Unofficial translation:The Order of the Head of the National Council for Peace and Order (NCPO) no. 23/2015 Enhancement of the Enforcement of the Narcotic Prevention and Suppression Act B.E. 2519

Page 10
Vol 132 Special Part 173 Ng​Government Gazette ​24 July 2015

The Order of the Head of the National Council for Peace and Order (NCPO) no. 23/2015
Enhancement of the Enforcement of the Narcotic Prevention and Suppression Act B.E. 2519

As narcotic use continues prevalently in various areas and has become a gravely detrimental harm to the nation’s economic and social development as well as public order and moral high ground of the people. In order to prevent, terminate and suppress the exacerbation of public order and national security, it is deemed fit that regulations be put in place to enhance the enforcement of the Narcotic Prevention and Suppression Act B.E. 2519.

Invoking Section 44 of the 2014 Interim Constitution of the Kingdom of Thailand, the Head of NCPO by approval from the National Council for Peace and Order (NCPO), is issuing the following instructions;

1. If it is necessary for the effective enforcement of the Narcotic Prevention and Suppression Act B.E. 2519, the Minister of Justice or a person designated therein may seek cooperation from military officer, by submitting a request to the Minister of Defense or a person designated therein to recruit a military personnel at the ranks of Second Lieutenant, or Sub-Lieutenant, or Pilot Officer, or upwards, to perform duties as requested.

2. In perform duties as per (1), the military officer designated shall have the following mandates;

(1) Enter into any house or venue in order to search when there is reasonable ground of suspicion that a person involved with drug-related offence is hiding in there or if the place is used for storing assets obtained unlawfully or from the commission of the offence, or have been used to aid and abet the commission of the offence, or could have been used as evidence, coupled with an assumption that delay in obtaining search warrant shall pave the way for the person to run or to have the assets removed, or concealed or dismantled or transformed into a different condition. But if the search happens at nighttime after sunset, the lead officer of the team must be a military officer at the rank of Captain, or Lieutenant, or Flight Lieutenant, or upwards.

(2) Search a person or a vehicle with sufficient ground that narcotic substances are concealed in there unlawfully.

(3) Arrest a person involved with the commission of narcotic related offence and hold in custody the person for initial investigation for up to three days. When the time is up, or prior to the time as the case may be, the person deprived of liberty shall be transferred to the custody of inquiry officer as per the Criminal Procedure Code for further procedure. The holding of custody of such person shall not be treated as the detention committed by an inquiry officer as provided for by the Criminal Procedure Code.

(4) Seize or forfeit narcotics substances held unlawfully or any other assets being used or to be used to aid and abet the commission of narcotics related offence or to be used as evidence

(5) Search as provided for by the provisions of the Criminal Procedure Code

3. When it is deemed necessary and when there is sufficient ground to believe that a person or a group of persons are abusing drug, a military officer designated shall have the power to order such a person or a group of persons to undergo drug test or examination to verify if there is any drug substance in their bodies.

4. By performing duties as a military officer according to (2) and (3), the military officer shall have the power to ask for personnel to assist in his operation and the personnel shall have the power to assist the operation of the military officer.

5. By performing duties according to this order, the military officer designated shall have the mandates as competent officer as per the Penal Code and an administrative officer or a high ranking police officer as per the Criminal Procedure Code.

6. A competent officer as per the Criminal Procedure Code and a competent officer as per the Narcotic Prevention and Suppression Act B.E. 2519 shall continue to adhere strictly to his duties and shall cooperate with the military officer designated to perform duties as per this order. If the competent officer acts in defiance or refuses to cooperate causing an irrecoverable damage, the officer shall be treated as having committed a gross breach of disciplinary procedure.

7. The Order shall come into force from the date of its publication in the Government Gazette.

Issued on 24 July 2015
Gen. Prayuth Chan-ocha
Head of the National Council for Peace and Order




Media Alert: Lawyers of Cross Cultural Foundation (CrCF) submitting motion of appeal to the Thai Supreme Court in a case a student facing unfair trial on narcotic charges

For immediate on 25 July 2015

Media Alert: Lawyers of Cross Cultural Foundation (CrCF) submitting motion of appeal to the Thai Supreme Court in a case a student facing unfair trial on narcotic charges

On Monday 27 July 2015 at 14.00, at the Minburi Provincial Court, lawyers and parents of Mr. Kritsana Phongthong, defendant in the violation of Articles of 4, 7, 15, 66, 100/1 and 102 of the 1979 Narcotics Act will submit a motion of appeal to the Supreme Court. The Cross Cultural Foundation (CrCF) has been assisting the parents in preparing the motion and would like to invite media and observers to attend the submission of the appeal at the time and date aforementioned.

