Feeds:
Posts
Comments

Archive for May, 2012

2012_05_07_English version_Joint statement condenm kilings of 4 governmnet servents _supporting NSC three years plan for peace

7 May 2012
Joint Public Statement
The Killing of Saiburi Kamnan and three other administrative officers should be condemned
Supporting NSC’s policy for the integration of policy among state agencies in
the Southern Border Provinces Promoting public participation,
preparing for ASEAN integration in 2014

On 3 May 2012, en route the Highway 42 between Narathiwat and Pattani, in Moo 6, Ban Bangomulong, Tambon Traobon, Saiburi District, Pattani, over five gunmen shot and killed Mr. Sangworn Suwanrat, 57 years, Kamnan (Head of Subdistrict) of Tambon Thungkhla, Saiburi, Mr. Preecha Thongead, 48 years, Deputy Kamnan, Mrs. Subhabhon Charoensuk, 45 years, Assistant Kamnan, and Miss Pornthip Phongern, 43 years, Assistant Kamnan, and took away their firearms and money. Such an incidence reflects how unrest has continued unabated and no one has come out to declare responsibility and give reasons why it had to be done so. The crime has cost invaluable losses and reflected failure of measures to ensure safety in life and properties. In many of such incidences, the state has failed to carry out effective investigation, to bring the perpetrators to justice, and to ensure that effective measures be put in place to prevent it, and to enhance safety and security of people and public. We are calling for all concerned parties to support a strategic plan laid out by the National Security Council (NSC) to integrate all policies concerning Southern Border Provinces among various authorities. In addition, public participation should be promoted to get prepared for the Southeast Asia’s regional bloc in 2014.
The Cross Cultural Foundation (CrCF) and the Hearty Support Group would like to offer our deepest condolences to the affected families in all cases and condemn any forms of violence. Such a crime, regardless if it has been motivated by criminal interest or insurgency, has contributed to immense losses, physically and mentally, and destroyed fellow human lives. It has compromised the effort made by all parties to put an end to the conflicts peacefully. It has led to great confusion and losses.
Unrest which has continued incessantly until early 2012 shows a worsening trend in the Southern Border Provinces. Affected people include Thai Buddhists and Muslims, government officers or civilians, armed security personnel and even children, women and older persons.
Nevertheless, it is important that every party clings on to the hope to solve the problems out through nonviolence and to affirm their determination to refrain from violence and to be complicit in any violent acts. The government should promote public dialogue and discussion on special administrative rule, the formation of the Southern Border Province Civil Society and to support implementation by local civil society organizations.
On 12 January 2012, the cabinet has approved a policy for the administration and development of Southern Border Provinces proposed by the NSC. It is a chance for Thailand to transcend conflicts and make strides toward peace as well as to prepare the region to serve the Southeast Asia’s regional bloc in 2014. Every party needs to improve their action plans and guidance at the policy and local levels being guided by the policy for the administration and development of Southern Border Provinces proposed by the NSC.
The Cross Cultural Foundation (CrCF) and the Hearty Support Group would like to offer suggestions which may help to make the NSC’s policy become effective including;
1. We support the government to initiate a workshop on 17 May 2012 in an attempt to integrate policies, action plans and budget plans among various government agencies to make them to comply with the policy for the administration and development of Southern Border Provinces proposed by the NSC for the period of 2012-2014. This will help the Southern Border Provinces Administrative Center (SBPAC) and Internal Security Operations Command (ISOC) to act in compliance with the policy framework set out by the government.

2. May all local authorities immediately make their attempts to integrate their policies in light of the proposed strategic plan by NSC. Action plans should be laid out to encourage local civic groups to participate in any plans to promote the overall public participation.

3. May ISOC adjust its operational security plans to harbor peace including to consider demilitarization and reducing armed officers and to gradually review and revoke the enforcement of emergency situation and Martial Law in the Southern Border Provinces. Instead, normal laws enforced nationwide or appropriate security laws which are more appropriate to the situations should be put in place. The conflict ravaged areas in the Southern Border Provinces of Thailand are still subjected to the enforcement of severe emergency situation and Martial Law, and such legal provisions shall become a major obstacle to the preparation for the development to coincide with the ASEAN Free Trade Area in 2014.

