็นโจทก์ร่วมในคดี

 

วันนี้ 29 ธันวาคม 2558 : 9.30 น. ศาลอาญาได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกายกฟ้องเจ้าหน้าที่ตำรวจ 5 นายในคดีกักขังหน่วงเหนี่ยว และลักทรัพย์สมชาย นีละไพจิตร ดิฉันในฐานะครอบครัวรู้สึกเสียใจและผิดหวังอย่างยิ่งต่อกระบวนการยุติธรรมไทย โดยเฉพาะต้นทางของกระบวนการยุติธรรม คือ เจ้าหน้าที่ตำรวจในฐานะพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบคดีในการสืบสวนสอบสวนและหาพยานหลักฐาน ซึ่งศาลฎีกาชี้ว่าหลักฐานที่พนักงานสอบสวนนำส่งศาลไม่มีความน่าเชื่อถือ และไม่มีเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องยืนยันความถูกต้องของพยานหลักฐานที่ส่งศาล

 

วันนี้ ศาลฎีกาได้สร้างบรรทัดฐานใหม่ในสังคมไทย คือการยืนยันว่า ครอบครัวผู้ถูกบังคับสูญหายไม่มีสิทธิในการดำเนินการเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมแทนผู้สูญหายได้ เนื่องจากไม่มีพยานหลักฐานว่าผู้สูญหายได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจนมิอาจดำเนินการได้ด้วยตนเอง

 

วันนี้ ดิฉันในฐานะครอบครัว จึงกลับมายังจุดตั้งต้นอีกครั้ง ในฐานะผู้ไม่มีสิทธิในการเรียกร้องความเป็นธรรมแทนสมชาย นีละไพจิตร และนี่จะเป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ในการทวงถามความจริงและความเป็นธรรมแทนครอบครัวผู้สูญหายทุกคน

 

ดิฉันเคยกล่าวไว้ในครั้งหนึ่งว่า “แม้กระบวนการยุติธรรมจะมิอาจคืนชีวิตให้สมชายแต่กระบวนการยุติธรรมก็ไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบในการคืนความยุติธรรมแก่เขา”

 

วันนี้ ณ จุดเดิม ดิฉันขอถามหาความรับผิดชอบต่อกรณีการบังคับสูญหายสมชาย นีละไพจิตร ไปยังรัฐบาลไทย สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กรมสอบสวนคดีพิเศษ และกระบวนการยุติธรรมไทยอีกครั้ง ดิฉันขอเน้นย้ำว่าการบังคับสูญหายเป็นอาชญากรรมต่อมวลมนุษยชนชาติ เป็นอาชญากรรมต่อเนื่องที่ไม่มีอายุความ และเหยื่อและครอบครัวมีสิทธิในการทราบความจริง และความยุติธรรม

 

ดิฉันเชื่อมั่นว่าถ้าวันนี้สมชายสามารถรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น เขาจะไม่เสียใจ แต่จะภาคภูมิใจในสิ่งที่ครอบครัว และบรรดากัลยาณมิตรได้ร่วมกันผลักดันให้การบังคับสูญหายเป็นประเด็นสาธารณะ และเพื่อร่วมมือกันสร้างกลไกสำคัญในการคุ้มครองบุคคลทุกคนจากอาชญากรรมร้ายแรงนี้

 

ท้ายนี้ ดิฉันขอขอบคุณบรรดากัลยาณมิตร สหายร่วมอุดมการณ์ สื่อมวลชน รวมถึงพี่น้องประชาชนทุกท่านสำหรับกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่นำพาดิฉันและครอบครัวมาถึงจุดนี้ จุดที่เราจะไม่ยอมแพ้ จุดที่เราจะไม่ก้มหัวให้อำนาจอธรรม และจะมีกำลังใจในการก้าวเดินต่อไปเพื่อความยุติธรรมสำหรับบุคคลทุกคน

 

ด้วยความเชื่อมั่นในคุณค่า และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

อังคณา นีละไพจิตร

Wife of victim of death in custody at Ingkhayutthaborihan Military Camp, Pattani complaining to the UN Special Rapporteur on Torture

For immediate release on 28 December 2015Press Release

Wife of victim of death in custody at Ingkhayutthaborihan Military Camp, Pattani complaining to the UN Special Rapporteur on Torture

 

27 December 2015, wife of a suspect who died mysteriously while being held in custody at the Ingkhayutthaborihan Military Camp, Pattani, has sent a message via email to the UN Special Rapporteur on Torture asking for an “inquiry into the death of Mr. Abduldayib Dolah whose death in custody took place in the Ingkhayutthaborihan Military Camp and asking for justice”. The four-paged document refers to the incidence on 11 October 2015, when Mr. Dolah was apprehended around 1.30am as his house in Ban Kolo Tanyong, Nong Chik District, Pattani, was laid siege by over one hundred security officers. During the operation, the officers wore facemasks which terrified the whole family.