On 14 February 2013, the arrest and legal action took place against Mr. Kritsana Phongthong, who at the was a fourth-year student in Business Management Faculty and Computer Business major, at a private college and was taking his final examination. According to his university records, he had been behaving well and actively participating in university activities. He had been granted various diplomas of participation and received a GPA of 3.03. If the arrest did not take place, he could have performed very well in his examination with possibility of graduation with an honor degree. Up to date, Mr. Kritsana Phongthong has been incarcerated for over two years and five months since he first arrested and during the investigation, he family was unable to post bail due to their financial restricted . Hence, he has lost a chance to properly prepare his case in defending himself.

He was found guilty by the Court of Lower Instance for violating Articles 15 third paragraph (2) and 66 third paragraph of the 1979 Narcotics Act and sentenced to life imprisonment and a fine of 1,000,000 baht, he appealed the verdict with the Court of Appeals his. The Court of Appeals confirmed the conviction even though the defendant has since the beginning of the case pleaded not guilty and denied having any involvement with the narcotics as alleged in the complaint. His family has been campaigning for justice in his case with various state agencies and media.

Recently, Mr. Kritsana Phongthong, along with another nineteen defendants, submitted complained with the Rights and Liberties Protection Department’s, Bureau of Rights and Liberties Protection, asking for an investigation into the police performance during the arrest and investigation state of their case. The Department has passed on the complaint to the Office of Inspector General for further investigation, the process is still ongoing.

The Cross Cultural Foundation (CrCF) received a request for legal assistant from Mr. Kamol Phongthong, claiming that his son had been arrested on drug charges and has been unfairly treated by the police during the arrest and investigation. The Court of Appeals has delivered a verdict on his case, and a motion of appeal is to be submitted to the Supreme Court. CrCF has found the defendant and his family are poor and given the high penalty rate, we deem it fit to provide pro bono services.

We hope to help the defendant to have an access to justice process during which the defendant shall be able to fully exercise his right to defend himself. Our lawyers have been tasked to provide help including acquiring relevant evidence and more information of the case. They have commenced the fact-finding process, gone to the crime scene to collect evidence, taken photo of the area where the arrest of the defendant took place during the time. The information were used for preparing the motion of appeal which to be submitted to the Supreme Court. The lawyers and parents of the defendant will submit the appeal at he Provincial Court of Minburi on the aforementioned date and time.

For more information, please contact: Ms. Natthasiri Bergman, 085-120-8077 and Ms. Chanchira Chanphaeo (attorney), 083-907-2032


มูลนิธิผสานวัฒนธรรมขอให้กำหนดมาตรการคุ้มครองการประกอบกิจกรรมทางศาสนาในพื้นที่จชต. จากกรณีคนร้ายที่ลอบวางระเบิดชุดปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยพระสงฆ์ที่สายบุรี จังหวัดปัตตานี

เผยแพร่วันที่ 26 กรกฎาคม 2558

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมขอให้กำหนดมาตรการคุ้มครองการประกอบกิจกรรมทางศาสนาในพื้นที่จชต. จากกรณีคนร้ายที่ลอบวางระเบิดชุดปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยพระสงฆ์ที่สายบุรี จังหวัดปัตตานี

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมเป็นองค์กรเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไร ได้จดทะเบียนไว้กับกระทรวงวัฒนธรรม เลขที่ ต.9/2545 มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเคารพสิทธิในการยึดถือและปฎิบัติทางวัฒนธรรมทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง สิทธิมนุษยชน ศาสนา ศิลปะ ประเพณีปฏิบัติของบุคคลต่างๆ เพื่อให้เกิดความเข้าใจ แลกเปลี่ยน ตระหนักถึงความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม มูลนิธิฯ เป็นองค์การพัฒนาเอกชนที่เป้นอิสระไม่ฝักใฝ่หรือเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดโดยเฉพาะ มูลนิธิฯ ให้ความสำคัญกับการทำงานร่วมกันทั้งภาครัฐและเอกชนเสมอมา โดยเฉพาะในกรณีที่มีความขัดแย้งเกิดขึ้นระหว่างเจ้าหน้าที่หรือหน่วยงานรัฐและประชาชน หรือระหว่างกลุ่มบุคคลต่างๆในสังคม และมูลนิธิฯ หวังว่าการส่งเสริมความเข้าใจระหว่างกลุ่มบุคคลต่างๆ จะทำให้เกิดความร่วมมือกันในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งได้อย่างยั่งยืน

มูลนิผสานวัฒนธรรมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อกรณีความสูญเสียของครอบครัวและญาติจากเหตุการณ์ลอบวางระเบิดชุดปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยพระสงฆ์ขณะออกบิณฑบาตร ในพื้นที่ตลาดเทศบาลตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานีเป็นเหตุให้พระสงฆ์มรณะภาพหนึ่งรูปและเจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยพระสงฆ์หนึ่งนายเสีียชีวิต อีกทัั้งมีพระสงฆ์และประชาชนผู้บริสุทธิ์ได้บาดเจ็บเหตุเกิดเมื่อวันที่25กรกฎาคม2558


การลอบวางระเบิดในที่สาธาณะเช่นตลาดสดในเวลาที่คาดการณ์ได้ว่าจะมีกิจกรรมทางศาสนาลักษณะนี้เกิดขึ้นและมีประชาชนผู้บริสุทธิ์อยู่เป็นจำนวนมากเป็นการกระทำที่อุกอาจรุนแรง ไร้มนุษยธรรม และจะนำพาซึ่งความโกรธแค้นชิงชังของประชาชนในสังคมและอาจสร้างให้เกิดความแตกแยกร้าวลึกขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งที่ยืดเยื้อยาวนาน และเป็นการละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศที่ห้ามไม่ให้มีการโจมตีบุคคลากรและสถานที่สาธารณะ เช่นโรงเรียน สถานที่ประกอบกิจกรรมทางศาสนา ศาสนาสถาน สถานพยาบาล เป็นต้น

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมขอเรียกร้องให้กลุ่มใช้ความรุนแรงทุกกลุ่มยุติความรุนแรงและการกกระทำดังกล่าว ปัจจุบันประชาชนชาวไทยพุทธและชนกลุ่มน้อยในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้มีสภาวะหวาดกลัวต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างมาก เพราะที่ผ่านมามีกลุ่มติดอาวุธหลากหลายกลุ่มมักจะก่อเหตุสร้างสถานการณ์ทำให้เกิดความสูญเสียต่อทุกเชื้อชาติ ทุกศาสนา สร้างความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจและความไม่ไว้วางใจระหว่างประชาชนด้วยกัน และระหว่างประชาชนและเจ้าหน้าที่รัฐในพื้นที่

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมขอเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะทางแม่ทัพภาคที่ 4 ในฐานะผู้อำนวยการกองกำลังรักษาความมั่นคงภายในภาคสี่ส่วนหน้าได้สร้างมาตรการคุ้มครองพระสงฆ์และพุทธศาสนิกในการประกอบกิจกรรมศาสนาได้อย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ ซึ่งอาจหมายถึงเปลี่ยงแปลงรูปแบบการคุุ้มกันโดยบุคคลกรฝ่ายอื่นที่เหมาะสมกว่า รวมทั้งการจัดหน่วยระวังเหตุหรือตรวจตราสถานที่โดยการขอความร่วมมือกับชุมชนและประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้แล้วยังต้องแสวงหาทางป้องกันการโต้ตอบเพื่อให้ส่งผลกระทบต่อผู้บริสุทธิ์น้อยที่สุด อีกทั้งโดยการปราบปรามการก่อความไม่สงบต้องยึดมั่นต่อการบังคับใช้กฎหมายและเคารพต่อหลักการด้านสิทธิมนุษยชนอย่างเคร่งครัด เพื่อลดเงื่อนไขอันอาจนำมาสู่การทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้