4. May civil society organizations have a chance to review the implementation of NSC’s policy by various agencies and that local communities are encouraged to take part in the planning and management of their local resources including capital and social capitals, among the Thai Buddhists and Muslims and Chinese Thais. This shall ensure the development of education, resource sharing, and employment opportunities among local people and will help to address social and economic inequalities and to enhance social and economic justice that suits the local way of life and culture.
5. May SBPAC set out compensation plans which ensure universal and equal access to redress and remedy with no discrimination and with an emphasis on promoting reconciliation and rehabilitation as well as with respect of human dignity. Such measures shall help to restore mutual trust between the state and the people.
6. May SBPAC set out concrete reforms for the justice process with regard to security related cases and ensure that measures meted out to suppress insurgency contain safeguards to protect human rights and liberty of the people. Meanwhile, attempts should be made to enhance the rule of law and to restore trust in the justice process and justice authorities including the police, public prosecutor, the Court and security agencies which are authorized to implement special laws.
7. May all parties including those claiming to harbor violence to demand justice change their attitude and thinking and adhere to nonviolence. Dialogue between the state and various groups should be encouraged at all levels without being compelled and threatened to do so. The list of people issued with warrants as per the Criminal Procedure Code and the Emergency Decree should be either reviewed or repealed to enhance trust and to encourage those innocent civilians to return home or to resort to a peaceful and democratic way to fight for their political cause. Measures should be meted out to ensure fairness in the justice system to avoid arresting the innocent; otherwise such a cycle of unfairness shall continually give rise to violence.

The policy for the administration and development of Southern Border Provinces proposed by the NSC may not end the unrest immediately. Such a framework has to rely on cooperation from all sectors including local people, and open-mindedness and creative communication has to be promoted to ensure its realistic implementation. The security agencies have to be patient amidst the violence and losses which still occur during the transformation from conflicts to peace. It shall bring about peace and security soon. Eight years of massive losses should give rise to a chance to pave the way for peace in the next three years to serve the cause of the Southeast Asia’s regional bloc in 2014.

For more information, please contact Pornpen Khongkachonkiet, Cross Cultural Foundation (CrCF), phone 086-7093000 and Anchana Hamina, Hearty Support Group, Songkhla, phone 081-8098609

Read Full Post »

This slideshow requires JavaScript.


Download the verdict at คำพิพากษาศษลอุทธรณ์คดีนายดิ๊แปะโพ ชาวบ้านแม่อมกิใบแจ้งข่าวคดีแม่อมกิ

ศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ นาย ติแป๊ะโพ ประชาชนบ้านแม่อมกิอ.ท่าสองยาง จ.ตากมีความผิดตาม

พระราชบัญญติป่าสงวนแห่งชาติลงโทษจำคุกสองปีแต่รอการลงโทษไว้ก่อนและให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ทำกิน

เผยแพร่วันที่ วันที่ 3 พฤษภาคม 2555

เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2555 เวลาประมาณ 9.00 น. ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษ นายติแป๊ะโพ(ไม่มีนามสกุล) มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา14และมาตรา 31 วรรค 2(3) ลงโทษจำคุกสองปีโดยให้รอการลงโทษไว้ก่อนมีกำหนด 1 ปี พร้อมให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ดังกล่าว หลังจากศาลจังหวัดแม่สอดมีคำพิพากษายกฟ้องในศาลชั้นต้น

สืบเนื่องจากนางน่อเฮหมุ่ย เวียงวิชชาและนายนายดิ๊แปะโพ ไม่มีชื่อสกุล ประชาชนในชุมชนแม่อมกิ ตำบลแม่วะหลวง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตากซึ่งเป็นชาวปกาเกอญอได้ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 ในความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าสงวน แห่งชาติพ.ศ.2507 ข้อหาร่วมกันยึดถือครอบครองที่ดิน ตัด โค่น ก่นสร้างแผ้วถางป่า ทำประโยชน์ในที่ดินเขตป่าสงวนฯและพนักงานอัยการฟ้องจำเลยเป็นคดีหมายเลขดำที่ 1770/2551 และ 1771/2551 ต่อศาลจังหวัดแม่สอดซึ่งเดิมในศาลชั้นต้นจำเลยได้รับสารภาพ คดีจึงไม่มีการสืบพยานประกอบกับขณะนั้นยังไม่มีทนายความ ศาลจึงพิพากษาว่าจำเลยกระทำความผิด ลงโทษจำคุก 1 ปีโดยไม่รอการลงโทษแต่เนื่องจากกระบวนการพิจารณาคดีเป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะล่ามไม่ได้สาบานตนศาลอุทธรณ์จึงพิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนการพิจารณาคดีใหม่ตามอุทธรณ์ของจำเลย

เมื่อคดีกลับมาพิจารณาคดีอีกครั้งในศาลชั้นต้นจำเลยได้ต่อสู้ว่าตนอยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่ดังกล่าวมาตั้งแต่บรรพบุรุษก่อนที่จะมีการประกาศเขตป่าสงวนแห่งชาติและก่อนจะมีมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่30 มิถุนายน2541 ที่ผ่อนผันให้ราษฏรสามารถอยู่ในบริเวณนั้นๆได้ระหว่างรอการพิสูจน์สิทธิ