 

During the 25 days of the custody at the Ingkhayutthaborihan Military Camp, he received visit by his relatives every day, though it took place only briefly each time with rather short conversation. His wife noticed the stress and fear suffered by her husband, though she could not recount any visible sign of wound on his body. She was told the interrogation took place during nighttime and her husband had been forced to make the confession though he refused to do so since he had not committed such thing. On 4 December 2015, around 7.30am, local military officers came to her home and brought her to the Ingkhayutthaborihan Military Camp together with the Village Headman. There, the Village Headman whispered to her that her husband had died. Later the body had been transferred for body examination without dissecting at a hospital in Hat Yai. Permission had been sought to collect DNA samples from his saliva, semen, bloodstain, and watery fluid in his eyes to detect any chemical residue. During the body examination, it turned out that military officers came in and had some quarrel with the physician from time to time. On the same day, the body had been retrieved to perform religious rite.

 

Two days after the death, an inquiry committee was set up by the Internal Security Operations Command Region (ISOC Region 4) to look into the case. Even though the inquiry was led by civilian officers at the provincial level, but she was convinced there should be staff from UN human rights agencies to help conduct the inquiry as well since they come from a neutral side and could command confidence and trust from the family. She herself has refused to be part of the inquiry committee.  

 

In the letter, several observations have been made regarding the death of her husband including his lying posture, the dress he wore on, the appearance of the bedding and prayer mat, bloodstain on his chest, the time after his death and how the information given by the military officers in charge of the detention was confusing, and the reference to another death in custody of Mr. Sulaiman Nasae and how justice had not been delivered in that case. And on 16 December 2015, when the result of the body examination was announced, it was stated that no cause of death could be determined. Mr. Dolah’s wife thus has to resort to the help of the United Nations for them to participate in the inquiry of the death and to restore justice for her.  

 

The UN Special Rapporteur on Torture, Mr. Juan E. Méndez, an Argentinian lawyer, has three main roles including sending urgent communications to the member country alerting of them complaint on alleged torture received, the submission of report of the inquiry to the UN Human Rights Committee, and to the UN General Assembly and the visit made to a member state of the UN to uncover the truth in the country. Thailand has sent a reply to invite Mr. Juan E. Mendez to visit the country for four years since the last Universal Periodical Review (UPR), but it has also asked to reschedule the visit dates at least four times. Until now, Thailand has not set the clear dates for the visit by the UN Special Rapporteur on Torture.

 

For more information, please contact the Cross-Cultural Foundation (CrCF) 02-6934939

 

 

ภรรยาผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตปริศนาที่อิงคยุทธ์ฯ ปัตตานี จัดส่งหนังสือร้องเรียนถึงผู้รายงานพิเศษด้านการทรมาน องค์การสหประชาชาติ

 

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม

เผยแพร่วันที่ 28 ธันวาคม  2558

ภรรยา ผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตปริศนาที่อิงคยุทธ์ฯ ปัตตานี

จัดส่งหนังสือร้องเรียนถึงผู้รายงานพิเศษด้านการทรมาน องค์การสหประชาชาติ

เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2558 ภรรยา ผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตปริศนาที่อิงคยุทธ์ฯ ปัตตานีได้จัดจดหมายอิเล็คทรอนิคร้องเรียนถึงผู้แทนพิเศษว่าด้วยเรื่องการต่อต้านการทรมาน เรื่อง “ขอให้ตรวจสอบสาเหตุการเสียชีวิตกรณี นายอับดุลลายิบ ดอเลาะ เสียชีวิตในขณะควบคุมตัวที่        ค่ายอิงคยุทธบริหารและขอความเป็นธรรม” เอกสารมีทั้งหมด 4 หน้ากระดาษ อ้างถึงเหตุการณ์ตั้งแต่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2558 นับแต่วันที่นายอับดุลลายิบ ถูกควบคุมตัวเมื่อประมาณตีหนึ่งครึ่ง ด้วยเจ้าหน้าที่กว่า 100 นายที่บ้านพักที่ตำบลคอลอตันหยง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี  เจ้าหน้าที่ที่มาจับกุมมีการปิดบังใบหน้าทำให้ครอบครัวและญาติเกิดความหวาดกลัว