มูลนิธิฯ ขอเสนอให้ทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแสวงหาแนวทางรวมกันอย่างเป็นรูปธรรมกับกลุ่มไทยพุทธและชุมชนที่เป็นประชาชนกลุ่มน้อยในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นระหว่างสมาชิกชุมชนด้วยกันเองและกับเจ้าหน้าที่ปฎิบัติงานในท้องที่ ในการที่จะคุ้มครองปกป้องสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่เป็นจริงให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง เช่น สิทธิในความปลอดภัยในชีวิตและทรัพยสิน การห้ามไม่ให้มีการบังคับขับไล่ประชาชน สิทธิในการนับถือศาสนาและปฏิบัติศาสนกิจ เป็นต้น รวมทั้งการร่วมพูดคุยตามแนวทางสันติสุข เพื่อนำพาไปสู่สันติภาพอย่างยั่งยืน

ติดต่อข้อมูลเพิ่มเติม พรเพ็ญ คงขจรเกียรติ 02-6934939


Cross Cultural Foundation (CrCF) asking Burirum Governor to help poor villagers being forcibly evicted from their land in the National Forest Reserve by the policy of the NCPO

Cross Cultural Foundation
For immediate release on 25 July 2015
Press Release
Cross Cultural Foundation (CrCF) asking Burirum Governor to help poor villagers being forcibly evicted from their land in the National Forest Reserve by the policy of the NCPO

On 24 July 2015, the Cross Cultural Foundation (CrCF) has submitted a letter to the Burirum Governor asking for help for poor villagers who have forcibly evicted from their land in the Dong Yai National Forest Reserve, Nondindaeng District, Burirum in July 2014 according to the National Council for Peace and Order (NCPO) Orders no. 64/2014 and 66/2014 regarding the suppression and prevention of encroachment and exploitation of forest resources as per the NCPO’s Master Plan on Sustainable Forest Resource Management. The policy has resulted in the destruction of crops and forced evictions causing the villagers to have to move out from their land in the Dong Yai National Forest Reserve where they have been inhibiting and living off and have to suffer a great deal. At least 46 families of the villagers have become landless and homeless and at present, they have been left without help from any state agencies. 12 families are making out their living from running stalls to sell things and staying in the shelters temporary. Yet they are facing eviction again by the police at the instruction of the Burirum Highway Authority. They are given fifteen days to move out starting from 21 July 2015 the day the instruction has been issued.

On 21 July 2015, the Cross Cultural Foundation (CrCF) has received a complaint from the evicted villagers that they had received a letter from the Burirum Highway Authority dated 21 July 2015 asking them to remove their selling stalls from highway area on the Highway no. 348 Chong Tako – Noi Sakae under the Burirum Highway Authority invoking the 1992 Highway Act coupled with the 1996 Highway Act (no. 2) and its Article 38. If the villagers defies the order and continue to live there even after 15 days of receiving the order from the Burirum Highway Authority, the Authority shall proceed with legal action against them. From accounts given by the villagers, police officers have reigned in to put pressure on them to move out before 27 July 2015, the procedure of which is not consistent with the instruction appearing in the letter from the Burirum Highway Authority.

Under the rule of the National Council for Peace and Order (NCPO) and the policy regarding the suppression and prevention of encroachment and exploitation of forest resources, the NCPO’s Master Plan on Sustainable Forest Resource Management has been approved invoking the NCPO Orders no. 64/ 2014 and 66/2014 to suppress any encroachers of protected area. As a result of the policy, destruction of crops and forced evictions have occurred making the villagers to have to leave the Dong Yai National Forest Reserve where they have been living and farming for decades. The land has been in dispute for many years.

In addition, the NCPO has provided neither recourses nor remedies for the affected villagers and as a result the villagers who have been affected by its Orders have become homeless and landless. In the past one year, they have to fight off nightmares and tragedies while the state has failed to provide for them and no agencies have been tasked to help amend the damage leaving the villagers to have to fight address their needs by themselves. They now have no home to live and no land to till and have to endure life without dignity and humanity.

For more information, please contact Pornpen Khongkachonkiet, phone 02-6934939

Timeline of the situation

In July 2014, government officers have pushed out around 700-800 villagers from the Dong Yai National Forest Reserve according to the instructions of the National Council for Peace and Order (NCPO). After they have been removed from the forest reserve, they split into two groups. 19 families have gone to live in rubber plantations at the entrance of Ban Kaning, though some of them had to take shelter in Nimit Prathanporn Monastery, Lamnangrong District. Later, the families that lived in the Lamnangrong Monastery had to face opposition from local villagers. According to the poor villagers, the local villagers have come in the temple and put pressure on the temple to remove the villagers. As a result, they had to move and take shelter at the office of the Lamnangrong Women’s Traditional Weavers Group. With no income, they had started to put up stalls by the Nondindaeng – Taphraya Highway to sell things.

On 22 June 2015, the Committee on Economic, Social and Cultural Rights (CESCR) has distributed Concluding Observations and recommendations to the Thai government after considering the initial and second periodic reports of Thailand on the implementation of the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights with more than 20 members of the Thai delegation which attended the forum during 4-5 June. During the discussion, one of the 18 committee members has inquired about forced evictions in Nondindaeng, Burirum. The Committee has later distributed the official Concluding Observations on \22 June 2015 and submitted them to the Thai government via its Mission in Geneva, Switzerland and has published it in its website as the document no. United Nations E/C.12/THA/CO/1-2 of the Committee on Economic, Social and Cultural Rights. Part of it states that;

“The Committee is concerned about issues regarding land and natural resources after receiving the information that the implementation of its forest conservation policy, in particular NCPO Orders No. 64/2014 and 66/2014 of 2014, has resulted in the destruction of crops and forced evictions… The Committee recommends that the State party take all necessary steps, including revising its legal and policy framework, to…ensure that forced evictions are only used as a measure of last resort and persons forcibly evicted are provided with adequate compensation and/or relocation, bearing in mind the Committee’s general comments no. 4 (1991) on the right to adequate housing and no. 7 (1997) on forced evictions.”

On 24 June 2015, the NHRC Subcommittee on Human Rights concerning Land and Forest, leading by Dr. Niran Pitakwatchara, has receive a complaint regarding this case and has submitted a complaint to the Ministry of Natural Resources and the Environment asking for help for the villagers who have been forcibly evicted from their land in the Dong Yai National Forest Reserve and have received no remedies. But it has turned out that the Burirum Provincial Authority has convened a meeting on the issue and passed a resolution to ask the Burirum Highway Authority to take legal action to remove the villagers from selling their things by highway area.

For more information, please contact Pornpen Khongkachonkiet, phone 02-6934939


มูลนิธิผสานวัฒนธรรมขอให้ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ช่วยกลุ่มชาวบ้านผู้ยากไร้ที่ถูกผลักดัน ออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ตามนโยบายของคสช.

เผยแพร่วันที่ 25 กรกฎาคม 2558




เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2558 มูลนิธิผสานวัฒนธรรมส่งหนังสือขอให้ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์หาทางออกกรณีชาวบ้านผู้ยากไร้ที่ถูกผลักดันให้ออกจากพื้นที่ป่าซึ่งเป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ อ.โนนดินแดง จ.บุรีรัมย์ เมื่อเดือนกรกฎาคม 2557 ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ 64/2557 และ 66/2557 ในปี 2557 ซึ่งเป็นนโยบายในการปราบปรามและหยุดยั้งการบุกรุกทำลายทรัพยากรป่าตามแผนแม่บทบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้อย่างยั่งยืนของคณะรักษาความสงแห่งชาติ (คสช.) แต่กลับส่งผลให้เกิดการทำลายพืชผลและการบังคับโยกย้าย ทำให้ชาวบ้านจำต้องเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ชาวบ้านกลุ่มนี้มีที่อยู่อาศัยและเป็นแหล่งทำกินของพวกเขาจากนโยบายดังกล่าวทำให้ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อน ชาวบ้านจำนวน 46 ครอบครัวที่ไร้ซึ่งที่อยู่อาศัยและที่ทำกินและปัจจุบันไม่ได้รับการเยียวยาใดๆจากหน่วยงานของรัฐ ขณะนี้ชาวบ้านจำนวน 12 ครอบครัวที่อาศัยแผงขายสินค้าเป็นเพิงพักอาศัยกลับถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจตามคำสั่งของเข้าแขวงทางหลวงบุรีรัมย์มากดดันให้เคลื่อนย้ายออกไปจากพื้นที่ภายใน 15 วันนับแต่วันที่มีการออกหนังสือวันที่ 21 กรกฎาคม 2558

โดยเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2558 ทางมูลนิธิผสานวัฒนธรรมได้รับเรื่องร้องเรียนจากกลุ่มชาวบ้านผู้ถูกผลักดันออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ว่าได้รับหนังสือจากทางแขวงทางหลวงบุรีรัมย์ฉบับลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2558 ขอให้ชาวบ้านรื้อย้ายเพิงพักขายสินค้าออกไปให้พ้นเขตทางหลวงในเขตทางหลวงหมายเลขที่ 348 ตอน ช่องตะโก-น้อยสะแก ซึ่งอยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงบุรีรัมย์โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติทางหลวง พุทธศักราช 2535 ประกอบกับพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่2) พุทธศักราช 2549 มาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัตินี้ หากทางแขวงทางหลวงบุรีรัมย์พบว่าชาวบ้านกลุ่มดังกล่าวยังไม่มีการรื้อย้ายออกไปภายใน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งมานั้นทางแขวงบุรีรัมย์จะดำเนินการตามกฎหมายต่อไป และจากคำบอกเล่าของชาวบ้านกลุ่มนี้กลับพบว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามากดดันให้เคลื่อนย้ายออกไปจากพื้นที่ภายในวันที่ 27 กรกฎาคม 2558 ซึ่งไม่เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในหนังสือที่ทางแขวงทางหลวงบุรีรัมย์มีหนังสือแจ้งมายังกลุ่มชาวบ้าน

ภายใต้การดำเนินงานของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้มีนโยบายการปราบปราม และหยุดยั้งการบุกรุกทำลายทรัพยากรป่าจึงได้มีการอนุมัติแผนแม่บทบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้อย่างยั่งยืนคณะรักษาความสงบแห่งชาติจึงได้อาศัยจังหวะดังกล่าวมีคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 64/ 2557 และ 66/2557 ในการปราบปรามผู้บุกรุกพื้นที่ป่าแต่จากนโยบายดังกล่าวกลับทำให้เกิดการทำลายพืชผลและการบังคับโยกย้าย ทำให้ชาวบ้านจำต้องเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ชาวบ้านกลุ่มนี้มีที่อยู่อาศัยและเป็นแหล่งทำกินของพวกเขาจากกรณีพิพาทกันมาหลายสิบปีในเรื่องสิทธิการถือครองและการจัดสรรให้ทำกินจากนโยบายในอดีต

นอกจากนั้นทางคณะรักษาความสงบแห่งชาติยังไม่มีมาตรการเยียวยาใดๆมารองรับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติไร้ซึ่งที่พักพิงและแหล่งทำกินกลายเป็นกลุ่มบุคคลเร่ร่อน จากวันนั้นจวบจนถึงทุกวันนี้หนึ่งปีผ่านมา ชาวบ้านกลุ่มนี้ได้มีการต่อสู้กับฝันร้ายที่เขาต้องพบเจอนับครั้งไม่ถ้วนมิหนำซ้ำทางภาครัฐเองยังไม่ได้มีมาตรการใดๆและหน่วยงานใดเข้ามาเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้นกลับปล่อยให้ชาวบ้านกลุ่มนี้ต้องเผชิญกับปัญหาเพียงลำพังเป็นดั่งผู้เร่ร่อนไร้ซึ่งที่อยู่อาศัยที่พวกเขาควรจะต้องมี ไร้ซึ่งแหล่งทำมาหากิน ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์

ข้อมูลเพิ่มเติม ติดต่อ พรเพ็ญ คงขจรเกียรติ 02-6934939


เมื่อเดือนกรกฎาคม 2557 เจ้าหน้าที่รัฐได้มีการผลักดันชาวบ้านจำนวน 700-800 คนออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ภายหลังจากชาวบ้านได้ถูกผลักดันออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ปรากฏว่ากลุ่มชาวบ้านได้มีการแยกกันเป็นสองกลุ่ม ส่วนหนึ่งไปอาศัยอยู่สวนยางพารา ทางเข้าหมู่บ้านคะนิงจำนวน 19 ครัวเรือน (บางส่วนอาศัยอยู่ที่พักสงฆ์นิมิตประทานพร หัวเขื่อน) และอีกส่วนหนึ่งได้ไปพักอยู่ที่ศาลาวัด ลำนางรอง จำนวนประมาณ19ครอบครัว ต่อมากลุ่มที่ไปพักอยู่ที่ศาลาวัดลำนางรองกลับถูกชาวบ้านในพื้นที่บริเวณรอบวัดต่อต้านและปรากฏข้อเท็จจริงจากคำบอกเล่าของกลุ่มชาวบ้านที่ได้รับความเสียหายว่ามีทหารภายในพื้นที่เข้ามากดดันกับทางวัดให้ดำเนินการให้ชาวบ้านที่มาอยู่อาศัยกับทางวัดออกไปจากพื้นที่วัด กลุ่มชาวบ้านดังกล่าวจึงจำต้องเคลื่อนย้ายไปพักอาศัยอยู่ที่ศูนย์ทอผ้ากลุ่มสตรีอนุรักษ์ทอผ้าพื้นเมืองบ้านลำนางรองและต่อมากลุ่มดังกล่าวนี้เมื่ออยู่นานไปทำให้ขาดรายได้จึงต้องขยับขยายตัวออกไปตั้งเพิงขายของบริเวณทางหลวงโนนดินแดง – ตาพระยา

เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2558 คณะกรรมการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้เผยแพร่ข้อเสนอต่อรัฐบาลไทยภายหลังที่ได้ร่วมรับฟังข้อมูลในเวทีการทบทวนสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทยโดยมีตัวแทนหน่วยงานราชการไทยจำนวนกว่า 20 คนที่เดินทางมาร่วมเวทีในวันที่ 4-5 มิถุนายน โดยระหว่างการพูดคุยหนึ่งในคณะกรรมการ 18 คน ได้สอบถามถึงการบังคับขับไล่ชาวบ้านกรณีบ้านโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมภ์ว่า

ขณะนี้คณะกรรมการฯ ได้จัดทำข้อเสนอแนะเชิงสรุปอย่างเป็นทางการและเผยแพร่ในวันที่ 22 มิถุนายน 2558 นี้ และได้จัดส่งถึงรัฐบาลไทยผ่านคณะทูตไทยประจำนครเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ รวมทั้งเผยแพร่ผ่านทางเวปไซด์ของสหประชาชาติ โดยระบุในเอกสารฉบับที่ United Nations E/C.12/THA/CO/1-2 ของคณะกรรมการเศรษฐกิจสังคมและวัฒนธรรมขององค์การสหประชาชาติ ว่า

“คณะกรรมการฯ กังวลเกี่ยวกับประเด็นที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ หลังได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการปฏิบัติตามนโยบายการอนุรักษ์ป่า โดยเฉพาะคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ 64/2557 และ 66/2557 ในปี 2557 ซึ่งส่งผลให้เกิดการทำลายพืชผลและการบังคับโยกย้าย คณะกรรมการแนะนำให้รัฐภาคีปฏิบัติตามขั้นตอนทั้งปวงที่จำเป็นรวมทั้งการแก้ไขกฎหมายและกรอบนโยบาย ทั้งนี้เพื่อ ประกันให้มีการใช้วิธีไล่รื้อเป็นมาตรการสุดท้ายเท่านั้น และบุคคลที่ถูกบังคับโยกย้ายออกจากพื้นที่ต้องได้รับค่าชดเชยอย่างเพียงพอ และ/หรือได้รับการจัดสรรที่ดินใหม่ ทั้งนี้โดยคำนึงถึงความเห็นทั่วไปของคณะกรรมการ ฉบับที่ 4 (2534) เกี่ยวกับสิทธิการมีที่อยู่อาศัยอย่างเพียงพอ และฉบับที่ 7 (2540) ว่าด้วยการไล่รื้อ”

ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2558 ทางคณะอนุกรรมการสิทธิมนุษยชนด้านที่ดินและป่าไม้ที่ได้รับเรื่องร้องเรียนกรณีดังกล่าวด้วยได้ทำหนังสือร้องเรียนไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเพื่อให้มีการเข้ามาช่วยเหลือกับกลุ่มชาวบ้านที่ถูกผลักดันให้ออกจากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ที่ยังไม่ได้การเยียวยา แต่เป็นว่าทางจังหวัดบุรีรัมย์ที่ได้จัดการประชุมหารือในเรื่องของกลุ่มผู้ถูกผลักดันจากป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่แล้วกลับมีมติของที่ประชุมให้ทางแขวงบุรีรัมย์ดำเนินการกับกลุ่มชาวบ้านผู้ถูกขับไล่จากพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ออกไปจากพื้นที่ซึ่งอยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงบุรีรัมย์