Feeds:
Posts
Comments

no torture 2

เผยแพร่วันที่ 28 กันยายน 2559

ใบแจ้งข่าว

บิดาขึ้นเบิกความเหตุการณ์ลูกถูกตำรวจกระทำทรมาน

ศาลจังหวัดปราจีนบุรีไต่สวนมูลฟ้อง
คดีนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร ฟ้องตำรวจปราจีนบุรี
7 นาย

 

เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2559 ศาลจังหวัดปราจีนบุรีออกนั่งพิจารณาไต่สวนมูลฟ้องนัดที่ 6  คดีอาญา หมายเลขดำที่ อ.925/2558 กรณีนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร ยื่นฟ้องเจ้าพนักงานตำรวจ 7 นาย ได้แก่ พนักงานตำรวจสภ.เมืองปราจีนบุรี 2 นาย และพนักงานตำรวจกองกำกับการสืบสวน ตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี 5 นาย  โดยนายฤทธิรงค์กล่าวหาว่า ถูกเจ้าพนักงานตำรวจควบคุมตัวโดยมิชอบและนำตัวไปทำร้ายร่างกายเพื่อบังคับให้รับสารภาพในคดีซึ่งตนไม่ได้เป็นผู้กระทำความผิด เหตุเกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2552

โดยในวันดังกล่าว นายฤทธิรงค์ โจทก์ ได้เบิกความตอบคำถามติงของทนายความโจทก์ ได้ความว่าในวันเกิดเหตุขณะที่อยู่ในห้องซึ่งเป็นที่เกิดเหตุและถูกทำร้ายร่างกายอยู่นั้น  ไม่มีผู้ใดอยู่ในที่เกิดเหตุนอกจากตนกับเจ้าพนักงานตำรวจที่เป็นผู้ทำร้ายร่างกายตน โดยตนถูกรุมทำร้ายอยู่ภายในห้องที่ปิดประตูหน้าต่าง บานประตูติดฟิล์มดำ หน้าต่างมีผ้าม่านกั้น ซึ่งคำให้การดังกล่าวได้ขัดแย้งกับคำให้การของพยานบุคคลอื่น ๆ ของฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจ ที่ได้ให้การไว้ในชั้นไต่สวนข้อเท็จจริงของคณะกรรมการ ป.ป.ท. โดยแต่ละคนอ้างว่าได้อยู่ในที่ห้องที่เกิดเหตุด้วยและไม่พบเห็นเหตุการณ์เจ้าพนักงานตำรวจร่วมกันทำร้ายร่างกายนายฤทธิรงค์  ซึ่งนายฤทธิรงค์เชื่อว่าบุคคลที่ไปเป็นพยานให้การต่อ ป.ป.ท. เหล่านั้น ถูกอุปโลกน์และสร้างเรื่องขึ้น แล้วให้การเป็นเท็จต่อ ป.ป.ท. เพื่อช่วยเหลือเจ้าพนักงานตำรวจ

หลังจากนายฤทธิรงค์ ได้เบิกความเสร็จสิ้นแล้ว  ทนายความโจทก์ได้นำพยานอีก 1 ปากขึ้นเบิกความ คือนายสมศักดิ์ ชื่นจิตร ซึ่งเป็นบิดานายฤทธิรงค์  นายสมศักดิ์เบิกความตอบทนายความโจทก์ สรุปได้ว่า ในวันเกิดเหตุ ตนทราบเรื่องลูกชายถูกตำรวจจับไปในตอนเย็น จึงได้ตามไปที่สถานีตำรวจ หลังลูกถูกนำตัวไปตรวจหาสารเสพติดและไม่พบว่ามีการเสพสารเสพติด จนกระทั่งนำตัวกลับไป สภ.เมืองปราจีนบุรี แล้วทำการปล่อยตัว โดยลูกไม่ถูกตั้งข้อกล่าวหาใด ๆ ทั้งๆ ที่ตนท้าให้ผู้หญิงที่อ้างว่าเป็นผู้เสียหายมาชี้ตัวลูกของตนว่าเป็นคนวิ่งราวทรัพย์ ว่าให้ผู้เสียหายแจ้งความร้องทุกข์ ตนจะได้ประกันตัวลูกไปสู้คดี เพราะขณะนั้นเป็นเวลาค่ามืดมากแล้ว แต่หญิงดังกล่าวกลับเรียกร้องจะเอาเงินห้าหมื่นบาทเท่านั้น ตนปฏิเสธ ก็ยังไม่ยอมแจ้งความร้องทุกข์  ตนจึงขับรถยนต์ประคองเส้นทางพาลูกชายซึ่งขี่จักรยานยนต์กลับ ถึงบ้านในเวลาประมาณ 3 ทุ่ม   ตอนแรกตนและภรรยายังไม่ทราบว่าลูกถูกทำร้ายร่างกาย จนกระทั่งสังเกตเห็นรอยช้ำที่รอบข้อมือทั้งสองข้างและลูกมีอาการสั่นในลักษณะหวาดกลัวมาก สอบถามลูกว่าเกิดเหตุการอะไรขึ้น แต่ลูกยังคงบ่ายเบี่ยงที่จะตอบคำถาม จีงได้ปลอมใจอยู่เป็นเวลานานให้หายจากอาการสั่นกลัวและเกลี้ยกล่อมให้เล่าความจริง ปลอบลูกอยู่กับพ่อแม่ปลอดภัยไม่มีใครทำอะไรได้แล้ว ลูกจึงได้เล่าเหตุการณ์ให้ทราบว่าพนักงานตำรวจร่วมกันทำร้ายร่างกายบังคับให้รับสารภาพว่าเป็นผู้วิ่งราวทรัพย์ ที่ไม่ยอมเล่าให้พ่อแม่ฟังแต่แรกเนื่องจากหวาดกลัวเพราะเจ้าพนักงานตำรวจที่ร่วมกันทำร้ายร่างกาย ได้พูดข่มขู่ว่าหากนำเรื่องดังกล่าวไปแจ้งให้ใครทราบจะอุ้มไปฆ่าทิ้งที่ภูเขา  เมื่อตนได้ตรวจดูตามร่างกายของลูก พบรอยช้ำที่ข้อมือ ต้นคอด้านหลัง สีข้าง และบริเวณท้อง จึงได้ถ่ายภาพบาดแผลนั้นไว้   วันรุ่งขึ้น (29 มกราคม 2552) ตนได้พาลูกชายไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลบ้านสร้าง จ.ปราจีนบุรี และได้แจ้งความไว้เป็นหลักฐานที่ สภ.บ้านสร้าง เรื่องเหตุการณ์ที่ลูกชายถูกทำร้ายร่างกายยังไม่จบคำซักถามปากนายสมศักดิ์ เนื่องจากใกล้หมดเวลาราชการแต่ทนายความโจทก์ยังมีคำซักถามอีกมาก ศาลจึงมีคำสั่งให้เลื่อนไปสืบพยานปากนี้ต่อ ในวันที่ 3 ตุลาคม 2559 เวลา 13.30 น.ขอเชิญผู้ที่สนใจหรือสื่อมวลชนเข้าร่วมรับฟังการพิจารณาคดีตามวันและเวลาดังกล่าวและติดตามเรื่องราวที่ผ่านมาได้ที่ https://voicefromthais.wordpress.com/2016/09/25/ศาลจังหวัดปราจีนบุรี-ได/

 

 

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่

นายปรีดา นาคผิว           ทนายความ มูลนิธิผสานวัฒนธรรม     โทร 098-6222474

นายสัญญา เอียดจงดี       ทนายความ                                 โทร 087-5894884

Attachments area

Photo source: Facebook of Lek Sliver

Press Release

Cross Cultural Foundation (CrCF) and

Indigenous Media Network ( IMNews)

Call for humanitarian assistance to accommodate the need of Karen war refugees from Myanmar

 

Given the armed conflicts in the neighboring country in Karen State, Myanmar whereby the Karen army, the Border Guard Forces (BGF) with combined forces of the Myanmar government troops, an offensive operation has been launched to attack the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA). As a result, a number of villagers including children, women and older persons have been displaced. Thousands of such Karen refugees are facing an extreme suffering having to flee from war toward the border of Thailand. With care for the welfare of the Karen sisters and brothers, a fundraising has been made to help them. Most of the refugees are children, women, older persons and villagers to have been exhausted as a result of a lack of water, food, medicine, clothes and utensils. The rainy season has taken more toll on their destitute living condition in the border jungle. Homeless, they have crowded small shelters in the Karen state.

 

The Cross Cultural Foundation (CrCF) and the IMN (Indigenous Media Network) are pleading for additional funds to help the Karen Thai Group who is providing help to the Karen war refugees in Myanmar. Some immediate help has been provided, though a lot more are needed given an incessant increase of the number of refugees.

 

According to the Karen Thai Group, a number of refugees are being sheltered in various places in the Karen State including Ban Mae Tawar (300),  Ban Pi Apu (360), Ban Thi Khi Mi (250-300) and Ban Mae Long Tha (70 households or around 250-300), altogether more than 1,300 persons. The latest data as of 26 September 2016 shows that the number of refugees in Ban Thi Khi has increased to 100 households or 405 persons and Ban Naw Ta Mi, 64 households of 343 persons. The most urgent supplies include dried food, instant noodles, rice, canned food, and basic medicines, i.e., mosquito repellant, shoes, clothes, and rain-sheet. Any donation can be made through the account of the Karen Thai Group for the procurement of the supplies and transportation to meet the urgent need.

Donation can be to the a/c of the Cross Cultural Foundation (CrCF), “People’s Access to Justice Fund”

1) Account no. 091-0-14994-1(savings), Krung Thai Bank, Ratchadapisek-Huay Kwang branch

(Or 2) The a/c of Mr. Loypaw Siriyabuppha, a/c no. 505 008 7534, Siam Commercial Bank, Hot Branch, Chiang Mai

According to Mr. Loypaw Siriyabuppha, member of the Chiang Mai Provincial Administration Organization, in Om Koy District, and Chairperson of the Karen Thai Group, “The Karen refugees are living an extremely difficult life”. Whatever you have, please consider making the donation to help them. Such humanitarian assistance knows no boundaries, national or religious”.

In the middle of September, Mr. Loypaw Siriyabuppha, member of the Chiang Mai Provincial Administration Organization, in Om Koy District, and Chairperson of the Karen Thai Group and his group have already provided immediate help, though a lot more help is needed.

 

For more information, please contact:

Ms. Pornpen Khongkachonkiet  086-7093000 and Mr. Surapong Kongchantuk 0816424006

email: crcf.justice@gmail.com

Mr. Loypaw Siriyabuppha, 097-260-6203

Source: IMN

http://imnvoices.com/2016/09/26/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9E/

 

image_c4021e1

Photo source: Facebook of Lek Silver

เผยแพร่วันที่ 28 กันยายน 2559

ใบแจ้งข่าว

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมและสำนักข่าว IMN (เครือข่ายสื่อชนเผ่าพื้นเมือง)

ระดมทุนช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมแก่ผู้ลี้ภัยกะเหรี่ยงจากประเทศเมียร์มาร์

จากเหตุการณ์สู้รบที่เกิดขึ้นในฝั่งประเทศเพื่อนบ้าน เขตรัฐกะเหรี่ยง ประเทศเมียนมาร์  เมื่อกองกำลังกะเหรี่ยง BGF สนธิกำลังกับกองทัพพม่าบุกโจมตีฐานของกะเหรี่ยงพุทธ DKBA ที่ผ่านมา ส่งผลให้ประชาชน  เด็ก  ผู้หญิงและคนชราต้องทิ้งบ้านเรือนหนีภัยสงครามออกจากพื้นที่สู้รบ ซึ่งในขณะนี้มีผู้ลี้ภัยกะเหรี่ยงนับพันคนกำลังประสบความเดือดร้อนหนักต้องลี้ภัยสงครามเข้ามาในพื้นที่ใกล้ชายแดนประเทศไทย ด้วยความห่วงใยในสวัสดิภาพของพี่น้องกะเหรี่ยงหลายฝ่ายจึงเร่งระดมความช่วยเหลือ  ในทุกด้าน เนื่องด้วยผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่เป็นเด็ก สตรี คนชราและชาวบ้าน ที่อยู่ในสภาพอิดโรยจากการขาดแคลนน้ำ อาหาร  ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม และของใช้  โดยเฉพาะขณะนี้เป็นช่วงฤดูฝนยิ่งทำให้มีความยากลำบากในการดำรงชีวิตอยู่ในเขตพื้นที่ป่ารอยต่อ ไร้ที่พักพิง  รวมทั้งสถานที่พักพิงในเขตรัฐกระเหรี่ยงมีความแออัด

ทางมูลนิธิผสานวัฒนธรรมร่วมกับสำนักข่าว IMN (เครือข่ายสื่อชนเผ่าพื้นเมือง)ขอระดมทุนเพิ่มเติมเพื่อจัดส่งให้กลุ่มเครือข่ายกะเหรี่ยงในประเทศไทยได้ดำเนินการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยสงครามชาวกะเหรี่ยงในประเทศเมียนมาร์    ซึ่งที่ผ่านได้ดำเนินการมาแล้วแต่ยังต้องการเสบียงและของใช้จำเป็นอีกจำนวนมาก เนื่องจากจำนวนผู้อพยพเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ข้อมูลจากกลุ่มกะเหรี่ยงในประเทศไทย (Karen Thai Group) ระบุว่า ขณะนี้มีผู้ลี้ภัยตามจุดต่างๆ ในเขตรัฐกะเหรี่ยง ประกอบด้วย บ้านแม่ตะวอ จำนวนผู้ลี้ภัยประมาณ 300 คน, บ้านพิเอปู จำนวน 360 คน, บ้านทีชี้ฆี จำนวน 250 – 300 คน โดยประมาณ และจุดบ้านแม่ลองทะ จำนวน 70 ครอบครัว หรือประมาณ 250 – 300 คน  รวมแล้วกว่า 1,300 คน ข้อมูลสำรวจล่าสุดเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2559 พบว่าชาวบ้านบ้านทีชี้ฆีมีผู้ลี้ภัยเพิ่มขึ้นเป็น 100 ครอบครัว จำนวน 405 คน และพบบ้านน้อตะมีผู้ลี้ภัย 64 ครอบครัว จำนวน 343 คน สิ่งของที่จำเป็นที่ต้องการอย่างเร่งด่วนได้แก่ อาหารแห้ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้าวสาร  อาหารบรรจุกระป๋อง  และยาสามัญประจำบ้าน รวมทั้งยากันยุง รองเท้า เสื้อผ้าและผ้าใบกันฝน เป็นต้น โดยขอรับบริจาคเป็นการโอนเงินเข้าบัญชีเพื่อให้เครือข่ายกลุ่มกะเหรี่ยงในประเทศไทย (Karen Thai Group) ได้จัดซื้อและขนส่งตามความจำเป็นเร่งด่วน

โดยสามารถโอนเข้าบัญชีมูลนิธิผสานวัฒนธรรมที่ ..ชื่อบัญชี กองทุนประชาชนเข้าถึงความยุติธรรม

  • เลขที่บัญชี 091-0-14994-1 (ออมทรัพย์) ธนาคารกรุงไทย สาขารัชดาภิเษก-ห้วยขวาง

 

หรือ 2) บัญชีนายลอยพอ สุริยบุปผา เลขที่บัญชี 505 008 7534 ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาฮอด จังหวัดเชียงใหม่

 

นายลอยพอ  สุริยบุปผา  สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ อำเภออมก๋อย และประธานกลุ่มกะเหรี่ยงในประเทศไทย (Karen Thai Group)  กล่าวว่า “สภาพความเป็นอยู่ของผู้ลี้ภัยสงครามในรัฐกะเหรี่ยงนั้นลำบากมาก หากเรามีน้อยก็ช่วยน้อย หากมีมากก็ช่วยเหลือกันตามกำลัง เพราะการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมไม่มีการแบ่งแยกเรื่องเชื้อชาติ หรือศาสนา”

ช่วงกลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา นายลอยพอ  สุริยบุปผา  สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ อำเภออมก๋อย และประธานกลุ่มกะเหรี่ยงในประเทศไทย (Karen Thai Group) พร้อมคณะ ได้จัดความช่วยเหลือเบื้องต้นแล้ว แต่ยังต้องการความช่วยเหลืออีกมาก

ติดต่อข้อมูลเพิ่มเติม

สุรพงษ์ กองจันทึก 081-6424006

พรเพ็ญ คงขจรเกียรติ 086-7093000 email: crcf.justice@gmail.com

นายลอยพอ สุริยบุปผา 097-260-6203

สำนักข่าว IMN

แหล่งข้อมูลhttp://imnvoices.com/2016/09/26/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9E/

no torture 2

เผยแพร่วันที่ 25 กันยายน 2559

                            ใบแจ้งข่าว

ศาลจังหวัดปราจีนบุรี ได้ไต่สวนมูลฟ้อง นัดที่ห

คดีนายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เป็นโจทก์ ยื่นฟ้องตำรวจปราจีนบุรี 7 คน

กรณีโจทก์ถูกทำร้ายร่างกายบังคับให้รับสารภาพขณะเป็นเยาวชน

***********************************

ศาลจังหวัดปราจีนบุรี ได้ไต่สวนมูลฟ้องนัดที่หก  คดีอาญาหมายเลขดำที่ 925/2558  คดีที่นายฤทธิรงค์ ชื่นจิตร เป็นโจทก์ยื่นฟ้องตำรวจ 7 คน ได้แก่เจ้าพนักงานตำรวจ สภ.เมืองปราจีนบุรี 2 คน และเจ้าพนักงานตำรวจชุดสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัดปราจีนบุรี 2 คน เป็นจำเลย ฐานร่วมกันกระทำความผิด ในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม ความผิดต่อร่างกาย และความผิดต่อเสรีภาพ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 200, 295, 305, 310, 391 ประกอบมาตรา  83, 91 สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่นายฤทธิรงค์ระบุว่าเจ้าพนักงานตำรวจควบคุมไปทำร้ายร่างกายบังคับให้รับสารภาพ

ในการไต่สวนมูลฟ้องนัดนี้ ศาลได้กำหนดนัดไต่สวนมูลฟ้องครั้งต่อไปในวันที่ 26 กันยายน 2559
เวลา 13.30 น. ถึง 16.00 น.

การถามค้านนายฤทธิรงค์ของทนายความจำเลยทั้งเจ็ดเสร็จสิ้นแล้ว เมื่อวันที่ 12 กันยายน 2559 นัดต่อไป
ในวันที่ 26 กันยายน 2559 เป็นการถามติงของพยานโจทก์ ซึ่งทนายความโจทก์จึงทำการถามติงจากประเด็นที่โจทก์
ได้เบิกความไปแล้วที่ผ่านมา

ในคดีนี้ ขณะเกิดเหตุ  นายฤทธิรงค์เรียนมัธยมปลายถูกจับกุมและถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจ ถูกถุงพลาสติกคลุมศีรษะให้ขาดอากาศหายใจหลายครั้ง ถูกขู่ฆ่า ถูกทำร้ายซ้ำๆ จนทนไม่ไหวจนสารภาพตามที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวหา  ปัจจุบันผู้ก่อเหตุการณ์ชิงทรัพย์ได้ถูกจับกุมและดำเนินคดีแล้ว อัยการสั่งไม่ฟ้องนายฤทธิรงค์ แต่พบว่าได้รับผลกระทบทางด้านจิตใจ นอนไม่หลับ กลัวการออกจากบ้านคนเดียว ไม่ไว้ใจใคร  พยายามเรียกร้องขอความเป็นธรรมหลายหน่วยงาน ปัญหาที่เกิดขึ้นส่งผลกระทบถึงครอบครัว จึงได้นำคดีมาฟ้องต่อศาลให้ดำเนินคดีเพื่อให้ได้รับความเป็นธรรม

ขอเชิญชวนสื่อมวลชนหรือผู้สนใจเข้ารับฟังการพิจารณาของศาลได้ตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้น

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมหรือความคืบหน้าคดี ติดตามได้ที่ fb: Cross Cultural Foundation

 

           การซ้อมทรมาน เป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงต่อสิทธิมนุษยชน

 

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่

นายปรีดา นาคผิว          ทนายความมูลนิธิผสานวัฒนธรรม  โทร 098-6222474

นายสัญญา เอียดจงดี      ทนายความ                             โทร 087-5894884

13654330_1097610706996319_1560160361418180443_n

Press Release

Public prosecutor to indict Ms. Narissarawan Kaewnopparat

for libel and offence against the Computer Crime Act

For immediate release on 22 September 2016

Around 10.00am on 22 September 2016, the Cross Cultural Foundation (CrCF) was informed by Ms. Narissarawan Kaewnopparat that the public prosecutor, Mr. Rati Cholamyai, had informed her verbally that the investigation of the case against her had been concluded and the case would be brought to the Court. The inquiry official investigating the case has proposed two charges against her including (1) libel crime and (2) import to a computer system of forged computer data, either in whole or in part, knowing that it was false computer data. The case is being handled by the public prosecutor of Narathiwat, though the date on which the case shall be indicted is yet to be officially announced.

Ms. Narissarawan Kaewnopparat is a government employee of the Bureau of Children and Youth, Department of Children and Youth, the Ministry of Social Development and Human Security. The case against her was reported by Capt Bhuri Perksophon to the Technology Crime Suppression Division (TCSD) on 18 December 2015. The Narathiwat Provincial Court had issued an arrest warrant against her as requested by the inquiry official claiming it was feared that she would flee since she had failed to meet the inquiry official as summoned.

On 27 July 2016, the investigation police from Southern Border Provinces Police Operation Center (SBPPOC) combined with the investigation team from Makkasan Police Station have made the arrest of Ms. Narissarawan at the Bureau of Children and Youth and brought her to meet the inquiry official of the Muang Narathiwat Police Station to hear the charges on the same day. Ms. Narissarawan acknowledged, but denied the charges and pleaded to give evidence to the police later. But since the inquiry official had concluded the investigation and proposed to prosecute her in her absentia, she had to be bailed out by placing her government employee position as the assurance.

Later on 17 August 2016, Ms. Narissarawan has gone to submit a letter of petition to the Office of Attorney General asking for the public prosecutor to return the investigation report to the inquiry official to conduct more investigation prior to the prosecution since she had never received the summonses before the arrest warrant had been issued against her. Therefore, the investigation report must be have been made without input from her. The investigation was concluded without heeding to information from all parties involved and was thus unfairly conducted. The inquiry official in charge of the case used to promise her that after completing the criminal record, prior to submitting any conclusion and recommendation to the public prosecutor, they would first inform Ms. Narissarawan and ask her for more evidence. But the police had failed to do such thing.

The Cross Cultural Foundation (CrCF) deems that the public prosecutor had concluded the investigation report without even seeking information from Ms. Narissarawan, and it was an unfair investigation since they had failed to listen to information from all parties involved, particularly the evidence which may prove the innocence of the alleged offender. She has simply been exercising her right to demand justice in the case of death in custody of her uncle, Pvt. Wichian Puaksom, who was physically abused to death while being held in custody by the military. And she has asked the Narathiwat public prosecutor to conduct more interviews of the accused and to seek more incriminating evidence from the plaintiff to ensure justice for the people. This should prevent the law enforcement officials from misusing the legal process to abuse any person.

 

For more information, please contact

Mr. Surapong Kongchanthuk, CrCF’s Chairperson, 081-6424006

Mr. Sanya Eadchongdee, attorney, 087-5894884

Mr. Preeda Nakpew, attorney, 089-6222474

Ms. Nutthasiri Bergman, attorney, 085-1208077

 

13654330_1097610706996319_1560160361418180443_n

%e0%b9%83%e0%b8%9a%e0%b9%81%e0%b8%88%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a7-%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%a2%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b8%9f%e0%b9%89

เผยแพร่วันที่ 22กันยายน 2559

ใบแจ้งข่าว

พนักงานอัยการเจ้าของสำนวนมีความเห็นสังฟ้องนางสาวนริศราวัลถ์ แก้วนพรัตน์

ในความผิดฐานหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณาและความผิดตาม พรบ.คอมพิวเตอร์

 

เมื่อเวลาประมาณ 10.00 นาฬิกาของวันที่ 22 กันยายน 2559 มูลนิธิผสานวัฒนธรรมได้รับแจ้งจากนางสาวนริศราวัลถ์ แก้วนพรัตน์ ว่า จากการติดตามความคืบหน้าคดีของตนนั้น  พนักงานอัยการเจ้าของสำนวน นายรติ ช่อลำไย ได้แจ้งต่อตนด้วยวาจาว่าได้สรุปสำนวนและมีความเห็นสั่งฟ้องต่อศาล   โดยระบุว่าความเห็นพนักงานสอบสวนที่สรุปมาในสองข้อหาคือ 1) ข้อหาความผิดฐานหมิ่นประมาทโดยการโฆษณาด้วยเอกสาร  2) ข้อหานำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ปลอมไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน หรือข้อมูลคอมพิวเตอร์ โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นข้อมูลคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จ  ขณะนี้สำนวนอยู่ที่อัยการจังหวัดนราธิวาส พิจารณาและมีคำสั่งต่อไป โดยขณะนี้ยังไม่ได้กำหนดวันสั่งฟ้อง

นางสาวนริศราวัลถ์  แก้วนพรัตน์ ข้าราชการกองกิจการเด็กและเยาวชน กรมกิจการเด็กและเยาวชน กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ถูกร้อยเอกภูริ เพิกโสภณแจ้งความร้องทุกข์ไว้ที่กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2558 ต่อมา ศาลจังหวัดนราธิวาสได้ออกหมายจับตามคำร้องขอของพนักงานสอบสวน เพราะมีพฤติการณ์หลยหนีเนื่องจากไม่มาพบพนักงานสอบสวนตามหมายเรียก

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2559 ตำรวจชุดสืบสวนจากศูนย์ปฏิบัติการตำรวจชายแดนใต้ (ศชต.) ร่วมกับชุดสืบสวน จาก สน.มักกะสัน ได้เข้าจับกุม นางสาวนริศราวัลถ์ ณ. กองกิจการเด็กและเยาวชน และควบคุมตัว นางสาวนริศราวัลถ์ ไปพบพนักงานสอบสวน สภ.เมืองนราธิวาศ เพื่อรับทราบข้อกล่าวหาในในวันเดียวกันนั้น  โดยนางสาวนริศราวัลถ์ได้รับทราบและให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหาและขอให้การโดยละเอียดพร้อมเสนอพยานหลักฐานต่าง ๆ ต่อพนักงานสอบสวนในภายหลัง  เนื่องจากพนักงานสอบสวนได้สรุปสำนวนและมีความเห็นสั่งฟ้องคดีโดยไม่มีตัวไปก่อนที่นางสาวนริศราวัลถ์จะถูกจับแล้ว  จากนั้นจึงได้ขอประกันตัวโดยใช้ตำแหน่งหน้าที่ราชการประกันตัวเอง

ต่อมาเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2559 นางสาวนริศราวัลถ์ ได้เข้ายื่นหนังสือร้องขอความเป็นธรรมกับอัยการสูงสุด ในเรื่องการสอบสวนคดีนี้ เนื่องจากตนไม่เคยได้รับหมายเรียกจนถูกออกหมายจับ  และขอให้อัยการส่งสำนวนให้พนักงานสอบสวนสอบเพิ่มเติม  เนื่องจากพนักงานสอบสวนได้สรุปสำนวนไปโดยที่ยังไม่ได้รับข้อมูลจากฝ่ายตน เป็นการสรุปสำนวนไปโดยที่ยังไม่ได้ฟังความทุกฝ่ายและไม่เป็นธรรม จึงขอให้พนักงานอัยการขอให้พนักงานสอบสวนเพิ่มเติมก่อนมีความเห็นเกี่ยวกับคดีนี้ ทั้งนี้ พนักงานสอบสวนเจ้าของสำนวนยังได้แจ้งด้วยว่าหากทำประวัติอาชญากรรมเรียบร้อยแล้ว ก่อนสรุปผลการจับกุมตัวส่งให้พนักงานอัยการ จะแจ้งให้นางสาวนริศราวัลถ์เข้าให้การเพิ่มเติมได้ด้วย แต่ก็ไม่ได้มีการดำเนินการดังกล่าวแต่อย่างใด

มูลนิธิผสานวัฒนธรรมมีความเห็นว่า การที่พนักงานอัยการเจ้าของสำนวน ได้สรุปความเห็นไปก่อนที่จะได้รับข้อมูลต่างๆจากฝ่ายนางสาวนริศราวัลถ์นั้น เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง ไม่เป็นธรรม เนื่องจากไม่ได้ฟังความทุกฝ่าย โดยเฉพาะพยานหลักฐานที่จะแสดงว่าผู้ถูกกล่าวหาในคดีนี้เป็นผู้บริสุทธิ ไม่ได้ทำผิดตามที่ถูกแจ้งข้อหาแต่อย่างใด เพียงแต่ใช้สิทธิเรียกร้องขอความเป็นธรรมให้ พลทหารวิเชียร เผือกสม น้าของตนที่ถูกทำร้ายถึงตายเท่านั้น และขอเรียกร้องให้พนักอัยการจังหวัดนราธิวาส  สั่งให้มีการสอบคำให้การฝ่ายผู้ถูกกล่าวหาเพิ่มเติมและรับพยานหลักฐานจากฝ่ายผู้ถูกกล่าวหาเข้ามาประกอบในการสั่งคดีนี้ด้วย เพื่อเป็นการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ประชาชน และเพื่อไม่ให้ผู้ใดใช้กฎหมาย เจ้าหน้าที่รัฐ และกระบวนการยุติธรรมเป็นเครื่องมือในการกลั่นแกล้งประชาชน

 

ข้อมูลเพิ่มเติมติดต่อได้ที่

นายสุรพงษ์ กองจนทึก ประธานฯ 081-6424006

นายสัญญา เอียดจงดี  ทนายความ 087-5894884

นายปรีดา นาคผิว  ทนายความ 089-6222474

นางณัฐาศิริ เบิร์กแมน ทนายความ 085-1208077

Sanitsuda Ekachai is former editorial pages editor, Bangkok Post.

 

 

Can forest officials burn down people’s houses to evict them? According to the Administrative Court ruling last week, the answer is yes.

For some 10 million people in forests who are under the threat of eviction from the military regime’s “Reclaiming the Forest Operation”, the court ruling certainly sent shivers down their spines.According to the operation’s plan, the government will confiscate 500,000 rai of forest this and next year to reclaim 26 million rai of forest within 10 years.

“Forest eviction on this massive scale can only be done through force and violence,” said Prue Odachao, an ethnic Karen activist and community leader. “With the court’s green light to arson, I fear more violence on the ground.”
Sanitsuda Ekachai is former editorial pages editor, Bangkok Post.

The ruling in question involves a lawsuit filed by a group of indigenous Karen forest dwellers whose bamboo huts, rice barns, and personal belongings were burned down by Kaeng Krachan National Park officials in 2011 to forcibly move them to a resettlement village.

The forest dwellers took the case to the Administrative Court, arguing the arson was an overreach of their authority. The law requires a formal warning in writing and a court order before forest officials can dismantle buildings in protected forests. This did not happen. The Kaeng Krachan forest dwellers also insisted they have natural, moral and constitutional rights to stay in their ancestral lands.

The court rejected both claims.

According to the verdict, the area cleared by the Karen forest dwellers is in a dense jungle, so they cannot claim their rights over the forest area. Instead, they are forest encroachers. Consequently, forest officials can burn down the bamboo huts and rice barns to stop the forest dwellers from living there and clear more forest.

“How can that be?” murmured the frail, centenarian forest dweller Ko-ee Mimee. “When I first opened my eyes, the forest was there. When I first drank my mother’s milk, the forest was also there.”

His simple words of hurt, related by his translator, were quickly and widely shared in social media, accompanied by an outpouring of outrage and disillusionment. A group of artists are taking their protests online by drawing the Karen elder’s portrait and sharing it online with a plan to exhibit the portraits at a Bangkok art gallery.

It is a known fact that the indigenous peoples in Kaeng Krachan have been living in isolation deep in the jungle called Jai Paendin (Heart of the Land) long before the forest was declared a national park, Angkhana Neelapaijit, a National Human Rights Commissioner wrote on her Facebook page.

“Grandpa Ko-ee is even older than the National Park Department itself. This incident is not only about destroying people’s homes and properties, it’s also about harming ethnic minorities’ rights and cultures,” she wrote.

Conflicts between forest authorities and forest people are old news. But this conflict is nothing ordinary. On one side is an iconic forest dweller, 105-year-old Ko-ee Mimee who commanded high reverence from his Karen people. His cause is the right of indigenous people to live on their ancestral land and preserve their simple way of life which includes rotation farming.

On the other side is a combative forest official, Chaiwat Limlikhit-aksorn, the former national park chief who led his team to set fire to the dwellings of the indigenous Kaeng Krachan forest people. Despite his many controversies including a murder charge and the mysterious disappearance of a Karen activist, Mr Chaiwat is now head of the “Almighty Tigers”, the military regime’s forest crackdown troupe.

Many see it as a contest between moral right and raw power. Forest officials are notorious for arresting people who have been living in the forests long before authorities demarcated the area as protected forests. But until Mr Chaiwat, no one had ever set fire to people’s homes. He even took a TV crew aboard his helicopter to publicise the arson as an act of bravado to protect the forest. Thanks to the footage, the public came to know about the violence.

The public also knew what unfolded. After the arson, a local politician and an advocate of Karen forest dwellers’ rights connected the forest dwellers with the Lawyers’ Council of Thailand. He also made allegations about Mr Chaiwat’s forest encroachment and a mansion built with illegal timber. He was shot dead while at the wheel of his car. Police charged Mr Chaiwat with murder. He was acquitted for lack of evidence.

That’s not all. Grandpa Ko-ee’s nephew, Porlachee Rakchongcharoen, or Billy, mysteriously disappeared after being arrested by Mr Chaiwat. Billy was in charge of preparing the forest dwellers’ testimonies and liaising with the lawyers to sue the park. Mr Chaiwat insisted he had already released Billy. But the Karen activist was not been seen since.

Mr Chaiwat alleged the Kaeng Krachan forest dwellers are national security threats because they are not Thais but sympathisers of the Karen rebels in Myanmar, using Thai forest to grow marijuana and engaging in drugs. He also claimed the bamboo huts were not the Karen’s houses but temporary shacks of no value.

Evidence shows they are all Thai nationals. When officials finally reached the Heart of the Land for a demographic survey in 1982, they found forest dwellers had long been living there, among them grandpa Ko-ee and many other forest dwellers. All had old coins issued by state authorities for hilltribe people, showing they are native to the land.

They also explained what authorities view as slash-and-burn is actually the Karen’s traditional farm rotation system. In a cyclical order, they will leave an old plot to regenerate for about seven to 10 years before returning to till the land again. This system allows the soil to replenish itself and allows the trees to grow back which keeps the forest green. When they return to clear the old plot, they are condemned for destroying the forest out of misunderstanding.

It is their cyclical farming system and their simple way of life, close to nature, that has kept Kaeng Krachan forest healthy. Under the National Park Act, however, forests belong to the state and they must be free of humans. Any human activities in protected forests — even removing a twig or a pebble from the forest — are considered a serious crime carrying a heavy jail term. The forest dwellers also cited the indigenous peoples’ rights enshrined by previous charters and International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination ratified by Thailand.

The court ruled the international conventional is not legally binding, and the arson did not violate the constitution because it was done to protect the forest. It also found forest authorities did not have to formally inform the forest dwellers about the eviction because they did not have any legal rights over the land in the first place. “I was stunned and gripped with fear as I listened to verdict,” said Prue Odachao, who also attended the court session. “Forest officials often tell us hillpeoples in the North that we should be evicted because we no longer live a traditional, simple way of life like our ancestors.

“But here are the country’s most traditional Karen forest dwellers following the most traditional way of life close to nature. This is how our ancestors lived. If authorities still don’t allow Grandpa Ko-ee and the indigenous Karen to live in Kaeng Krachan National Park and can just violently remove them at will, what will happen to us?”

Forced resettlement is not the answer, he said. As a rule, authorities cannot find enough farm lands and new livelihoods for those who are evicted, plunging communities into poverty. The highlanders have been campaigning with the land reform movement to offer policy solutions to tackle land rights conflicts. Among them are community forests and community land ownership which were adopted by civilian governments but fiercely resisted by the forest bureaucracy. With the military at the helm to strengthen officialdom, the draconian forest policies are now back again — and with the controversial Mr Chaiwat as the forest eviction commander. “I’m losing heart and hope. I now fear for the worst,” said the Karen activist.