ตลอดระยะเวลาที่ถูกควบคุมตัว 25 วันที่ค่ายอิงคยุทธ์ฯ ญาติได้เดินทางไปเยี่ยมนายอับดุลลายิบทุกวัน แต่มักได้รับการอนุญาตให้เยี่ยมเพียงระยะเวลาสั้นๆ และไม่สามารถคุยกันได้มากนัก ภรรยาสังเกตว่าสามีของตนมีความเครียดและบอกแต่เพียงว่าสามีเครียด กลัว ไม่มีร่องรอยบาดแผลที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า  เพราะเจ้าหน้าที่สอบสวนเวลากลางคืน และมีการบังคับให้รับสารภาพแต่สามีไม่ได้กระทำจึงไม่ได้รับสารภาพ จนกระทั่งวันที่  4 ธันวาคม 2558 เวลา 7.30 น. เจ้าหน้าที่ทหารในพื้นที่มาที่บ้านมารับตัวไปค่ายอิงคยุทธ์ฯ พร้อมผู้ใหญ่บ้าน และเมื่อไปถึงที่ค่ายฯ ผู้ใหญ่บ้านกระซิบบอกว่า สามีของตนเสียชีวิตแล้ว ต่อมาได้มีการส่งศพไปตรวจชันสูตรโดยไม่ได้มีการผ่าศพที่โรงพยาบาลที่หาดใหญ่ เพื่อหาความยุติธรรม โดยมีการขออนุญาติตรวจดีเอ็นเอในน้ำลาย คราบอสุจิ คราบเลือด และเก็บน้ำในตา เพื่อตรวจสารพิษที่ตกค้าง ในระหว่างการตรวจศพฯ พบกว่าเจ้าหน้าที่ทหารได้เข้ามาพูดและโต้เถียงกับนายแพทย์ที่ทำการตรวจเป็นระยะ ในวันเดียวกันได้นำร่างของสามีประกอบพิธีกรรมทางศาสนา

หลังจากการเสียชีวิตสองวันมีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงดังกล่าวโดยกอรมน. แม้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลเรือนระดับจังหวัดเป็นผู้ทำหน้าที่ดำเนินการ ข้าพเจ้าเห็นว่าน่าจะมีเจ้าหน้าที่องค์กรสิทธิมนุษยชนอย่างยูเอ็นเข้ามาร่วมในการตรวจสอบข้อเท็จจริง เพราะต้องการคนกลางที่ญาติไว้ใจและเชื่อมั่นรวมทั้งได้รับการยอมรับ  ข้าพเจ้าจึงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการตรวจสอบด้วย

 

โดยในจดหมายฉบับดังกล่าวได้ตั้งข้อสังเกตหลายประการเกี่ยวกับการเสียชีวิตของสามี เช่น ท่านอน การใส่เสื้อผ้า ลักษณะเตียงและพรม คราบเลือดบริเวณหน้าอก  ระยะเวลาการเสียชีวิตที่ขัดแย้งกับข้อมูลของเจ้าหน้าที่ทหารที่มีหน้าที่ควบคุมตัว  รวมทั้งการอ้างถึงการเสียชีวิตในค่ายของนายสุไลมาน แนซาที่ต่อมาก็ไม่สามารถนำมาซึ่งความยุติธรรมได้ และเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม  2558 เมื่อมีการแถลงผลการชันสูตรศพของสามี ในครั้งนั้นก็ไม่สามารถระบุสาเหตุการเสียชีวิตได้  สุดท้ายภรรยาของนายอับดุลลายิบ ได้ระบุว่าขอให้องค์การสหประชาชาติเข้ามามีส่วนในการตรวจสอบสาเหตุการเสียชีวิตเพื่อให้เกิดความเป็นธรรม

 

ทั้งนี้ผู้รายงานพิเศษสหประชาชาติว่าด้วยการทรมานขององค์การสหประชาชาติ นาย Juan E. Méndez  นักกฎหมายชาวอาร์เจนตินามีหน้าที่สำคัญสามประการคือ การส่งเรื่องร้องเรียนเร่งด่วนมายังประเทศสมาชิกถึงข้อร้องเรียนว่ามีการทรมานเกิดขึ้น การจัดส่งรายงานสถานการณ์ต่อคณะมนตรีด้านสิทธิมนุษยชน และต่อที่ประชุมใหญ่แห่งองค์การสหประชาชาติ รวมทั้งการเดินทางเข้ามาในประเทศสมาชิกของยูเอ็นเพื่อค้นหาความจริงในประเทศได้ โดยประเทศไทยได้ส่งคำเชิญให้นาย Juan E. Mendez มาประเทศไทยเป็นระยะเวลาสี่ปีแล้ว นับแต่การรายงานสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในกระบวนการยูพีอาร์ ( UPR – Universal Periodical Review) แต่ทางรัฐบาลได้ขอเลื่อนกำหนดวันที่จะมาตรวจเยี่ยมที่ประเทศไทยมาเป็นเวลาอย่างน้อย 4 ครั้ง  ปัจจุบันรัฐบาลไทยยังไม่ได้กำหนดวันที่จะอนุญาตให้ผู้รายงานพิเศษฯท่านนี้มาเยี่ยมประเทศไทย

 

ติดต่อข้อมูลเพิ่มเติม มูลนิธิผสานวัฒนธรรม  02-6934939