และจำเลยมีวิถีการทำเกษตรแบบไร่หมุนเวียนซึ่งไม่ใช่การทำไร่เลื่อนลอยตามที่โจทก์กล่าวอ้างในคำฟ้อง มีพยานปากสำคัญเป็นนายอำเภอท่าสองยางและผู้ใหญ่บ้านขณะเกิดเหตุเบิกความสนับสนุนว่าประชาชนในพื้นที่อยู่อาศัยและทำกินมาก่อนมีการประกาศป่าสงวนอีกทั้งมีนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เบิกความถึงรายงานการวิจัยว่าวิถีการทำไร่หมุนเวียนเป็นการผลิตที่สามารถรักษาสมดุลของธรรมชาติไม่ใช่การทำลายป่าไม้และจากภาพถ่ายที่เกิดเหตุเป็นการทำไร่หมุนเวียน ศาลจังหวัดแม่สอดจึงมีคำพิพากษายกฟ้องนางน่อเฮหมุ่ยเวียงวิชชา และนายดิ๊แปะโพ ไม่มีชื่อสกุลทั้งสองคดีเนื่องจากเห็นว่าขาดเจตนาในการกระทำความผิดอัยการจึงยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธธรณ์อีกครั้งหนึ่ง

ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2555 ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายกฟ้องนางน่อเฮหมุ่ยเวียงวิชา เนื่องจากเชื่อว่าจำเลยอยู่และทำกินมาก่อนประกาศเขตป่าสงวนตามคำให้การพยานทำให้จำเลยสำคัญผิดว่าสามารถเข้าแผ้วถางทำไร่ในที่เกิดเหตุได้ เป็นการขาดเจตนายกคำฟ้องและให้จำเลยออกจากป่าสงวนที่เกิดเหตุเนื่องจากจำเลยไม่มีสิทธิครอบครองหรือทำประโยชน์ในที่เกิดเหตุ

ส่วนในคดีนายติแป๊ะโพ (ไม่มีนามสกุล) ศาลอุทธรณ์ได้ตัดสินกลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยตัดสินให้จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 54, 72 ตรี วรรคหนึ่ง และพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา14และมาตรา 31 วรรค 2(3)แต่การกระทำความผิดของจำเลยเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามกฎหมายที่มีบทบัญญัติหนักสุดคือ พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ ลงโทษจำคุกสองปี โดยให้รอการลงโทษไว้ก่อนมีกำหนด1 ปี พร้อมให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ดังกล่าว

ทั้งนี้โดยศาลให้เหตุผลในคำพิพากษาว่าจำเลยก่นสร้างแผ้วถาง เผาป่า แล้วยึดถือครอบครองป่านั้นทำประโยชน์เพื่อปลูกพริกและข้าวอันเป็นการเสื่อมเสียแก่ป่าสงวนแห่งชาติ โดยจำเลยมีเจตนา เพราะถึงแม้ว่าจำเลยจะได้ทำกินในบริเวณนั้นก่อนที่จะมีมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 30 มิถุนายน 2541 ก็ตาม แต่มติคณะรัฐมนตรีดังกล่าวก็ไม่มีสภาพเป็นกฎหมายและเมื่อปรากฎว่าบริเวณดังกล่าวเป็นพื้นที่เขตป่าสงวนแห่งชาติแล้ว จำเลยจะอ้างความไม่รู้กฎหมายมาเป็นข้อแก้ตัวไม่ได้จำเลยจึงมีความผิดและต้องได้รับโทษตามคำพิพากษาดังกล่าว

ทั้งนี้คณะทำงานเตรียมจะฏีกาทั้งสองคดีต่อไปเพื่อยืนยันสิทธิของชุมชนตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ

สอบถามเพิ่มเติม เครือข่ายนักกฎหมายสิทธิมนุษยชน 083 937 2032 http://www.naksit.org

ศูนย์พิทักษ์และฟื้นฟูสิทธิชุมชนท้องถิ่น 081 950 7575

ศูนย์พัฒนาเครือข่ายเด็กและชุมชน 089 071 5096

Read Full Post »

2012_05_04_ประนามเหตุร้ายสังหารกำนัน 4 ศพ สนับสนุนแนวทางสมช และการมีส่วนร่วมของปชชมูลนิธิผสานวัฒนธรรม และกลุ่มด้วยใจ จังหวัดสงขลา
วันที่ 4 พฤษภาคม 2555
แถลงการณ์ร่วม
ประนามเหตุสังหารกำนันสายบุรีและเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองรวม 4 คน
สนับสนุนนโยบายสมช. เรียกร้องรัฐบาลบูรณาการนโยบายจชต. ระหว่างองค์กรรัฐในพื้นที่
ส่งเสริมการมีส่วนรวมของประชาชน สร้างโอกาสพัฒนารองรับสมาคมอาเซียนปีพ.ศ. 2557
เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2555 บนถนนทางหลวงสาย 42 ระหว่าง นราธิวาส-ปัตตานี ม.6 บ้านบาโงมูลง ต.เตราะบอน อ.สายบุรี จ.ปัตตานี ได้เกิดเหตุคนร้ายจำนวนมากกว่า 5 คน ยิงนายสังวรณ์ สุวรรณราช อายุ 57 ปี กำนันตำบลทุ่งคล้า อ.สายบุรี ,นายปรีชา ทองเอียด 48 ปี เป็นสารวัตรกำนัน, นางสุภาพร เจริญสุข อายุ 45 ปี ผู้ช่วยกำนัน และนางสาวพรทิพย์ โพธิ์เงิน อายุ 43 ปี ผู้ช่วยกำนัน พร้อมทั้งได้นำอาวุธปืนและเงินจำนวนหนึ่งไปด้วย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดมาได้สะท้อนถึงความรุนแรงและการไม่แสดงความรับผิดชอบในการกระทำของผู้กระทำว่ามีจุดมุ่งหมายใด เพียงการก่ออาชญกรรมมุ่งให้เกิดความสูญเสียที่มิอาจประเมินค่าได้ เหตุในครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความล้มเหลวในการสร้างความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินซึ่งปรากฎว่ารัฐไม่สามารถสืบสวนสอบสวนอย่างมีประสิทธิภาพ ไม่นำคนผิดมาลงโทษ และไม่มีมาตราการป้องกันเหตุที่เหมาะสมเพื่อเป็นหลักประกันความมั่นคงและปลอดภัยให้กับประชาชนและสังคมสาธารณะ เรียกร้องให้ทุกฝ่ายสนับสนุนแผนยุทธศาสตร์ของสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) และบูรณาการนโยบายจังหวัดชายแดนใต้ระหว่างองค์กรรัฐในพื้นที่พร้อมทั้งส่งเสริมการมีส่วนรวมของประชาชน สร้างโอกาสพัฒนารองรับสมาคมอาเซียนปีพ.ศ. 2557
มูลนิธิผสานวัฒนธรรมและกลุ่มด้วยใจ จังหวัดสงขลา ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวผู้สูญเสียในทุกกรณี และขอประนามการใช้ความรุนแรงในทุกรูปแบบ ไม่ว่าการก่อเหตุดังกล่าวจะมีเหตุจูงใจจากการก่ออาชญากรรมหรือการก่อความไม่สงบที่นำมาสู่ความสูญเสียทั้งร่างกายและจิตใจ และทำลายคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน และทำลายบรรยากาศความพยายามของทุกฝ่ายในการจัดการปัญหาความขัดแย้งแบบสันติวิธี ความสับสนและความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่
จากเหตุการณ์รายวันที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ต้นปี 2555 จนถึงปัจจุบัน พิจารณาได้ว่าสถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนใต้ยิ่งเลวร้ายลง ผู้ได้รับผลกระทบประกอบไปด้วยประชาชนผู้นับถือศาสนาพุทธ มุสลิม ประชาชนผู้ทำงานให้กับราชการหรือประชาชนที่ทำงานทั่วไป เจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงติดอาวุธ และไม่เว้นแม้แต่เด็ก สตรีและ คนชรา
อย่างไรก็ดีทุกฝ่ายต้องมีความหวังและให้โอกาสการแก้ไขปัญหาด้วยแนวทางสันติวิธี และยืนยันที่จะไม่ใช้ความรุนแรงและมีส่วนร่วมในการส่งเสริมการใช้ความรุนแรงใดใด รัฐบาลควรส่งเสริมการพูดคุยสาธารณะเรื่องรูปแบบการปกครองแบบพิเศษ การจัดตั้งสมัชชาประชาสังคมชายแดนใต้ การทำงานของภาคประชาสังคมในพื้นที่ ดังที่คณะรัฐมนตรีมีมติรับรองนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนใต้ของสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช) พ.ศ. 2555-2557 เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2555 ซึ่งสะท้อนให้เห็นโอกาสที่ประเทศไทยจะก้าวผ่านความขัดแย้งสู่สันติภาพที่จะส่งเสริมการพัฒนาจังหวัดชายแดนใต้เพื่อรองรับการก้าวเข้าสู่สมาคมอาเซียนได้ หากทุกฝ่ายเร่งปรับปรุงแผนและแนวทางในการปฏิบัติงานในระดับนโยบายและระดับพื้นที่ให้สอดคล้องกับนโยบายการบริหารและการพัฒนาของสมช. ดังปรากฎเป็นนโยบายระดับชาติที่สำคัญ
มูลนิธิผสานวัฒนธรรมและกลุ่มด้วยใจ จ.สงขลา ขอแสดงความเห็นต่อแนวทางการดำเนินการตามกรอบนโยบายของสมช. ให้สัมฤทธิ์ผลอย่างมีประสิทธิภาพ ดังนี้
1. ขอสนับสนุนแนวทางของรัฐบาลที่ได้ริเริ่มการจัดประชุมเชิงปฏิบัติการในวันที่ 17 พฤษภาคม 2555 เพื่อบูรณาการนโยบายแผนงาน งบประมาณ และการปฏิบัติงานของแต่ละหน่วยงานมีความสอดคล้องกับนโยบายการบริหารและแผนพัฒนาของสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) ปี 2555-2557 เพื่อให้ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต) กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน) เป็นหน่วยปฏิบัติที่ทำงานสอดคล้องกันตามกรอบนโยบายของรัฐบาล
2. ขอให้หน่วยงานรัฐทุกหน่วยในพื้นที่บูรณาการนโยบายดังกล่าวสำหรับการดำเนินการแผนงานของสมช. โดยทันที ทั้งมีแผนงานที่ให้ประชาชนในท้องถิ่นทุกกลุ่ม ทุกส่วนมีส่วนร่วมในการดำเนินการตามแผนงานของรัฐได้จริงตามแนวทางการส่งเสิรมการมีส่วนร่วมของประชาชน
3. ขอให้ กอ.รมน. ปรับปรุงแผนและแนวทางในการปฏิบัติงานด้านความมั่นคงให้สอดคล้องกับแนวทางสันติภาพ โดยมีนโยบายและแนวทางลดจำนวนเจ้าหน้าที่ติดอาวุธตามลำดับ และนำไปสู่การยอมรับให้มีการยกเลิกการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและการใช้กฎอัยการศึกในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้โดยเร็ว เพื่อให้มีการนำกฎหมายปกติที่ประกาศใช้ทั่วประเทศหรือการมีกฎหมายความมั่นคงในรูปแบบที่เหมาะสมกับสถานการณ์มากกว่ามาใช้ ทั้งนี้พื้นที่ความขัดแย้งในประเทศไทยในจังหวัดชายแดนใต้ที่ยังคงมีการประกาศภาวะฉุกเฉินร้ายแรงและพื้นที่ภายใต้กฎอัยการศึกอาจเป็นอุปสรรคสำคัญในจำกัดโอกาสพัฒนาพื้นที่รองรับเขตเสรีเศรษฐกิจอาเซียนพ.ศ. 2557ที่จะถึงนี้
4. ขอเรียกร้องให้สมัชชาภาคประชาสังคมดำเนินการตรวจสอบแนวทางการนำนโยบายสมช. ไปปฏิบัติของหน่วยงานต่าง ๆเพื่อให้ประชาชนในพื้นที่มีส่วนร่วมอย่างจริงจังในการวางแผนการบริหารจัดการทรัพยากรท้องถิ่นทั้งทุนทางสังคมและทุนทางเศรษฐกิจของชาวไทยพุทธ มุสลิม จีน เพื่อให้เกิดการพัฒนาด้านการศึกษา การจัดสรรทรัพยากร และโอกาสการทำงานของคนในพื้นที่ เพื่อขจัดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคม สร้างความเป็นธรรมทางสังคมและเศรษฐกิจ ทั้งนี้สอดคล้องกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของตนเองได้จริง
5. ขอให้ศอบต. กำหนดแนวทางการเยียวยาในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้อย่างทั่วถึง เท่าเทียม โดยมีกรอบการดำเนินการที่ปราศจากการเลือกปฏิบัติและมุ่งเน้นการสร้างความสมานฉันท์ และการฟื้นฟูสภาพจิตใจ เคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ซึ่ง จะฟื้นฟูความไว้วางใจระหว่างรัฐกับประชาชน
6. ขอให้ศอบต. กำหนดแนวทางการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมต่อคดีความมั่นคงและแนวทางการปราบปรามผู้ก่อความไม่สงบให้มีกลไกคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน ในขณะเดียวกันสร้างความเชื่อมั่นว่าการใช้กฎหมายอย่างเป็นธรรมตามหลักนิติรัฐซึ่งจะฟื้นฟูความเชื่อมั่นต่อกระบวนการยุติธรรมและทั้งต่อหน่วยงานด้านยุติธรรมทั้งตำรวจ อัยการ ศาล รวมทั้งหน่วยงานความมั่นคงที่มีอำนาจหน้าที่ในการบังคับใช้กฎหมายพิเศษหากยังมีการบังคับใช้
7. ขอให้ทุกฝ่ายปรับเปลี่ยนทัศนคติ วิธีคิดของทุกฝ่ายร่วมทั้งฝ่ายที่อ้างการใช้ความรุนแรงเรียกร้องความเป็นธรรม โดยขอให้ทุกฝ่ายยึดมั่น แนวทางสันติวิธี เปิดโอกาสให้การเจรจาทุกระดับและกับกลุ่มที่มีความเห็นต่างกับรัฐ ให้เกิดขึ้นโดยปราศจากการคุกคาม ข่มขู่ และการทบทวนและถอดถอนรายชื่อบุคคลที่มีหมายจับตามประมวลกฎหมายพิจารณาความอาญาและตามพรก.ฉุกเฉินเพื่อให้เกิดความไว้วางใจอันและอาจเป็นการให้ความเชื่อมั่นกับผู้บริสุทธิ์ให้กลับบ้านหรือกลับเข้าสู่การต่อสู้ทางการเมืองตามวิถีทางประชาธิปไตยและแนวสันติวิธี และสร้างกลไกที่นำไปสู่ความเป็นธรรมในกระบวนการยุติธรรมเพื่อป้องกันการจับกุมผู้บริสุทธิ์ซึ่งจะกลายเป็นวงจรของความไม่เป็นธรรมที่เป็นเงื่อนไขในการใช้ความรุนแรงอย่างไม่สิ้นสุด
นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนใต้ของสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช) อาจไม่สามารถยุติความรุนแรงได้ในทันทีทันใด แนวนี้ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนรวมทั้งประชาชนในพื้นที่ที่ต้องเปิดใจและสื่อสารอย่างสร้างสรรค์เพื่อให้นโยบายนำไปสู่การปฏิบัติได้จริง รวมทั้งการที่ฝ่ายความมั่นคงที่ต้องอดทนอดกลั้นต่อเหตุการณ์ความรุนแรงและความสูญเสียที่ยังเกิดขึ้นในระยะเวลาเปลี่ยนผ่านจากความขัดแย้งสู่สันติภาพ อันจะสร้างให้เกิดความปลอดภัยและความปกติสุขในพื้นที่โดยเร็ววัน 8 ปีความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ นำไปสู่โอกาสในการสร้างสันติภาพในเวลาสามปี เพื่อสร้างโอกาสพัฒนารองรับสมาคมอาเซียนปีพ.ศ. 2557 ได้จริง
ติดต่อข้อมูลเพิ่มเติม พรเพ็ญ คงขจรเกียรติ มูลนิธิผสานวัฒนธรรม โทร 086-7093000 และอัญชนา หะมิน๊ะ กลุ่มด้วยใจ จ.สงขลา โทร 081-8098609

Read Full Post »

เครือข่ายนักกฎหมายเพื่อสิทธิมนุษยชน

ใบแจ้งข่าว คดีแม่อมกิ

ศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ นาย ติแป๊ะโพ ประชาชนบ้านแม่อมกิอ.ท่าสองยาง จ.ตากมีความผิดตาม

พระราชบัญญติป่าสงวนแห่งชาติลงโทษจำคุกสองปีแต่รอการลงโทษไว้ก่อนและให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ทำกิน

เผยแพร่วันที่ วันที่ 3 พฤษภาคม 2555

เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2555 เวลาประมาณ 9.00 น. ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษ นายติแป๊ะโพ(ไม่มีนามสกุล) มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา14และมาตรา 31 วรรค 2(3) ลงโทษจำคุกสองปีโดยให้รอการลงโทษไว้ก่อนมีกำหนด 1 ปี พร้อมให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ดังกล่าว หลังจากศาลจังหวัดแม่สอดมีคำพิพากษายกฟ้องในศาลชั้นต้น

สืบเนื่องจากนางน่อเฮหมุ่ย เวียงวิชชาและนายนายดิ๊แปะโพ ไม่มีชื่อสกุล ประชาชนในชุมชนแม่อมกิ  ตำบลแม่วะหลวง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตากซึ่งเป็นชาวปกาเกอญอได้ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 ในความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าสงวน   แห่งชาติพ.ศ.2507 ข้อหาร่วมกันยึดถือครอบครองที่ดิน ตัด โค่น ก่นสร้างแผ้วถางป่า ทำประโยชน์ในที่ดินเขตป่าสงวนฯและพนักงานอัยการฟ้องจำเลยเป็นคดีหมายเลขดำที่ 1770/2551 และ 1771/2551 ต่อศาลจังหวัดแม่สอดซึ่งเดิมในศาลชั้นต้นจำเลยได้รับสารภาพ คดีจึงไม่มีการสืบพยานประกอบกับขณะนั้นยังไม่มีทนายความ ศาลจึงพิพากษาว่าจำเลยกระทำความผิด ลงโทษจำคุก 1  ปีโดยไม่รอการลงโทษแต่เนื่องจากกระบวนการพิจารณาคดีเป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะล่ามไม่ได้สาบานตนศาลอุทธรณ์จึงพิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนการพิจารณาคดีใหม่ตามอุทธรณ์ของจำเลย

เมื่อคดีกลับมาพิจารณาคดีอีกครั้งในศาลชั้นต้นจำเลยได้ต่อสู้ว่าตนอยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่ดังกล่าวมาตั้งแต่บรรพบุรุษก่อนที่จะมีการประกาศเขตป่าสงวนแห่งชาติและก่อนจะมีมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่30 มิถุนายน2541 ที่ผ่อนผันให้ราษฏรสามารถอยู่ในบริเวณนั้นๆได้ระหว่างรอการพิสูจน์สิทธิ

และจำเลยมีวิถีการทำเกษตรแบบไร่หมุนเวียนซึ่งไม่ใช่การทำไร่เลื่อนลอยตามที่โจทก์กล่าวอ้างในคำฟ้อง มีพยานปากสำคัญเป็นนายอำเภอท่าสองยางและผู้ใหญ่บ้านขณะเกิดเหตุเบิกความสนับสนุนว่าประชาชนในพื้นที่อยู่อาศัยและทำกินมาก่อนมีการประกาศป่าสงวนอีกทั้งมีนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เบิกความถึงรายงานการวิจัยว่าวิถีการทำไร่หมุนเวียนเป็นการผลิตที่สามารถรักษาสมดุลของธรรมชาติไม่ใช่การทำลายป่าไม้และจากภาพถ่ายที่เกิดเหตุเป็นการทำไร่หมุนเวียน     ศาลจังหวัดแม่สอดจึงมีคำพิพากษายกฟ้องนางน่อเฮหมุ่ยเวียงวิชชา และนายดิ๊แปะโพ ไม่มีชื่อสกุลทั้งสองคดีเนื่องจากเห็นว่าขาดเจตนาในการกระทำความผิดอัยการจึงยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธธรณ์อีกครั้งหนึ่ง

ต่อมาเมื่อวันที่  13 มีนาคม 2555 ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายกฟ้องนางน่อเฮหมุ่ยเวียงวิชา เนื่องจากเชื่อว่าจำเลยอยู่และทำกินมาก่อนประกาศเขตป่าสงวนตามคำให้การพยานทำให้จำเลยสำคัญผิดว่าสามารถเข้าแผ้วถางทำไร่ในที่เกิดเหตุได้ เป็นการขาดเจตนายกคำฟ้องและให้จำเลยออกจากป่าสงวนที่เกิดเหตุเนื่องจากจำเลยไม่มีสิทธิครอบครองหรือทำประโยชน์ในที่เกิดเหตุ

ส่วนในคดีนายติแป๊ะโพ (ไม่มีนามสกุล) ศาลอุทธรณ์ได้ตัดสินกลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยตัดสินให้จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 54, 72 ตรี วรรคหนึ่ง และพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา14และมาตรา 31 วรรค 2(3)แต่การกระทำความผิดของจำเลยเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามกฎหมายที่มีบทบัญญัติหนักสุดคือ พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ ลงโทษจำคุกสองปี โดยให้รอการลงโทษไว้ก่อนมีกำหนด1 ปี พร้อมให้จำเลยและบริวารออกจากพื้นที่ดังกล่าว

ทั้งนี้โดยศาลให้เหตุผลในคำพิพากษาว่าจำเลยก่นสร้างแผ้วถาง เผาป่า แล้วยึดถือครอบครองป่านั้นทำประโยชน์เพื่อปลูกพริกและข้าวอันเป็นการเสื่อมเสียแก่ป่าสงวนแห่งชาติ โดยจำเลยมีเจตนา เพราะถึงแม้ว่าจำเลยจะได้ทำกินในบริเวณนั้นก่อนที่จะมีมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 30 มิถุนายน 2541 ก็ตาม แต่มติคณะรัฐมนตรีดังกล่าวก็ไม่มีสภาพเป็นกฎหมายและเมื่อปรากฎว่าบริเวณดังกล่าวเป็นพื้นที่เขตป่าสงวนแห่งชาติแล้ว จำเลยจะอ้างความไม่รู้กฎหมายมาเป็นข้อแก้ตัวไม่ได้จำเลยจึงมีความผิดและต้องได้รับโทษตามคำพิพากษาดังกล่าว

ทั้งนี้คณะทำงานเตรียมจะฏีกาทั้งสองคดีต่อไปเพื่อยืนยันสิทธิของชุมชนตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ

สอบถามเพิ่มเติม              เครือข่ายนักกฎหมายสิทธิมนุษยชน 083 937 2032 www.naksit.org

ศูนย์พิทักษ์และฟื้นฟูสิทธิชุมชนท้องถิ่น 081 950 7575

ศูนย์พัฒนาเครือข่ายเด็กและชุมชน 089 071 5096

Read Full Post »

มูลนิธิผสานวัฒนธรรม

เผยแพร่วันที่ 3 พฤษภาคม2555

ใบแจ้งข่าว

ศาลจังหวัดยะลาอนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีโดยยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลและมีคำสั่ง รับฟ้องคดีแพ่งเรียกค่าเสียหายกรณีที่ทหารยิงนายอาหะมะมะสีละ เสียชีวิตแล้ว

เมื่อวันที่ 30เมษายน 2555 ศาลจังหวัดยะลาได้นัดไต่สวนคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลในคดีหมายเลขดำที่ 190/2554 ระหว่างนางอูงุง กูโน ที่ 1 ด.ช. อับดุลเล๊าะห์ มะสีละ ที่ 2 ด.ญ.วิลดาน มะสีละ ที่ 3 เป็นโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายทางละเมิดตามพรบ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539ต่อสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 1 กระทรวงกลาโหม ที่ 2 กองทัพบกที่ 3 เป็นจำเลย ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ทหารในสังกัดของจำเลยทั้งสามกระทำละเมิดใช้อาวุธปืนยิงทำให้นายอาหะมะ มะสีละ จนถึงแก่ความตายในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ทนายโจทก์นำพยานเข้าสืบสามปาก ศาลไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้โจทก์ทั้งสามได้รับอนุญาตให้ดำเนินคดีโดยได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลและมีคำสั่งรับฟ้อง โดยศาลได้นัดพร้อมในวันที่ 16 กรกฎาคม 2555 เวลา 9.00 น.

สำหรับเหตุในคดีนี้คือ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2553 เจ้าหน้าที่ทหารประจำหน่วยเฉพาะกิจยะลา ที่ 12 ได้ใช้อาวุธปืนยิงนายอาหะมะ สะสีละ ในระหว่างออกลาดตระเวนเดินเท้า จนเป็นเหตุให้นายอาหะมะ สะสีละ ถึงแก่ความตาย และได้เผยแพร่ข่าวว่านายอาหามะ มะสีละ เป็นสมาชิกกลุ่มก่อความไม่สงบในพื้นที่ ขณะที่ญาติยืนยันว่านายอาหามะ มะสีละ มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มก่อความไม่สงบแต่อย่างใด เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้สร้างความเศร้าเสียใจและความสูญเสียแก่ครอบครัวอย่างมากทางครอบครัวจึงประสงค์ให้สำนักนายกรัฐมนตรี กระทรวงกลาโหม และกองทัพบก ในฐานะหน่วยงานต้นสังกัดและหน่วยงานกำกับดูแลการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ทหารในพื้นที่รับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายในการกระทำละเมิดดังกล่าว จึงนำคดีมายื่นฟ้องเป็นคดีแพ่งต่อศาลจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2554

ต่อมาวันที่ 4 สิงหาคม 2554 ศาลจังหวัดยะลามีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาโดยเห็นว่าเป็นคดีพิพาทที่เกี่ยวกับการกระทำละเมิดหรือการกระทำอย่างอื่นของเจ้าหน้าที่รัฐภายใต้อันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมายซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลปกครอง จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้อง แต่ครอบครัวผู้เสียชีวิตไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวจึงยื่นอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นเมื่อวันที่14 ตุลาคม 2554 และศาลอุทธรณ์ ภาค 9 ได้มีคำสั่งว่าคดีดังกล่าวเป็นการกระทำในลักษณะเดียวกับการใช้อำนาจตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจในการยิงนายอาหามะ มะสีละ จนถึงแก่ความตายข้อพิพาทในคดีจึงเป็นคดีที่มิใช่คดีที่เกี่ยวกับการใช้อำนาจทางปกครองแต่เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลยุติธรรม

ข้อมูลเพิ่มเติมติดต่อ นายสุรศิษฏ์ เหลืองอรัญนภา ทนายความ มูลนิธิผสานวัฒนธรรม เบอร์ติดต่อ 081-9430859 นางสาวภาวิณี ชุมศรี ทนายความ มูลนิธิผสานวัฒนธรรม เบอร์ติดต่อ 083-1896598

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers